طرفداری | نسل پرادعای تیم ملی، حذف شدن در دور گروهی در جام جهانی 48 تیمی را دستاورد میداند! البته حتما 33ام شدن در جام جهانی افتخار است، بابتش یک حواله ماشین دیگر بگیرید!
اکوادور با پیروزی برابر آلمان یک صعود تاریخی به مرحله حذفی را تجربه کرد ولی پس از آنکه در مرحله حذفی برابر مکزیک حذف شد، سباستیان بکاسسه به عنوان سرمربی تیم ملی این کشور از سمت خود استعفا کرد.
از سمت دیگر عملکرد سرمربی کره جنوبی یعنی هونگ میونگ بو را هم درنظر بگیرید. او دقیقا مثل ایران سه امتیاز در گروهش گرفت و امیدوار بود به عنوان یکی از تیمهای برتر سوم راهی مرحله حذفی شود ولی در نهایت این اتفاق رخ نداد.
تلویزیون کره جنوبی حتی تصویر این سرمربی را شطرنجی کرد و از سوی دیگر او با حضور در یک نشست خبری از تمام مردم این کشور عذرخواهی کرد. هونگ میونگ بو با وجود استعفا از سمتش، از سوی مردم تهدید به قتل شده و حالا خودش را مخفی کرده است.
سوال روز این است چطور حالا ایران و نسلی پرادعا از بازیکنان به عملکردشان در جام جهانی 2026 به چشم دستاورد نگاه میکنند؟ چون نباختیم یعنی تیم خوبی بودیم؟ فراموش کردیم جلوی نیوزیلند چه عملکردی داشتیم؟ یا جلوی بلژیک 10 نفره؟
از آن جالبتر اینکه الجزایر و اتریش را مقصر میدانیم؟ چرا؟ چون باید خودشان را به آب و آتش میزدند ما بالا برویم! ولی خودمان وقتی سرنوشت دستمان بود اینکار را نکردیم!
امیر قلعه نویی پیش از جام جهانی گفته بود با صعود تیم ملی از مرحله گروهی، یک هفته ایران را تعطیل کنند. خطاب به آقای قلعه نویی و شاگردان مملو از ادعایش باید بگوییم تیمی که شایسته این موضوع است، کیپ ورد است.
کشوری که بازیکنانش نه ادعایی دارند و نه با مصاحبه روی روان مردم کشورشان راه رفتند. کشوری که نه تنها از گروهش صعود کرد بلکه در مرحله حذفی هم به شایستگی و با یک بازی نزدیک مقابل قهرمان جهان یعنی آرژانتین شکست خورد و حذف شد.
آقای قلعه نویی و مدیران فدراسیون فوتبال، کاش یک عذرخواهی ساده بلد بودید که دلمان خوش باشد حداقل عذرخواهی کردید!