طرفداری | با وجود تمام درخشش‌های آنتونی گوردون در ورزشگاه آزتکا، چیزی که در فضای مجازی بسیار پر بازدید شد، هیچ‌کدام از سانترها یا دریبل‌های او نبود؛ بلکه ویدیویی بود که در آن سرمربی مکزیک از کنار زمین به او ناسزا می‌گفت.

به گزارش دیلی میل، خاویر آگیره درست پس از اینکه گوردون، وینگر انگلیس، به‌راحتی از مدافع کناری مکزیک عبور کرد، فریاد زد: «گوردون، لعنت بهت!» بازیکن انگلیس خندید و حتی حالا هم یادآوری آن صحنه باعث لبخند او می‌شود. گوردون می‌گوید:

با توجه به تمام فشار و تنشی که در آن مسابقه وجود داشت، آن لحظه کمی سرگرم‌کننده بود. من تازه مدافع کناری‌شان را در طول خط جا گذاشته بودم، بنابراین حرفش بیشتر یک تعریف بود؛ حداقل من این‌طور برداشت کردم! او آدم بامزه‌ای بود. تمام بازی با من و جود (بلینگام) صحبت می‌کرد. از این موضوع خوشم آمد!

گوردون در آستانه جام جهانی به بارسلونا پیوست و در مراسم معارفه‌اش به زبان اسپانیایی روان صحبت کرد. آیا هیچ‌کدام از توهین‌های آگیره به زبان مشترک آن‌ها بود؟

نه، این یکی کاملاً انگلیسی بود!

پیروزی ۳-۲ مقابل مکزیک و نقش گوردون در آن، یکی از بزرگ‌ترین شب‌های دوران حرفه‌ای او را در تیم ملی انگلیس رقم زد. او در گرفتن پنالتی برای گل سوم انگلیس نقش داشت و سپس زمانی که تیم ۱۰ نفره شده بود، به خط میانی منتقل شد؛ جایی که مهارت‌هایش جای خود را به شجاعت و جنگندگی داد.

این عملکرد فاصله زیادی با گوردونی داشت که در دو بازی ابتدایی دیده بودیم؛ جایی که مقابل کرواسی کاملاً کم‌اثر بود و برابر غنا نیز نتوانست انتظارات را برآورده کند. او این ارزیابی را رد نمی‌کند؛ بلکه آن را می‌پذیرد. او برای دیدار پایانی مرحله گروهی نیمکت‌نشین شد، اما در بازی مقابل جمهوری دموکراتیک کنگو در مرحله یک‌شانزدهم نهایی به زمین آمد و هر دو پاس گل برای دبل پیروزی‌بخش هری کین را ارسال کرد. او می‌گوید:

من همچنان به همان چیزی که در گذشته گفتم پایبندم. دلیل اینکه همیشه موفق خواهم شد این است که ذهنیت بسیار خوبی در مواجهه با ناامیدی دارم. دو بازی اول اصلاً آن‌طور که تصور می‌کردم در شروع یک جام جهانی داشته باشم، پیش نرفت. در بازی اول، به اندازه کافی توپ به من نرسید. در بازی دوم هم احساس کردم عملکرد خوبی نداشتم.

در پایان فصل، بخش زیادی از بازی‌ها را از دست داده بودم. احساس می‌کردم کمی از شرایط مسابقه دور هستم. حس می‌کردم محتاط بازی می‌کنم و آن‌طور که باید از نقاط قوت خودم استفاده نمی‌کنم. بنابراین وقتی مقابل کنگو فرصت بازی پیدا کردم، به خودم گفتم: «دیگر این کار را نمی‌کنم؛ قرار است همان کارهایی را انجام دهم که باعث شد به اینجا برسم.» نتیجه داد. وقتی وارد زمین شدم، احساس می‌کردم مثل یک انسان تسخیرشده بازی می‌کنم.

گوردون در یورو ۲۰۲۴ نیز در همان شش دقیقه‌ای که فرصت حضور پیدا کرد، چنین عملکردی داشت، اما پس از آن حضور کوتاه در مرحله گروهی دیگر هرگز به میدان نرفت. او می‌گوید:

احساس می‌کردم یک تابستان را هدر داده‌ام. آن زمان از آن لذت نبردم، اما حالا می‌توانم از آن به‌عنوان تجربه استفاده کنم. وقتی شماره پیراهن‌های این تورنمنت را دریافت کردیم، دروغ نمی‌گویم، شماره ۱۱ را می‌خواستم! اما وقتی شماره ۱۸ را گرفتم؛ همان شماره‌ای که در یورو داشتم، با خودم فکر کردم: «در واقع این فرصتی است تا آن را جبران کنم، تا از این موضوع چیز خاصی بسازم.

مکزیک یک اتفاق خاص بود، اما توماس توخل این هفته به بازیکنانش یادآوری کرده که آن شب در آزتکا دیگر تمام شده است. حالا تمرکز روی دیدار مقابل نروژ در میامی در روز شنبه است. گوردون می‌گوید:

دیگر نمی‌خواهم درباره آن بازی (مکزیک) صحبت کنم. خاطره‌ای فوق‌العاده بود و لحظات بزرگی در آن رقم خورد، اما واقعیت این است که ما فقط برای پیروزی در آن مسابقه به اینجا نیامده‌ایم. نمی‌خواهم این احساس ایجاد شود که آن بازی حکم فینال را داشت. از نظر احساسی به اوج رسیدیم، اما حالا باید آن را کنار بگذاریم. مورد انتقاد قرار گرفتن می‌تواند شما را پایین بکشد، اما مورد تحسین قرار گرفتن هم می‌تواند تأثیر مشابهی داشته باشد.