طرفداری | جانلوییجی بوفون نظر خودش را در مورد تحولات اخیر نیمکت فوتبال ایتالیا بیان کرده است. 

جانلوییجی بوفون، کاپیتان و سرپرست پیشین تیم ملی ایتالیا، در مصاحبه‌ای با روزنامه گاتزتا دلو اسپورت درباره بازگشت روبرتو مانچینی به نیمکت آتزوری، گزینه‌های مدنظرش برای هدایت تیم ملی، پیشنهادی که از سوی پائولو مالدینی و لئوناردو دریافت کرده بود و همچنین احتمال حضور پپ گواردیولا در تیم ملی ایتالیا صحبت کرد. بوفون در این مصاحبه تأکید کرد که اگرچه بازگشت مانچینی از نظر فنی تصمیم درستی است، اما خودش گزینه دیگری را ترجیح می‌داد.

از نظر فنی، انتخاب روبرتو مانچینی تصمیم درستی است، چون او قبلاً نشان داده که سبک بازی‌اش به‌ درد یک پروژه بلندمدت و مشخص می‌خورد. اگر من مدیر باشگاه‌هایی مثل پاری‌ سن‌ ژرمن، بایرن مونیخ، رئال مادرید یا یوونتوس بودم، حتماً او را به‌عنوان یک گزینه جدی در نظر می‌گرفتم.

گزینه‌های محبوب بوفون برای نیمکت ایتالیا


با این وجود، اگر خودم مدیر فنی بودم، این پیشنهاد را مطرح می‌کردم که هدف اصلی باید صعود به جام جهانی چهار سال آینده باشد. بر همین اساس، آنتونیو کونته انتخاب اصلی من بود، سپس سیلویو بالدینی (سرمربی تیم ملی جوانان ایتالیا) و بعد سایر گزینه‌ها. البته برای چنین تصمیم‌هایی باید هم شجاعت تصمیم‌گیری داشت و هم توانایی توضیح و دفاع از آن در برابر همه، از جمله رسانه‌ها.

پیشنهاد بازگشت مرا وسوسه کرد


پائولو مالدینی و لئوناردو با من تماس گرفتند و سمتی را پیشنهاد دادند که در آن به‌عنوان مدیر تیم‌های ملی، مسئول هماهنگی میان تیم بزرگسالان و تیم‌های پایه تا رده زیر ۱۷ سال باشم. شور و اشتیاق آن‌ها واقعاً باعث شد مردد شوم، اما در نهایت بر تصمیم خودم ایستادم. از سال ۱۹۹۱ تا امروز، هیچ‌وقت بیشتر از بیست روز به خودم استراحت نداده‌ام و حالا وقت آن رسیده بود که زمانم را به کسانی اختصاص دهم که همیشه خودشان را وقف من کرده‌اند؛ همسرم، فرزندانم و پدر و مادرم.

برای پیرلو خوشحالم


خوشحالم که آندره‌ آ پیرلو وارد چنین مسیر دشواری نشد، چون شرایط اصلاً مناسب نبود. ماجرای سایت روسی هم یک تلاش سیاسی، ناشیانه و ناموفق بود تا او را فردی «غیرقابل‌قبول» جلوه دهند. با وجود تمام این اتفاقات ناخوشایند، همچنان عمیقاً معتقدم که باید ایتالیا را با همان عشق استوار و سخت‌گیرانه‌ای دوست داشت که تبعیدی نسبت به سرزمین مادری‌اش دارد.

گواردیولا؟ سرمربی تیم ملی بودن متفاوت است


در مورد احتمال حضور پپ گواردیولا هم باید بگویم که فقط نام او می‌توانست روحیه بزرگی به ما بدهد و ما به چنین انگیزه‌ای نیاز داشتیم. اما حتی با حضور او هم هیچ تضمینی برای موفقیت وجود نداشت. گواردیولا در سی سال اخیر بهترین مربی جهان بوده، اما تمام موفقیت‌هایش در فوتبال باشگاهی رقم خورده است. هدایت تیم ملی، دنیایی کاملاً متفاوت است.