بعد از بازی تیم های شهرستانی بزرگ با تیم های پایتخت چه در تهران و چه در شهرستان همیشه شاهد گله مندی تیم های میهمان از نوع رفتار تماشاگران تیم میزبان بوده ایم. این اتفاق در برخی بازی های خاص بین دو تیم شهرستانی نیز دیده می شود و به اقتضای میهمان یا میزبان بودن، هواداران دو تیم با نثار الفاظی نامناسب از خجالت یکدیگر در می آیند.
شعارهای بی دلیل با ریشه جهالت! شعار علیه داور خاطی یا بازیکن سابق را که بگذریم که حداقل دلیلی برایش هرچند نادرست وجود دارد، توهین و شعارهای ضد یک قومیت خاص که سال هاست در فوتبال ما رایج شده، اتفاقی است که توجیهی برایش نمی توان یافت و هنوز دلیل آن ریشه یابی نشده است. از سوت شروع بازی تا پایان آن، هواداران تیم میزبان بی هیچ دلیل و توجیهی اقدام به سر دادن بدترین و رکیک ترین الفاظ علیه تیم میهمان و قومیت منتسب به آن می کنند بی آنکه باکی از برخورد یا مجازات خاصی داشته باشند. با توجه به موقعیت اقلیمی کشورمان که قومیت های مختلفی را در خود جای داده، نماینده هایی نیز از این قومیت ها در لیگ برتر فوتبال کشور حضور دارند، نماینده هایی که بازیکنانشان در نهایت تشکیل دهنده یک تیم واحد به نام تیم ملی هستند و بسیار جاهلانه است که شخصی بخواهد نماینده یک شهر دیگر را در شهر خود با الفاظ و شعارهای ناپسند به سخره بگیرد. هیچ قومیتی در کشور ما نمی تواند ادعای برتری از دیگری را داشته باشد مگر از لحاظ فرهنگی که این ادعا نیز در عمل و کردار خود مردم آن قومیت بایستی خود را جلوه دهد و شعار و فحاشی در ورزشگاه هیچ تیم و قومیتی را نمی تواند صاحب برتری و عزت نماید.
همه یکسان هستند؛ کسی برتر نیست مگر در فرهنگ در حالیکه فوتبال روز دنیا به شدت با چنین پدیده شومی برخورد می کند متاسفانه در کشورمان هیچ گاه برخورد جدی در این زمینه مشاهده نشده است. فوتبال اروپا که محرومیت تماشاگر را مگر در شرایط بسیار حاد همیشه نفی می کند، بی درنگ در برابر شعارهای نژاد پرستانه علیه یک تیم یا بازیکن احکامی سخت گیرانه را برای تماشاگران و تیم متخلف وضع می کند تا سایه شوم نژاد پرستی جای خود را به برابری قومیت ها دهد. چه خوب است کمیته انضباطی فوتبال ایران نیز کمی جدی تر این قضیه را پیگیر شود تا این بی فرهنگی رایج در ورزشگاه ها که برای برخی به یک عادت تبدیل شده است، ریشه کن شود. در اکثر شهرستان های کشور فحاشی علیه تیم حریف به زبان بومی آن شهر داده می شود ولی جدیدا در برخی شهرستان ها هواداران تیم میزبان با زبان تیم میهمان فحاشی کرده و آنها را مورد لطف و مهمان نوازی خود قرار می دهند. حضور ناظران داوری و انضباطی هوشیار در چنین مواقعی می تواند بسیار کارساز باشد. در کنار این افراد نیروهای انتظامی شهرهای مختلف نیز بایستی علاوه بر رسیدگی به برخی مسائلِ گاها بی نیاز از رسیدگی به این گونه اتفاقات حساسیت بیشتری نشان دهند.
هر هواداری که به خود اجازه می دهد علیه قومیتی شعار نامناسب بدهد بایستی بداند که مستقیما فرهنگ شهر و خانواده خود را در حال به نمایش گذاشتن است و شاید شعارهایش لحظه ای تیم حریف را تخریب کند اما در اصل چیزی که تخریب می شود فرهنگ و اصالت شهری است که به عنوان میزبان چنین تماشاگرانی برای بازی هایش در ورزشگاه حاضر می شوند.