طرفداری | روبرتو دزربی برای متقاعد کردن یان پل فن‌هکه به پیوستن به تاتنهام، از روشی کاملاً غیرمتعارف استفاده کرد و نتیجه هم گرفت. 

آن‌هایی که با سرمربی ایتالیایی اسپرز کار کرده‌اند، درباره شخصیت متفاوت او صحبت می‌کنند. روبرتو دزربی از آن دسته مربیانی نیست که رفتار محافظه‌کارانه‌ای داشته باشند؛ شاید برای مدیران باشگاه‌ها دردسرساز باشد، اما بازیکنان معمولاً شیفته کار کردن با او می‌شوند. مدیران و بازیکنان سابق زربی از او به‌عنوان شخصیتی کاریزماتیک یاد می‌کنند.

یان پل فن‌هکه که پیش‌تر در برایتون زیر نظر این مربی بازی کرده بود، به‌خوبی با این ویژگی‌ها آشنا بود. با این حال، این مدافع هلندی برای انتقال به تاتنهام، یک پیام عجیب از سوی دزربی دریافت کرد. سرمربی ایتالیایی در جدیدترین مصاحبه خود، درباره آن پیام گفت:

پس از بازی با اورتون خطاب به او نوشتم: «گمشو! چند هفته پیش که با برایتون بازی داشتیم، با آن پاس به جورجینیو روتر قصد داشتی تاتنهام را به چمپیونشیپ بفرستی. حالا دیگر باید بیایی پیش خودم؛ چه بخواهی چه نخواهی، انتخاب دیگری نداری!». پس از مسابقه، همان‌جا در رختکن و دفترم در ورزشگاه تاتنهام، اول برای دخترم پیام فرستادم و بعد هم برای یان پل.

سرمربی تاتنهام درباره نقش خودش در جذب بازیکنان گفت:

طبیعتاً وقتی ایک نتقال نهایی می‌شود خوشحال می‌شوم، اما نه فقط به خاطر خود بازیکن. ما می‌توانیم با یان پل بازی کنیم یا بدون او؛ با ساندرو تونالی یا بدون او. مسئله اصلی، رابطه‌ای است که شکل می‌گیرد و فضایی است که ایجاد می‌شود. اگر مربی شخصاً با بازیکن تماس بگیرد، از همان ابتدا می‌تواند یک ارتباط ویژه با او بسازد. بازیکن احساس می‌کند مربی، عامل اصلی انجام این انتقال بوده و شاید به همین دلیل بخواهد بیشتر از همیشه برای او تلاش کند؛ چیزی که اگر مدیر ورزشی باشگاه با او تماس می‌گرفت، احتمالاً به وجود نمی‌آمد. درباره متئوس فرناندز هم با پدر و مادرش صحبت کردم. 

فرمول دزربی برای جذب ستاره‌ها؛ «باید برای من بازی کنی، انتخاب دیگری نداری»  

دزربی که در طول مصاحبه با اتلتیک بارها با هیجان روی میز می‌کوبید؛ میزی که تلفن همراه و پاکت سیگارش روی آن قرار داشت، هنگام توضیح درباره اهمیت رابطه نزدیک با بازیکنان، با دست به سینه خود اشاره کرد و گفت:

همه‌چیز از اینجا (قلبش) می‌آید. وقتی خودم بازیکن بودم یا حتی زمانی که در مدرسه درس می‌خواندم، هر وقت احساس می‌کردم با مربی یا معلمم ارتباط خوبی دارم، بهترین عملکردم را ارائه می‌دادم. به‌خصوص برای نسل جدید، این موضوع اهمیت زیادی دارد. بازیکنان جوان اگر احساس کنند مربی دوست‌شان دارد و برای او، چه به‌عنوان فوتبالیست و چه به‌عنوان یک انسان، ارزش قائل است، در بهترین شرایط روحی قرار می‌گیرند تا توانایی واقعی‌شان را نشان دهند.