هێمن شێخە؛ از تغییر سبک زندگی تا رؤیای ثبت رکورد جهانی برای پیرانشهر
هێمن شێخە، متولد ۱۳۶۸ در شینآباد پیرانشهر، از سال ۱۳۹۳ و در ۲۵سالگی فعالیت خود را در دوومیدانی و دویدن آغاز کرد. حاصل این سالها حضور در مسابقات داخلی و خارجی، کسب مدالهای مختلف و حضور در اردوی تیم ملی ایران بوده است.
او درباره آغاز مسیرش میگوید: «ابتدا به دلیل اضافهوزن و برای رسیدن به سلامتی ورزش را شروع کردم، اما بهتدریج متوجه استعدادم شدم و ورزش به بخش مهمی از زندگیام تبدیل شد.»
شێخە از برادرش هیوا شێخە بهعنوان نخستین مشوق خود یاد میکند و از طاهر شێخە، مراد ملائەمینی و نخستین مربیاش طاها ابوبکری بهعنوان افرادی که نقش مهمی در مسیر پیشرفت او داشتهاند، نام میبرد.
به گفته او، بزرگترین دستاوردش پیش از مدالها، «سلامتی و تغییر سبک زندگی» بوده است؛ با این حال هنوز به هدف اصلی خود نرسیده و رؤیای ثبت یک رکورد جهانی به نام خود و پیرانشهر را دنبال میکند.
او معتقد است ورزشکار واقعی باید علاوه بر موفقیت شخصی، برای نسل جدید انگیزه ایجاد کند و تجربیاتش را در اختیار دیگران بگذارد. شێخە درباره مربیگری نیز تأکید میکند: «مدرک بهتنهایی کافی نیست؛ مربی حرفهای باید دانش، تجربه، اخلاق و توانایی ارتباط با ورزشکار داشته باشد.»
از نگاه او، ورزش امروز تنها تمرین نیست و برنامه تمرینی، تغذیه، استراحت و ریکاوری، تجهیزات و آمادگی ذهنی و روانی باید در کنار هم قرار گیرند.
شێخە یکی از مشکلات ورزش پایه را دخالت بیش از حد برخی والدین در تصمیمهای تخصصی میداند و معتقد است خانواده باید حامی ورزشکار باشد، اما تصمیمهای تخصصی را به مربی و متخصصان بسپارد.
او پیرانشهر را سرشار از استعداد میداند، اما نبود حمایت و پشتیبانی کافی را یکی از مهمترین مشکلات ورزش شهرستان عنوان میکند: «ورزشکار برای ادامه مسیر به خانواده، مربی، باشگاه، مسئولان و حامی مالی نیاز دارد. اگر این زنجیره کامل نباشد، استعدادها بهتدریج دلسرد میشوند.»
شێخە با اشاره به ورزشکارانی که در ردههای پایه به اردوهای تیم ملی رسیدهاند اما مسیرشان تا بزرگسالان ادامه نیافته، بر ضرورت برنامهریزی بلندمدت تأکید دارد.
او درباره استعدادیابی نیز میگوید که اطلاعات کافی از وضعیت فعلی ندارد، اما استعدادیابی باید علمی، مستمر و هدفمند باشد.
این ورزشکار همچنین از نبود ارتباط مستمر با مسئولان ورزش شهرستان گلایه دارد و میگوید در حالی که خود را برای مسابقهای خارج از کشور در دو ماه آینده آماده میکند، تاکنون ارتباط و پیگیری جدی از سوی مسئولان نداشته است.
مطالبه اصلی او از مسئولان، دیدهشدن ورزشکاران و ایجاد ارتباط واقعی میان ورزشکار، مربی و مسئولان است؛ چراکه ورزشکار نباید فقط هنگام کسب مدال مورد توجه قرار گیرد.
شێخە در پایان به جوانان پیرانشهر توصیه میکند: «برای رسیدن به آرزوهایتان تلاش کنید، خسته نشوید و استمرار داشته باشید. با اراده، دانش، برنامهریزی و حمایت میتوان در بالاترین سطوح جهان درخشید.»
او همچنین خواستار توجه و بهسازی پیست دوومیدانی پیرانشهر است و معتقد است وضعیت فعلی سطح پیست میتواند آسیبهای بیشتری برای ورزشکاران ایجاد کند.
آرزوی من فقط موفقیت شخصی نیست؛ میخواهم روزی رکوردی جهانی به نام خودم و پیرانشهر ثبت کنم و نشان دهم یک ورزشکار از این شهر، با وجود محدودیتها، میتواند در سطح جهان بدرخشد.