مو و بلبل دوتامون همزبونیم
اسیر و بیدل و بیآشیونیم
به هر بستونسرایی پر گشاییم
نشون تیغ صیاد زمونیم
نمیبینم اثر از باغ و بستون
نه گل بینم نه بلبل در گلستون
ز دست اره دنیاپرستون
بهارم گشته مونند زمستون
بیا با هم نهال غم بکاریم
چه خوش باشه اگه با هم بکاریم
به بستون دل غمپرور خود
به آه خشک و چشم نم بکاریم
دل شاد از دل زارش خبر نیست
سلامت روز بیمارش خبر نیست
نه تقصیر تو این رسم قدیمه
که آزاد از گرفتارش خبر نیست
نگارینا بیار اسب و تفنگم
کمربند و قطار پرفشنگم
دلم را پس بده تا پیش دشمن
سپر سازم اگر آید به جنگم