طرفداری | لی نینگ (Li Ning) زاده 10 مارس 1963 در شهر لیوژو در ایالت گوانگژی چین است. پدر نینگ یعنی لی شیبو، معلم موسیقی مدرسه ابتدایی محلی بود و از همین رو، نینگ آرزو داشت تا همانند پدرش در عرصه موسیقی پیشرفت کند. نینگ که به ستاره خردسال اپرای مدرسه خود تبدیل شده بود، پس از نمایش یک تیم آماتور ژیمناستیک در مدرسه، مسیر خود را خیلی زود تغییر داد. او همواره تمرینات این تیم را از نزدیک میدید و تلاش داشت تا همانند ورزشکاران آن، بدنی انعطافپذیر را داشته و خود را با آن تطبیق دهد. پدر نینگ که میترسید پسرش با تمرینات خودسرانه ژیمناستیک به خود آسیب بزند، او را در کلاس آموزشی این ورزش ثبتنام کرد.
او در هشت سالگی توسط مدرسه ژیمناستیک گوانگشی پذیرفته شد تا در همین سن، این ورزش را به صورت رسمی آغاز کند. لی تلاش بسیاری داشت تا به سطح سایر همتیمیهایش رسیده و به یک ژیمناست موفق تبدیل شود؛ از همین رو بود که او تمرکز بسیار بالایی را روی تمریناتش داشت. پس از رسیدن به تیم ملی ژیمناستیک چین، او در سال 1981 به مسابقات قهرمانی جهان در مسکو اعزام شد و مدال نقره تیمی آن را به دست آورد. سال 1982، موفقترین سال نینگ در ژیمناستیک بود زیرا او توانست تا تمامی مدالهای خوشرنگ آن را به دست آورده و به «شاهزاده ژیمناستیک» معروف شود. دریافت طلا در مواد تیمی، انفرادی، خرک حلقه و دارحلقه با نقره پارالل در بازیهای آسیایی دهلی نو و انفرادی، حرکات زمینی، خرک حلقه، دارحلقه، پرش خرک، بارفیکس و برنز پارالل در جام جهانی، نام نینگ را به گوش تمامی دوستداران این ورزش رساند.
پس از یک طلا، یک نقره و دو برنز در قهرمانی 1983 جهان، نینگ برای حضور در المپیک 1984 لس آنجلس، آماده شد. در نخستین حضور المپیکی چین با جمهوری خلق خود، نینگ درخشش قابل توجهی داشت و توانست تا به سه طلا در حرکات زمینی، خرک حلقه و دارحلقه، دو نقره تیمی و پرش خرک و برنز انفرادی، دست یابد. موفقیت نینگ در المپیک باعث شد تا او به یکی از ستارگان ورزشی رژیم جدید سیاسی چین شده و مورد توجه عامه مردم قرار گیرد. او در ادامه به یک طلا، دو نقره و یک برنز در قهرمانی 1985 جهان در مونترال، سه طلا و یک برنز در جام جهانی 1986، چهار طلا و دو نقره در بازیهای آسیایی 1986 سئول و دو نقره قهرمانی 1987 جهان در روتردام رسید. در دومین المپیک تاریخ دوران ورزشی، نینگ تنها دو طلای تیمی و دارحلقه را کسب کرد و به دلیل عملکردی ضعیفتر از دوره قبلی المپیک، برای همیشه از دنیای ژیمناستیک خداحافظی کند. گیر کردن به حلقه و سقوط به زمین، در کنار عملکرد ضعیف باعث شده بود تا نینگ، با انتظارات فراوان دوستداران ژیمناستیک، تحت فشار قرار گیرد. او 106 مدال طلا در تمامی مسابقات ژیمناستیک خود، به دست آورده بود.
از نظر تنوع و کامل بودن مهارتهای فنی، لی نینگ را میتوان یکی از بهترینهای تاریخ ژیمناستیک جهان دانست. او چهار حرکت ابداعی در این ورزش دارد که شامل تاب به جلو از حالت آویزان در عقب به منظور رسیدن به تکیه زاویهدار مستقیم در دارحلقه با نام «تاب لی نینگ در دارحلقه»، از حالت تکیه، پشتک به عقب از طریق آویزان شدن از پشت و بازگشت به حالت تکیه در دارحلقه با نام «لی نینگ آویزان در دارحلقه»، اجرای حرکت کراس رو به جلو همراه با چرخش ۹۰ درجه و سپس حرکت روی یک حلقه تا رسیدن به حالت ایستادن روی دست و فرود در وضعیت تکیه در خرک حلقه با نام «لی نینگ کراس در خرک حلقه» و یک چرخش بزرگ به عقب با چرخش ۱۸۰ درجه و پایان در حالت تکیه در پارالل با نام «چرخش بزرگ لی نینگ»، میشود. نام او در سال 2000 به تالار مشاهیر بینالمللی ژیمناستیک رسید تا نخستین چینی باشد که این افتخار را به دست میآورد.
پس از بازنشستگی، مدالهای پرتعداد ورزشکاران چینی با برندهای لباس ورزشی تولید خارج از این کشور، ذهن لی نینگ را به خود مشغول کرد. از همین رو، نینگ در سال 1989، بنای یک شرکت تولید لباسهای ورزشی را با نام خودش، استارت زد. پیش از تأسیس شرکت «لی نینگ»، این ورزشکار توسط لی جینگوی، مدیر کل «جیان لیبائو»، برنامه کاملی را برای درخشش، این بار در صنعت پوشاک ورزشی طراحی کرد. این شرکت در سال 1990، فعالیت خود را آغاز کرد. نینگ در کودکی نیز با لباسها و چگونگی دوخت و تعمیر آنها، آشنا بود زیرا یک روز، مادرش پس از خرید یک لباس و اندازه نبودن آن برای نینگ، مجبور شد تا به سختی و با کوک، آن را به اندازه مقبول برساند.
او به سرعت پس از ایده اولیه، تاریخچه طراحی لباس را مطالعه کرد و پس از بررسی تولیدکنندگان دیگر کشورهای جهان، ایده خود را گسترش داد تا ورزشکاران کشورش را به یک برند داخلی برساند. این برند، نخستین برند چینی بود که نام یک ورزشکار را یدک میکشد. نخستین موفقیت این برند، بازیهای آسیایی 1990 بود که لباس رسمی کاروان چین توسط برند لی نینگ طراحی شد. شعار این برند، «همهچیز امکانپذیر است»، شناختهترین شعار تبلغاتی چین شد و بسیار مورد توجه قرار گرفت. نینگ به درآمدی نجومی از این برند رسید و نامش را در عرصه سرمایهداری و اقتصاد نیز مطرح کرد. لوگوی این برند از حرکت معروف لی نینگ در ژیمناستیک با نام «لی نینگ کراس»، الهام گرفته شده و ترکیبی از دو حرف «L» و «N» است. او همچنین یک بنیاد خیریه را همانند برند لباس خود، با نام خودش تأسیس کرد تا با آن به فعالیتهای خیریه بپردازد. نینگ تجربه هنرنمایی در فیلمهای سینمایی عبور از رودخانه دادو (1980)، قیام نام چئونگ سیتی (1981)، آزادسازی نانجینگ (1982)، حکم تعلیقی (1985)، استاد دزد (1988)، آتش روی دیوار بزرگ (1990)، هفت شگفتانگیز (1994) و درون آبی (2006) را داشته است. در سال 1993، لی نینگ یک تجربه جالب را با نقش «پوژائو» در سریال هنگ کنگی «قهرمانان شائولین» ایفا کرد؛ خط داستانی او درباره یک راهب شائولین است که در داستان مأمور میشود تا دو کتاب مقدس شائولین را پیدا کند.

از سری خاطرات ورزشی
- ریتا چترتون، نخستین داور خانم WWE؛ از ادامه راه برادر تا اتهام به مک ماهون و حذف نافرجام از تاریخ کشتی
- لوک روبیتای، لوک خوش شانس هاکی روی یخ؛ از انتخاب شماره 171 درفت تا تالار مشاهیر و استخوانها
- دیوید نعلبندیان، غولکش آرژانتینی-ارمنی تنیس؛ از زمین سیمانی پدربزرگ تا پیروزیهای تاریخی برابر فدرر
- آرشیو مطالب مرتبط

