تلسکوپ ۳۰۰ مگاپیکسلی ناسا نخستین تصویر آزمایشی خود را ثبت کرد
یکی از مهمترین اتفاقات فضایی ماه سپتامبر، نخستین تصویر آزمایشی تلسکوپ فضایی Nancy Grace Roman ناسا بود.
این تلسکوپ در ۳۰ اوت ۲۰۲۶ به فضا پرتاب شد و اکنون در مسیر نقطه لاگرانژی L2 قرار دارد؛ منطقهای در فاصله حدود ۱.۶ میلیون کیلومتری زمین که قرار است Roman در آن مستقر شود.
اولین تصویر این تلسکوپ حتی قبل از آغاز عملیات علمی اصلی، توجه زیادی را جلب کرد. دوربین مادونقرمز ۳۰۰ مگاپیکسلی آن در نخستین آزمایش، صدها ستاره را ثبت کرد که به دلیل وضعیت اولیه فوکوس، ظاهر حلقهای و سبزرنگ پیدا کرده بودند.
Roman قرار است چه چیزی را تغییر دهد؟
مهمترین ویژگی Roman فقط قدرت تفکیک تصویر نیست.
میدان دید دوربین آن حدود ۱۰۰ برابر بزرگتر از هابل خواهد بود.
یعنی به جای اینکه فقط روی یک منطقه کوچک از آسمان تمرکز کنیم، میتوان بخش بسیار بزرگتری از جهان را در مدت کوتاه بررسی کرد.
این ویژگی برای مطالعه یکی از بزرگترین معماهای کیهان اهمیت دارد: انرژی تاریک.
دانشمندان میخواهند بفهمند چرا انبساط جهان در طول تاریخ کیهان تغییر کرده و انرژی تاریک دقیقاً چه نقشی در این روند دارد.
Roman همچنین برای جستوجوی سیارات فراخورشیدی و مطالعه ساختار کهکشانها طراحی شده است.
طبق گزارش منتشرشده، این تلسکوپ میتواند روزانه حدود ۱.۴ ترابایت داده به زمین ارسال کند. مأموریت آن نیز در صورت ادامه تأمین سوخت و شرایط عملیاتی مناسب، میتواند حدود ۲۲ سال ادامه داشته باشد.
رقابت Roman با هابل و جیمز وب
Roman قرار نیست جای هابل یا جیمز وب را بگیرد.
هرکدام برای نوع متفاوتی از مشاهده طراحی شدهاند.
جیمز وب بیشتر برای مشاهده اجرام بسیار دور و مطالعه دقیق آنها شناخته میشود، در حالی که Roman با میدان دید بسیار گسترده خود میتواند برای نقشهبرداری بخشهای عظیمی از آسمان استفاده شود.
به همین دلیل ترکیب دادههای این تلسکوپها میتواند تصویر بسیار کاملتری از جهان در اختیار دانشمندان قرار دهد.
نخستین تصویر Roman هنوز یک تصویر علمی نهایی نیست و تلسکوپ در مرحله آزمایش و تنظیم تجهیزات قرار دارد.
اما همین تصویر آزمایشی یک پیام مهم دارد:
یکی از قدرتمندترین ابزارهای جدید بشر برای مشاهده جهان اکنون در فضا فعال شده و در سالهای آینده قرار است حجم عظیمی از دادههای نجومی را به زمین بفرستد.
