طرفداری | فصل چهارم سریال «تد لاسو» به‌جای تیم مردانی که در سه فصل نخست دنبال می‌کرد، تد را روی نیمکت یک تیم زنان دسته دوم نشان می‌دهد. این تغییر برای بعضی بازیکنان لیگ فوتبال زنان آمریکا (NWSL) فقط یک انتخاب داستانی نیست؛ صحنه‌هایی از کمبود امکانات و جای خالی تماشاگران، خاطرات سال‌های آغازین حضورشان در لیگ را زنده کرده است.
در فصل جدید، داستان به تیم زنان ای‌اف‌سی ریچموند می‌رسد؛ ایده‌ای که در پایان فصل سوم، با ارائه طرح تشکیل این تیم از سوی کیلی جونز به ربکا ولتون مطرح شده بود. جونو تمپل، هانا وادینگهام و جرمی سوئیفت به‌ترتیب نقش کیلی، مالک ریچموند و لسلی هیگینز، مدیر ارتباطات و عملیات فوتبال باشگاه را بازی می‌کنند. اما پیوند روایت تازه با تجربه بازیکنان واقعی، بیرون از دنیای خیالی ریچموند شکل گرفته است.
در گزارش ESPN، گفت‌وگو با بازیگران، بازیکنان و مربیان در کنار آمار رشد فوتبال زنان آمده است. طبق گزارش سال ۲۰۲۵ نیلسن، پیش‌بینی می‌شود فوتبال زنان تا سال ۲۰۳۰ با ۸۰۰ میلیون هوادار در میان پنج ورزش پرطرفدار جهان قرار بگیرد و حدود ۶۰ درصد این هواداران زن باشند. وقتی از تمپل پرسیدند چرا اکنون فوتبال زنان می‌تواند محور «تد لاسو» باشد، پاسخ او فوری بود: «چرا نتواند؟» وادینگهام هم همان پرسش را تکرار کرد.
رشد لیگ؛ خاطراتی که هنوز تازه‌اند
NWSL در سال ۲۰۱۳ با ۸ تیم آغاز شد و در فصل ۲۰۲۶ به ۱۶ تیم رسید؛ قرار است تا سال ۲۰۲۸ نیز ۲ تیم دیگر به آن اضافه شوند. هزینه ورود برای دریافت یک امتیاز از ۲ میلیون دلار در سال ۲۰۲۱ به ۲۰۵ میلیون دلار در سال ۲۰۲۶ افزایش یافته و فاصله هزینه ورود تیم هفدهم و هجدهم به‌تنهایی ۴۰ میلیون دلار بوده است. دستمزد سالانه ۶ هزار دلاری ذکرشده برای سال ۲۰۱۳ نیز در کنار دستمزد رکوردشکن ۲ میلیون دلاری ترینیتی رادمن، بازیکن واشنگتن اسپیریت، در ژانویه قرار می‌گیرد. در میانه فصل ۲۰۲۶، میزان تماشا، حضور تماشاگران و فروش محصولات لیگ هم افزایش یافته بود؛ فروش محصولات نسبت به سال قبل ۷۲ درصد رشد داشت.
نیلی مارتین، هافبک انجل سیتی، درباره این روند گفت:
همه‌چیز رو به جلو پیش می‌رود؛ لیگ رشد می‌کند و در حال گسترش است. به نظرم الان زمان بسیار خوبی برای سرمایه‌گذاری در ورزش زنان است، حتی در حوزه سرگرمی.
برای مردیت اسپک، هافبک باتجربه گاتهام اف‌سی که سال ۲۰۱۶ به لیگ پیوست، NWSL امروز دیگر شبیه لیگی نیست که آن زمان می‌شناخت. شنیدن خبر بازگشت «تد لاسو» با داستانی درباره فوتبال زنان در ابتدا برایش دو حس متفاوت داشت: او سریال را دوست داشت و از دیده‌شدن بیشتر ورزشش استقبال می‌کرد، اما نگران بود تصویر ارائه‌شده از فوتبال زنان به یک هجو تقلیل پیدا کند.
اسپک نگرانی اولیه‌اش را این‌طور توضیح داد:
کمی نگران بودم که مخاطبان چطور با آن برخورد کنند، چون نمی‌خواستم شبیه یک هجو به نظر برسد. وقتی به لیگ امروز نگاه می‌کنید، می‌بینید جدی و حرفه‌ای است و زن‌ها می‌توانند... این راه امرار معاششان است. برای همین کمی نگران بودم.
تماشای قسمت‌های ابتدایی نشان داد سریال در کنار لحن گرم و طنزش، جزئیاتی آشنا را هم بازسازی می‌کند. در قسمت دوم، تد هنگام دیدن رختکن زنان متوجه می‌شود فقط یک سردوش دارد؛ صحنه‌های دیگر نیز تفاوت رختکن تیم‌های مردان و زنان را نشان می‌دهند. اسپک درباره شوخی‌های سریال گفت:
با خودم می‌گفتم: «این شوخی‌ها زیادی برایم آشناست.»
صحنه دیگری که ربکا ولتون در آن خطاب به هواداران غایب تیم زنان می‌پرسد «کجایید؟»، اسپک را یاد حرف مگان راپینو پس از آخرین بازی خانگی‌اش در NWSL انداخت؛ مسابقه‌ای که آن زمان رکورد تماشاگران را شکست. راپینو گفته بود:
امیدوارم سال آینده همه شما را در تمام بازی‌های خانگی ببینم.
این صحنه‌ها اسپک را به فکر بازیکنان تازه‌وارد لیگ هم انداخت. او تصور می‌کرد شاید آن‌ها ندانند شوخی مربوط به رختکن بدون دوش به چه اشاره دارد، چون چنین چیزی بخشی از تجربه امروز آن‌ها نیست. اسپک که در مراسم افتتاحیه سریال در نیویورک حضور داشت، اوایل فصل هنوز از این می‌ترسید که مخاطب موقعیت‌های نمایش‌داده‌شده را صرفاً برای خنداندن بداند:
امیدوارم مردم فقط به این صحنه‌ها نخندند، چون چندان از واقعیت دور نیستند.
با پیش رفتن داستان، نظر او تغییر کرد. اسپک پس از تماشای ۷ قسمت و در آستانه قسمت پایانی فصل که برای چهارشنبه اعلام شده بود، گفت:
حالا که قسمت‌های منتشرشده را دیده‌ام، سریال را دوست دارم و خوشحالم که تصمیم گرفته‌اند فوتبال زنان را نشان بدهند. به نظرم این کار را با فکر و دقت زیادی انجام داده‌اند و تماشایش برایم لذت‌بخش بوده است.
چرا داستان تد به فوتبال زنان رسید؟
پس از پخش پایان باز فصل سوم در مه ۲۰۲۳، جیسون سویدیکس، نویسنده و بازیگر نقش تد لاسو، و همکارانش ایده‌های مختلفی را برای ادامه مطرح کردند: ساخت مجموعه‌های فرعی، مربیگری تد در یک تیم لیگ برتر فوتبال آمریکا و حتی خرید اسپورتینگ کانزاس سیتی از سوی ربکا ولتون در چارچوب آن ایده. برندن هانت، بازیگر نقش دستیار تد، ویلیس بیرد، تأکید کرد این‌ها احتمال‌هایی بودند که درباره‌شان فکر کرده بودند، نه تصمیم‌هایی قطعی برای بازگشت سریال.
سودیکیس درباره شرط خود برای ادامه سریال گفت:
فکر می‌کردم ــ و به نظرم همه ما پشت صحنه همین احساس را داشتیم ــ داستان اول را همان‌طور که امیدوار بودم روایت کرده‌ایم. بنابراین برای بازگشت باید دلیل دیگری وجود می‌داشت. آن دلیل چه می‌توانست باشد؟
او بارها به طرح تیم زنان ریچموند در پایان فصل سوم برگشت؛ همان طرحی که کیلی به ربکا می‌دهد. ابی هرن، بازیگر نقش جما جی، گلزن تیم زنان، گفته است تا پیش از گرفتن این نقش قسمت‌های پایانی سریال‌ها را نمی‌دید، اما با تماشای پایان فصل سوم فهمید او و دیگر بازیگران تازه‌وارد چگونه وارد داستان می‌شوند. سودیکیس می‌گفت اگر «تد لاسو» به هر شکلی ادامه پیدا کند، می‌خواهد داستانش در دنیای فوتبال زنان باشد. به گفته او، دیگر بازیگران نیز با تغییر مسیر فصل چهارم همراه شدند؛ وادینگهام واکنشش را این‌طور بیان کرد: «معلوم است که بله؛ راستش دیگر وقتش هم رسیده بود.»
سودیکیس از علاقه خود و خانواده‌اش به لیگ بسکتبال زنان آمریکا و حضورش در لندن هنگام فیلم‌برداری فصل سوم در سال ۲۰۲۲ به‌عنوان بخشی از الهام این تصمیم یاد کرد؛ زمانی که تیم زنان انگلیس قهرمان یورو ۲۰۲۲ شد و او بعدتر با برخی بازیکنان دیدار کرد. او درباره رسیدن داستان به فوتبال زنان گفت:
به نظر می‌رسید ادامه‌ای طبیعی باشد.
مخاطبان سریال، مخاطبان احتمالی فوتبال زنان
فصل چهارم در ماه اوت منتشر شد. به گزارش ورایتی، آغاز آن در روزهای ۴ و ۵ اوت مجموعاً ۲۹۶٫۶ میلیون دقیقه تماشا ثبت کرد و بزرگ‌ترین شروع تاریخ اپل تی‌وی شد. نیلسن نیز اعلام کرد قسمت نخست در ۵ اوت بیش از ۲۰۰ میلیون دقیقه تماشا شد و در آن روز پربیننده‌ترین برنامه استریم‌شده در آمریکا بود. بینندگان قسمت اول تصاویری از ورزشگاه CPKC، خانه کانزاس سیتی کرنت و ورزشگاهی اختصاص‌یافته به فوتبال زنان، دیدند. تمپل در نشست خبری ماه ژوئیه در همین ورزشگاه چنان تحت تأثیر قرار گرفته بود که گریه کرد.
تمپل درباره جایگاه فوتبال زنان در داستان سریال گفت:
احساس می‌کنم فوتبال، به‌ویژه در آمریکا، بیشتر از قبل مورد توجه قرار گرفته است. ما در انگلیس بزرگ شدیم؛ آنجا فوتبال مثل یک دین است. شاید پذیرفتن فوتبال زنان همان‌طور که فوتبال مردان پذیرفته می‌شود کمی بیشتر طول بکشد، اما مهم است که برایش آمادگی داشته باشیم. اصلاً مضحک است اگر آن را سوژه خوبی برای داستان ندانیم.
تارا راد، مدافع میانی واشنگتن اسپیریت، انتشار فصل جدید پس از جام جهانی مردان تابستان را زمان مناسبی برای بازگرداندن گفت‌وگوها به فوتبال زنان دانست و نمایش ورزشش و تا حدی لیگش به مخاطبان جهانی را اتفاقی «بزرگ» توصیف کرد. سوفیا اوئرتا، مدافع راست سیاتل رین، نیز امیدوار است تماشاگران سریال با NWSL آشنا شوند:
فکر می‌کنم این اتفاق برای NWSL خوب باشد؛ شاید کسانی که طرفدار سریال‌اند با لیگ آشنا شوند و بعد شیفته شیوه بازی ما، ورزشکاران و فضای مسابقات شوند. به نظرم این می‌تواند کمک بزرگی به رشد فوتبال کند و هیجان‌انگیز است.
فی مارسی، بازیگر نقش لیزی دیویس، کاپیتان ریچموند و مادر دو فرزند در سریال، این تغییر را از زاویه تجربه شخصی‌اش می‌بیند. او در کودکی در انگلیس فوتبال بازی می‌کرد، اما آسیب‌دیدگی زانو در ۱۶سالگی به دوران بازی‌اش پایان داد و مسیرش را به بازیگری رساند. اواخر دهه ۱۹۹۰، زمانی که عضو یک تیم دختران بود، برای او مسیر حرفه‌ای تمام‌وقت وجود نداشت؛ سوپرلیگ زنان انگلیس تازه در فصل ۱۹-۲۰۱۸ وارد دوره حرفه‌ای تمام‌وقت شد. حضور در «تد لاسو» به‌نوعی جای خالی فوتبال را برای مارسی پر کرده است.
مارسی درباره دیدن فوتبال زنان در این سریال گفت:
فوق‌العاده است، اما وقتش هم رسیده بود. برای من از یک جهت تلخ و شیرین است، چون کاش وقتی جوان‌تر بودم این اتفاق افتاده بود. فکر نمی‌کنم فوتبال زنان تازه حالا به وجود آمده باشد؛ همیشه بوده و ما تازه داریم قدرش را می‌دانیم. به نظرم این سریال گفت‌وگوهای بیشتری درباره کارهایی که باید بهتر انجام بدهیم به راه می‌اندازد.
لورا هاروی، سرمربی سیاتل رین، در انگلیس بزرگ شد و از سال ۲۰۰۲ تا ۲۰۱۲ در سوپرلیگ زنان مربیگری کرد؛ آخرین تیم او در آن دوره آرسنال بود. او که تأثیر فیلم‌هایی مانند «مثل بکام شوت بزن» را در معرفی فوتبال به مخاطبان جهانی دیده، معتقد است «تد لاسو» هم می‌تواند اثری مثبت بر فوتبال زنان داشته باشد:
همیشه باور داشته‌ام وقتی مردم فوتبال زنان را ببینند، دلشان می‌خواهد دوباره برای تماشایش برگردند. فکر می‌کنم این هنوز هم درست است.
حمایت بیرون از قاب و مسئولیت درون آن
آخر هفته پس از افتتاحیه نیویورک، سودیکیس، هانت و چند بازیگر تیم ریچموند به مسابقه گاتهام اف‌سی و سن‌دیگو ویو رفتند و بعد از بازی با بازیکنان در زمین دیدار کردند. به گفته اسپک، اشتیاق دو طرف برای دیدار متقابل بود و سودیکیس آن‌قدر در زمین ماند که همراهانش برای رسیدگی به تعهدات دیگر او را با خود بردند. اسپک پس از آن شب، صداقت رفتارش را همان‌گونه دید که پیش‌تر به نظر می‌رسید.
سودیکیس پیش از این نیز از لیگ بسکتبال زنان آمریکا، NWSL و دیگر ورزشکاران زن حمایت کرده است. اوئرتا می‌گوید توجه چهره‌های شناخته‌شده و سرمایه‌گذاری شرکت‌ها برای ورزش زنانی که مدت‌ها نادیده گرفته شده‌اند اهمیت دارد. به باور او، علاقه سودیکیس می‌تواند هم نگاه‌های بیشتری را متوجه مسابقات کند و هم به هوادارانش راهی برای ارتباط با بازیکنان و تیم‌ها نشان بدهد. هاروی نیز می‌گوید برخلاف تصور سال‌های گذشته، حمایت علنی از ورزش زنان دیگر لزوماً «کاری خیرخواهانه» تلقی نمی‌شود:
فکر می‌کنم افرادی مثل جیسون و دیگر کسانی که وقت، تلاش و پولشان را صرف ورزش زنان می‌کنند، دارند این نگاه را تغییر می‌دهند: این کار فقط اقدامی خوب و جذاب نیست، بلکه می‌تواند تصمیم تجاری بسیار هوشمندانه‌ای هم باشد.
برای سودیکیس، رساندن این داستان به صفحه نمایش با مسئولیت همراه است. او می‌گوید در ساخت «تد لاسو» همواره می‌خواسته اثرش برای کسانی که تحسینشان می‌کند ــ از لورن مایکلز و همکاران و الگوهایش در کمدی تا خواهرانش ــ خنده‌دار، جذاب و متعلق به خودش باشد. اما وقتی موضوع فوتبال زنان است، این خواسته برای او به دقت در برخورد با تجربه کسانی که داستان از زندگی‌شان الهام می‌گیرد نیز گره می‌خورد.
سودیکیس درباره شیوه بازنمایی فوتبال زنان در فصل جدید گفت:
ورود به این دنیا که به نظرم فضای فوق‌العاده‌ای است و توجهی را که مدت‌ها حق ورزش زنان بوده دریافت می‌کند، یعنی باید حق آن‌ها را ادا کنید. دوست دارم همه کسانی که نام بردم هم سریال را ببینند. قرار نیست هنگام نوشتن تک‌تک کلمات به این فکر کنید، اما وقتی چیزی می‌سازید، می‌خواهید آن‌ها تماشایش کنند. همه می‌دانند این یک سریال است، نه مستند؛ بااین‌حال، در جزئیاتی که از مسائل واقعی، بازی‌های واقعی و بازیکنان واقعی الهام می‌گیریم، با دقت و احساس مسئولیت پیش می‌رویم. تلاش می‌کنیم از آن‌ها سوءاستفاده نکنیم، بلکه احترام و اشتیاق واقعی‌مان را در سریال نشان بدهیم. امیدوارم آن‌ها هم با همان اشتیاقی تماشایش کنند که ما با آن سریال را ساخته‌ایم.
تمپل امیدوار است این تغییر داستانی، زنانی با هر سن، پیشینه و علایقی را که واقعاً می‌خواهند فوتبال را دنبال کنند، به پیگیری رؤیایشان تشویق کند. وادینگهام اما تأکید دارد که مخاطب فوتبال زنان نباید فقط زنان باشند. او درباره اثری که «تد لاسو» می‌تواند بگذارد، گفت:
این سریال تا همین حالا نور زیادی بر فوتبال در آمریکا تابانده است. اگر به تأثیر احتمالی‌اش بر فوتبال زنان فکر کنید، باید ورزشگاه‌ها را پر کنیم. در بخشی از سریال، ربکا می‌گوید بله، دختران و زنان جوان باید به تماشای مسابقات زنان بروند، اما مهم‌تر این است که پدرها پسرهای کوچکشان را هم به این بازی‌ها ببرند تا شکافی وجود نداشته باشد. ما چیز بیشتری نمی‌خواهیم؛ برابری می‌خواهیم.
