طرفداری | منچستریونایتد و تاتنهام این آخر هفته در لیگ برتر به مصاف هم میروند؛ مسابقهای که پس از شروع ضعیف فصل، فشار بر مایکل کریک و روبرتو دیزربی را بیشتر کرده است. تاتنهام هنوز پیروز نشده، از ۱۵ امتیاز ممکن فقط ۲ امتیاز گرفته و قعرنشین است. یونایتد نیز با یک برد، ۲ تساوی و ۲ شکست در رده دوازدهم قرار دارد.
تاتنهام که تنها ۶ ماه پیش دیزربی را با قراردادی ۵ ساله منصوب کرد، تابستان امسال با هزینه بیش از ۳۰۰ میلیون پوند در نقلوانتقالات از او حمایت کرده است. اجرای سبک هجومی و متکی بر کار جمعی او اما زمان میخواهد؛ تجربه قبلیاش در محیطی با فشار مشابه نیز به مارسی برمیگردد، جایی که شروع امیدوارکنندهاش زیر تأثیر تنشهای داخلی و بیرونی قرار گرفت. در سوی دیگر، کریک فصل گذشته سهمیه لیگ قهرمانان اروپا را گرفت و در انتخاب شیوه بازی انعطاف بیشتری دارد.
در ارزیابی تور-کریستیان کارلسن برای ESPN، تغییر مربی پس از تنها چند مسابقه زودهنگام به نظر میرسد؛ با این حال، او پیشبینی میکند بازنده دیدار پیش رو، یا در صورت تساوی هر دو مربی، با گمانهزنی بیشتری درباره جایگاه خود روبهرو شوند. کریک میتواند در صورت نیاز دفاع عمیقتر، مالکیت کمتر و حمله در انتقال را انتخاب کند؛ رویکردی عملگرایانه که با وجود انتقادهای احتمالی در اولدترافورد، پس از دوران سر الکس فرگوسن به حفظ ثبات پروژه کمک کرده است. هر دو باشگاه فصل گذشته نیز بابت نگه داشتن طولانیمدت مربیان قبلیشان، روبن آموریم و توماس فرانک، مورد انتقاد بودند؛ هرچند بازار مربیان در میانه فصل گزینههای مطمئن و معتبر فراوانی ندارد.
هاو؛ مناسبتر برای تاتنهام
هاو در صورت بدتر شدن اوضاع، ظاهراً گزینه اول هر دو باشگاه است. او تضمینی برای کسب جامهای بزرگ ندارد، اما تجربه گستردهاش در لیگ برتر و توانایی کار زیر فشار در نیوکاسل، از او گزینهای نسبتاً مطمئن میسازد. از نظر تاکتیکی نیز انعطافپذیر است و الزاماً به بازسازی گسترده تیم نیاز ندارد: میتواند برنامهاش را بر ضعف حریف بنا کند، در مقاطعی مالکیت را واگذار کند یا در شرایط مناسب، با پرس شدید، بازی ترکیبی، تغییر ریتم و برتری عددی هدفمند در کنارهها کنترل مسابقه را به دست بگیرد.
این ارزیابی تاتنهام را مناسبترین مقصد هاو میداند. ساندرو تونالی، یکی از مهرههای اصلی خط میانی او در نیوکاسل، اکنون در تاتنهام است و میتواند از مسئولیتهای روشنتری که هاو در تعیین آنها مهارت نشان داده بهره ببرد. ترکیب تیم لندنی نیز ظاهراً از نظر توان بدنی، کیفیت فنی و تحرک خط میانی به ویژگیهای مطلوب هاو نزدیکتر است. البته هاو تمایلش را برای فاصله گرفتن موقت از فوتبال اعلام کرده و زمانِ پیشنهاد احتمالی میتواند تعیینکننده باشد.
کونته؛ گزینهای برای منچستریونایتد
استخدام کونته، مربی سابق یوونتوس، اینتر، ناپولی، چلسی و تاتنهام، شاید در نگاه اول دور از ذهن باشد؛ با این حال توانایی او در تبدیل سریع تیمی ناقص و گرفتار مشکل به مجموعهای منسجم، برای یونایتد جذاب است. این مربی ایتالیاییِ صاحب چند قهرمانی در فصلهای اخیر، بهویژه در ناپولی، انعطاف تاکتیکی بیشتری نشان داده است. در عین حال، بازیکنانی که در دوران آموریم برای دفاع سهنفره و استفاده از مدافعان کناری طراحی شدهاند، اگر کونته بخواهد آرایش ۲-۵-۳ را حفظ کند، میتوانند به کارش بیایند.
این ارزیابی، برچسب «تدافعی» را برای کونته منصفانه نمیداند: او پرس را هدفی مستقل نمیبیند و ابتدا بر نظم دفاعی، شناخت دقیق نقشها، ساختار جمعی و عرض بازی تأکید میکند؛ با وجود این، بهترین تیمهایش با مشارکت تقریباً همه بازیکنان بهجز مدافعان میانی، قاطعانه حمله میکنند. چالش دیگر، نیاز او به ساختار مدیریتی قدرتمندی است که بتواند با شیوه سنتیتر و مستقلترش کار کند. خلقوخوی تند و یکدندگی او در ۲ شغل اخیر تا حدی بر موفقیتهایش سایه انداخته، اما در ساختار مناسب توان تغییر وضعیت یک باشگاه را دارد. بازگشتش به تاتنهام، که پس از ۲ سال در ۲۰۲۳ ترک کرد، بسیار بعید ارزیابی میشود؛ در مقابل، بررسی محتاطانه او از سوی یونایتد در صورت تغییر مربی قابل تصور است.
اسلوت؛ تناسب بیشتر با تاتنهام
اسلوت پس از قهرمانی لیگ برتر در فصل نخستش با لیورپول، فصل دوم کمفروغی داشته است. بهدلیل رقابت لیورپول و منچستریونایتد، رفتن او به یونایتد در این ارزیابی منتفی دانسته میشود. در مقابل، منابعی به ESPN گفتهاند اسلوت پیش از آنکه تاتنهام در سال ۲۰۲۳ آنژه پوستکوعلو را انتخاب کند، نامزد جدی هدایت این تیم بوده است. نویسنده احتمال میدهد شرایط مدیریتی کاملاً متفاوت بتواند او را به پیشنهاد تاتنهام علاقهمند کند.
تیمهای اسلوت در بهترین وضعیت، مالکیت را کنترل میکنند، شدید پرس میکنند و با سرعت حمله میبرند. روش او در استفاده از مدافعان میانی و هافبکهای عقب زمین برای بازیسازی و عبور از فشار، شباهتهایی با دیزربی دارد، هرچند فاصلهگذاری بازیکنان به تغییر نیاز خواهد داشت. تونالی و ماتئوس فرناندس میتوانند وظایف عقب زمین را تقسیم کنند. جلوتر، نقش شماره ۱۰ که دومینیک سوبوسلای در فصل اول اسلوت در آن موفق بود، باید میان جیمز مدیسون، ژاوی سیمونز و دژان کولوسفسکی سنجیده شود؛ با توجه به تعادل میان خلاقیت، حرکت در محوطه جریمه حریف و کار بدون توپ. با وجود اینکه نتیجهها هنوز نشانش نمیدهند، نویسنده عمق، کیفیت، انرژی و سرعت ترکیب تاتنهام را برای اجرای مدل اسلوت کافی میداند.
والورده؛ سازگارتر با ویژگیهای یونایتد
والورده، مربی ۶۲ ساله، در پایان فصل گذشته و پس از سومین دوره حضورش در اتلتیک بیلبائو از این باشگاه جدا شد؛ دورهای که متن آن را با فاصله ۲ سال و نیم پس از قهرمانیهای پیاپی او با بارسلونا در بازه ۲۰۱۷ تا ۲۰۱۹ توصیف میکند. سبک او میان تسلط بر مالکیت و حملات سریع در انتقال تعادل برقرار میکند و اغلب به وینگرهای سریع و مدافعان کناری هجومی متکی است. تیمهایش معمولاً بر پایه ساختار دفاعی محکم و انعطاف متناسب با کیفیت بازیکنان شکل میگیرند، هرچند این ساختار در فصل آخر حضورش در اتلتیک بهشکلی غیرمعمول از هم گسست.
با وجود کارنامه مربیگری والورده، مهارتش بیرون از اسپانیا و یونان ــ جایی که ۲ دوره موفق در المپیاکوس داشت ــ کمتر دیده شده است. از نظر نویسنده، ورود یک مربی خارجی به لیگ برتر در این مقطع از دوران حرفهایاش نیز بعید به نظر میرسد. با این حال، اگر قرار باشد میان ۲ باشگاه انتخاب شود، یونایتد مناسبتر ارزیابی شده است: والورده وینگرهای سرعتی و مستقیم را ترجیح میدهد و بخش مهمی از سازماندهی حمله را به هافبک شماره ۸ باکستوباکس یا شماره ۱۰ پشت مهاجم میسپارد. او همچنین برخلاف بسیاری از مربیان، اصرار ندارد بازیسازی از عقب زمین حتماً بر دوش مدافعان میانی باشد؛ حوزهای که در این ارزیابی نقطه قوت مدافعان یونایتد نیست.
ناگلزمان؛ انتخابی نزدیک میان دو باشگاه
ناگلزمان زمانی از جذابترین مربیان نسل خود به شمار میرفت، اما جایگاهش پس از جدایی بحثبرانگیز از بایرن و پایان دوره حضورش در تیم ملی آلمان افت کرده است؛ دورهای که تابستان امسال با حذف مقابل پاراگوئه در مرحله یکشانزدهم نهایی جام جهانی پایان یافت. در مقابل، نویسنده معتقد است او از این ۲ تجربه آموخته و اکنون نسبت به زمان جداییاش از لایپزیش در ۵ سال پیش، آمادگی بیشتری برای هدایت یک باشگاه بزرگ لیگ برتر دارد.
نوآوری و نگاه متفاوت ناگلزمان هم نقطه قوت اوست و هم میتواند دردسرساز شود. ایدههای هجومیاش بر انسجام مرکزی، گزینههای متعدد پاس رو به جلو، جابهجایی موقعیتی و حملات هماهنگ استوار است، اما انعطاف زیاد و تغییرات غیرمنتظره گاهی ممکن است بازیکنان را سردرگم کند. دقت وسواسگونهاش نیز برای برخی بازیکنان مفید و برای برخی دیگر گیجکننده خواهد بود؛ بهویژه در لیگ برتر که تیمها برای کاهش اشتباه زیر فشار سرعت بازی، اغلب رویکردی متعادل دارند.
در این ارزیابی، تاتنهام با اختلافی اندک مناسبتر است؛ باشگاهی که طی سالهای گذشته سرمایهگذاری زیادی در علوم ورزشی کرده و سبک فعلیاش نیز به ایدههای ناگلزمان نزدیکتر از سبک کریک است. با این حال، اجرای برنامه او به کار قابل توجه در تمرینات نیاز دارد و معلوم نیست در میانه فصل چنین فرصتی در اختیارش قرار بگیرد. تمایلش به جلو بردن یک مدافع کناری یا هافبک اضافی برای کمک به بازیسازی نیز این پرسش را مطرح میکند که ساختار دفاعی، بهخصوص در یونایتد، چطور با مدلی نزدیک به تجربهگرایی کنار خواهد آمد.
مککنا و فاریولی؛ دو نام دیگر
کیران مککنا، مربی ۴۰ ساله و بدون تیم، پیشتر با آکادمی هر دو باشگاه ارتباط داشته است. دوره ۵ ساله او در ایپسویچ تاون، که نخستین تجربه سرمربیگریاش در فوتبال بزرگسالان بود، چشمگیر ارزیابی میشود و احتمالاً نامش در فهرست گزینههای باشگاههای مطرح قرار میگیرد. با این حال، انتصاب او در باشگاهی بزرگ و گرفتار بحران ممکن است پرریسک تلقی شود؛ نه بهدلیل تردید در توانایی مربیگریاش، بلکه بهخاطر این پرسش که آیا تجربه کافی برای آرام کردن چنین تیمی زیر فشار شدید دارد یا نه. نویسنده محیطی باثباتتر را برای شغل بعدی او در لیگ برتر محتملتر میداند.
فرانچسکو فاریولی، مربی ۳۷ ساله پورتو، در سال ۲۰۲۳ با انتقال از آلانیااسپور ترکیه به نیس فرانسه وارد یکی از ۵ لیگ برتر اروپایی شد؛ انتقالی که متن نقش اینئوس، مالک اقلیت منچستریونایتد، را در آن یادآوری میکند. او در فصل ۲۵-۲۰۲۴ با آژاکس، با وجود برتری ۹ امتیازی در فاصله ۵ بازی تا پایان، قهرمان اردیویژه نشد، اما سپس با پورتو قهرمانی پرتغال را به دست آورد. طبق گزارش رسانههای پرتغالی، بند فسخ او در پنجرههای نقلوانتقالات ۱۵ میلیون یورو و خارج از آنها ۲۰ میلیون یورو است.

