طرفداری| وقفه چهار مسابقه‌ای بازی‌های ملی یک آزمون جدی برای آمادگی جسمانی بازیکنان بوده است؛ دوره‌ای که در آن تیم‌ها در فاصله تنها 11 روز 4 مسابقه برگزار کردند و فهرست مصدومان تقریباً هر روز طولانی‌تر شد.
گاردین در گزارشی به بررسی موج مصدومیت‌هایی پرداخته که پس از دیدارهای لیگ ملت‌های اروپا و سایر مسابقات ملی، باشگاه‌های لیگ برتر انگلیس و دیگر تیم‌های بزرگ اروپایی را تحت تأثیر قرار داده است. از مشکلات همسترینگ و عضلانی گرفته تا آسیب‌های جدی‌تر، بسیاری از باشگاه‌ها اکنون باید بدون بازیکنانی که با تیم ملی کشورشان درگیر بودند، به رقابت‌های باشگاهی بازگردند.
چهار بازی در 11 روز؛ فشار مسابقات به نقطه هشدار رسیده است
کریگ بلیمی، سرمربی تیم ملی ولز، پس از پایان این دوره فشرده گفت: «شدت این تیم و میزان آمادگی بدنی آن واقعاً طوری است که فکر می‌کنم برای بازیکنان سطح بالا طراحی شده است.» با این حال، مربیان باشگاهی فوتبال اروپا احتمالاً با چنین برداشتی موافق نیستند. برگزاری مسابقات متعدد ملی در سراسر جهان با فهرستی روزانه از مصدومیت‌ها همراه شد و مدیران و کادرهای فنی باشگاه‌ها با نگرانی مسابقات را دنبال می‌کردند؛ بازیکنانی که پس از مصدومیت دست به علامت دادن به نیمکت می‌زدند و زمین را ترک می‌کردند. مشکلات همسترینگ و آسیب‌های عضلانی در این دوره بسیار پرتکرار بود و چند باشگاه لیگ برتر مستقیماً با پیامدهای آن مواجه شدند.
ساندرلند برای ادامه رقابت‌های خود برایان بروبی، مهاجم کلیدی، و دن بالارد، مدافع اصلی تیم، را به دلیل آسیب‌هایی که هنگام بازی برای هلند و ایرلند شمالی متحمل شدند، در اختیار نخواهد داشت. بورنموث نیز که هنوز در لیگ برتر به پیروزی نرسیده، ممکن است الکس اسکات را تا 2 ماه از دست بدهد. اسکات در پیروزی 7 بر صفر انگلیس مقابل کرواسی یکی از بازیکنان درخشان تیم بود و با استفاده از فرصت خود، حتی از لوکا مودریچ نیز بیشتر مورد توجه قرار گرفت؛ اما این نمایش خوب هزینه سنگینی داشت. آسیب چهارسر ران او که پیش از مسابقه تشخیص داده شده بود، تشدید شد. توماس توخل گفت: «از طرف ما هیچ ریسکی وجود نداشت.» با این حال، بعید است مارکو رزه، سرمربی بورنموث، با این ارزیابی موافق باشد.
«مدیریت بار بازی»؛ اصطلاحی که از NBA وارد فوتبال شد
این وقفه ملی با ورود اصطلاح تازه‌ای به ادبیات فوتبال همراه بود؛ «مدیریت بار بازی». کول پالمر، با وجود اینکه جام جهانی را از دست داده بود، به همین دلیل از فهرست تیم ملی انگلیس کنار گذاشته شد. همین توضیح برای غیبت دکلان رایس نیز مطرح شد؛ اصطلاحی که از NBA وام گرفته شده است، جایی که ستاره‌های بسکتبال باید در طول فصل عادی 82 مسابقه بازی کنند و خود را برای مرحله پلی‌آف آماده نگه دارند. فوتبال سطح بالا نیز به سمت شرایط مشابهی حرکت کرده است و تعداد مسابقات بازیکنان نخبه به شکل قابل توجهی افزایش یافته است. رایس در فصل 2025-26 برای 69 مسابقه به میدان رفت و مجموعاً 5,394 دقیقه بازی کرد؛ آماری که فشار موجود بر بازیکنان سطح اول فوتبال را به خوبی نشان می‌دهد.
آرسنال نیز با وجود مشکلات موجود، در این وقفه 17 بازیکن خود را در اختیار تیم‌های ملی داشت. میکل آرتتا که فرصت زیادی برای فکر کردن به شکست 3 بر صفر مقابل برایتون پیدا کرده بود، اکنون باید با نگرانی منتظر بازگشت آنها به تمرینات باشد. خروج ازری کونسا از اردوی انگلیس در روز دوشنبه، پس از مصدومیت کریستوس تزولیس و کای هاورتس اتفاق افتاد. تزولیس هنگام بازی یونان برابر هلند پس از آسیب دیدگی همسترینگ پیراهن خود را روی سرش کشید و هاورتز نیز در همان دیدار مقابل هلند، این بار با پیراهن آلمان، دچار مشکلی مشابه شد؛ اتفاقی که یک ناکامی دیگر برای بازیکنی بود که آرتتا بارها به دلیل مصدومیت نتوانسته از او استفاده کند. مکس داومن نیز هنگام بازی برای تیم زیر 19 سال انگلیس پس از دریافت یک تکل سنگین مجبور به ترک زمین شد.
خوش‌شانسی اودگارد و نگرانی درباره هالند
برای مارتین اودگارد خبرها بهتر بود. هافبک نروژی در نخستین یکشنبه این وقفه با تکلی سنگین از سوی برناردو سیلوا، بازیکن پرتغال، روبه‌رو شد، اما بررسی‌های پزشکی نگرانی بزرگی ایجاد نکرد. اردوی تیم ملی نروژ اعلام کرد در عکس‌برداری «هیچ چیز نگران‌کننده‌ای» دیده نشده و اودگارد نیز توانست در دیدار بعدی مقابل همان حریف به میدان برود. با این حال، مسابقه دوم نروژ و پرتغال با نگرانی درباره ارلینگ هالند همراه شد؛ مهاجم نروژی درخواست کرد زمین بازی را ترک کند و همین موضوع برای دقایقی نگرانی ایجاد کرد. استاله سولباکن، سرمربی نروژ، درباره فشار مسابقات روی بازیکنان گفت: «برای بازیکنانی که در لیگ قهرمانان بازی می‌کنند و تعطیلات کمی داشته‌اند، شرایط نسبت به بقیه بسیار سخت‌تر است.»
هالند حالا یکی از مهم‌ترین چهره‌های مسابقه منچسترسیتی و لیورپول خواهد بود؛ دیداری که نخستین مسابقه سیتی پس از محکومیت باشگاه به دلیل بیش از 100 مورد نقض قوانین مالی لیگ برتر است. باشگاه برای هالند استراحتی کوتاه در نظر گرفته، اما این استراحت با توجه به برنامه فشرده او ضروری بوده است. از سوی دیگر، شرایط بازیکنان منچسترسیتی در تیم ملی انگلیس نیز فشار مسابقات را نشان می‌دهد. الیوت اندرسون و مارک گوئهی به همراه هری کین تنها بازیکنان انگلیس بودند که هر 4 مسابقه لیگ ملت‌ها را از ابتدا آغاز کردند و نیکو اورایلی نیز در میانه این دوره از اردو کنار کشید.
بحران مصدومیت لیورپول؛ ایساک و خاکپو هم آسیب دیدند
مشکلات لیورپول حتی جدی‌تر به نظر می‌رسد، زیرا دو بازیکنی که از موفقیت‌های اولیه دوران آندونی ایرائولا محسوب می‌شدند نیز در این وقفه آسیب دیدند. الکساندر ایساک هنگام بازی برای سوئد و کودی خاکپو در جریان حضورش با تیم ملی هلند دچار مصدومیت شدند و وضعیت آنها نگرانی‌هایی را برای کادر فنی لیورپول ایجاد کرده است. در کنار این دو بازیکن، ژرمی ژاکه نیز که یکی دیگر از چهره‌های درخشان فصل جاری بوده، طبق گزارش‌ها هنگام بازی برای فرانسه دچار کشیدگی همسترینگ شده است. به این ترتیب، ایرائولا در حالی باید تیم خود را برای ادامه رقابت‌های باشگاهی آماده کند که بخشی از مهره‌های مهمش از اردوهای ملی با آسیب دیدگی بازمی‌گردند.
در یکی دیگر از مسابقات مهم هفته آینده، منچستریونایتد نیز در دیدار خانگی مقابل تاتنهام با مشکلاتی در ترکیب مواجه خواهد بود. پاتریک دورگو هنگام بازی برای دانمارک دچار مصدومیت همسترینگ شد و در سمت چپ خط دفاعی، نصیر مزراوی نیز در جریان دیدار مراکش مقابل لسوتو ضربه‌ای دریافت کرد. در همین حال، برونو فرناندز که با وجود مصدومیت به بازی ادامه داده، احتمالاً بار دیگر درد را تحمل خواهد کرد. خورخه ژسوس، سرمربی تیم ملی پرتغال، مشکل او را «یک مشکل پیچیده» توصیف کرده است و به نظر می‌رسد فرناندز نیز برای حضور در مسابقه بعدی آماده است؛ اتفاقی که بار دیگر پرسش درباره میزان فشار روی بازیکنان ملی و باشگاهی را مطرح می‌کند.
تاتنهام، بایرن مونیخ و ستاره‌های دیگری که قربانی شدند
تاتنهام نیز از این موج مصدومیت‌ها در امان نمانده است. نگرانی این تیم درباره میکی فن ده فن تا حد زیادی برطرف شد، زیرا آسیب دست او جدی تشخیص داده نشد، اما همزمان یان پل فن هکه به دلیل آسیب دیدگی از ناحیه پا با مشکل مواجه شد. از سوی دیگر، پدرو پورو که قهرمان جام جهانی است، مسابقات تیم ملی اسپانیا را از دست داد و برای سفر به اولدترافورد نیز به موقع آماده نخواهد شد. بنابراین مسابقه منچستریونایتد و تاتنهام که قرار بود یکی از مهم‌ترین دیدارهای هفته لیگ برتر باشد، تحت تأثیر غیبت چند بازیکن کلیدی قرار گرفته است. به این ترتیب، هزینه وقفه ملی فقط به یک یا دو باشگاه محدود نشده و چندین تیم مهم لیگ برتر مجبور شده‌اند برنامه‌های خود را با توجه به شرایط بازیکنان تغییر دهند.
مشکل البته فقط مربوط به فوتبال انگلیس نیست و باشگاه‌های بزرگ سایر کشورهای اروپایی نیز با شرایط مشابهی مواجه شده‌اند. بایرن مونیخ جمال موسیالا را به دلیل پارگی عضله ران راست که هنگام حضور در اردوی تیم ملی آلمان ایجاد شد، از دست داده است. حتی یورگن کلوپ نیز که برای نخستین اردوی خود 44 بازیکن را انتخاب کرده بود تا بخشی از فشار موجود را کاهش دهد، نتوانست از وقوع مصدومیت‌ها جلوگیری کند. این موضوع نشان می‌دهد که افزایش تعداد بازیکنان و تلاش برای توزیع بار مسابقات، لزوماً نمی‌تواند خطر آسیب دیدگی را از بین ببرد و مشکل اصلی ممکن است به حجم کلی مسابقات و فاصله اندک میان آنها مربوط باشد.
حتی امباپه هم در امان نماند
در سطح بالای فوتبال، حتی بهترین بازیکنان جهان نیز از این موج مصدومیت‌ها در امان نمانده‌اند. کیلیان امباپه در دومین مسابقه دوران زین‌الدین زیدان روی نیمکت تیم ملی فرانسه دچار پیچ‌خوردگی زانو شد، هرچند تصاویر منتشرشده از او در شبکه‌های اجتماعی که در یک دوچرخه‌سواری حضور داشته، نشان می‌دهد روند بازگشت او ظاهراً امیدوارکننده است. با این حال، وضعیت او نیز نمونه دیگری از ریسک‌هایی است که بازیکنان پس از یک فصل طولانی و فشرده با آنها مواجه هستند. همین موضوع باعث شده حتی فعالیت‌های خارج از زمین نیز با نگاه متفاوتی از سوی مربیان باشگاهی دنبال شود و نگرانی درباره آسیب دیدگی بازیکنان در زمان استراحت نیز افزایش پیدا کند.
ژوزه مورینیو، سرمربی رئال مادرید، پیش‌تر درباره بازیکنانی که در دوران استراحت به فعالیت‌های بدنی می‌پردازند، با لحنی هشدارآمیز گفته بود: «نمی‌توانید دوچرخه‌سواری کنید. از دوچرخه می‌افتید و ممکن است سه بازی را از دست بدهید، یا حتی بدتر، ممکن است پایتان بشکند.» مشخص نیست مورینیو با دیدن تصاویر دوچرخه‌سواری امباپه دقیقاً چه واکنشی داشته است، اما یک نکته روشن است: این وقفه طولانی بازی‌های ملی، برخلاف آنچه ممکن است روی کاغذ به نظر برسد، برای باشگاه‌ها فرصتی ساده برای استراحت بازیکنان نبود. شمار بالای مصدومیت‌ها نشان داده است که فشار روزافزون مسابقات ملی و باشگاهی همچنان یکی از نگرانی‌های اصلی فوتبال سطح اول اروپا خواهد بود.
