از نمایش خوب موناکو و خوشحالی «مورینیو گونه» ژاردیم که به تاریخ پیوست عبور کنیم، به نمایش حیرت انگیز، جذاب و لذت بخش 2 بازیکنی می رسیم که دیشب توانستند بسیاری از ویتامین های زیبایی مورد نیاز بدن فوتبال دوستان را تامین کنند!! واژه «آندر ریتد» مدتی است که در میان فوتبال دوستان ایرانی رد و بدل می شود و به اصطلاح «مد» به حساب می آید. دیشب دیمیتار برباتوف و ژائو موتینیو به خوبی توانستند این واژه را برای آن دسته از طرفداران فوتبال که برایشان گنگ به نظر می رسید، معنا کنند. برباتوف و موتینیو علی رغم کیفیت فوق العاده بالایشان هیچ گاه گزینه های دلخواه رسانه ها برای بزرگ نمایی نبودند. البته شاید بتوان این مساله را با توجه به باشگاه های کم نام و نشان تر موتینیو برای این هافبک توجیه کرد، اما هیچ گاه مشخص نشد چرا به مهاجمی همچون دیمیتار برباتوف که سابقه آقای گلی لیگ برتر انگلیس را همراه با یونایتد در کارنامه دارد، آن طور که باید پرداخته نشده است. با این حال دیشب در امارات دنیا کیفیت کلاس «A» این 2 بازیکن در پست های خودشان را به وضوح مشاهده کرد و البته که از تماشای آن نیز لذت برد. هیچ گاه روزی  که برباتوف در یک ماراتن نفس گیر از تاتنهام با 33 میلیون پوند راهی الدترافورد شد را فراموش نمی کنم. بسیاری از رسانه های انگلیسی از پیوستن یک یاغی دیگر به تیم فرگوسن خبر می دادند و امیدوار بودند که سر آلکس بتواند این یاغی جدید را نیز مهار کند. پیوستن به یونایتد  مهم ترین چالش دوران زندگی برباتوف محسوب می شد. البته که او پیش از این توانایی هایش به عنوان یک مهاجم شماره 9 را در تیم هایی همچون لورکوزن و تاتنهام به اثبات رسانده بود، اما اثبات این مساله در الدترافورد با دیگر نقاط دنیا کاملا متفاوت بود. «بربا» برای من یکی از متفاوت ترین مهاجمان شماره 9 در فوتبال مدرن محسوب می شود. تکنیک، قدرت حفظ توپ و تمرکزش نسبت به دیگر شماره 9ها فوق العاده است. بسیاری از فوتبال نویسان و کارشناسان در انگلیس معتقد بودند «ایستا» بودن بیش از اندازه بربا یکی از دلایلی بود که سر آلکس در اواخر دوران حضور این مهاجم بلغار وی را به نیمکت ذخیره ها تبعید کرد اما از نظر من همین «ایستا» بودن بربا او را تبدیل به مهاجمی متفاوت کرده بود. آمار دوندگی برباتوف نسبت به دیگر شماره 9 ها فوق العاده کمتر است اما قدرت حفظ توپ وی و تمرکز فوق العاده بالایی که او در حین حمل توپ از خود نشان می دهد، باعث شده تا نسبت به دیگر شماره 9 ها توانایی بیشتری در بازیسازی و خلق موقعیت برای هم تیمی هایش داشته باشد. دیمیتار برباتوف مصداق بارزی است برای جمله معروف: "از مغزت بیشتر استفاده کن تا کمتر بدوی" برباتوف در 34 سالگی نیز همچنان کیفیت ممتازش را حفظ کرده است. مهاجم بلغار در 41 بازی برای موناکو 17 گل زده و 9 پاس گل نیز داده است و این آمار برای مهاجمی در سن و سال او کاملا قابل قبول به نظر می رسد. بازی چشم نواز او دیشب در برابر آرسنال بار دیگر به جهانیان ثابت کرد که کیفیت دیمیتار برباتوف حتی در حال حاضر نیز کمتر از مهاجمانی همچون لواندوفسکی یا کریم بنزما نمی تواند باشد. در کنار بربا، دیشب ژائو موتینیو دومین بازیکنی بود که توانست با بازی چشم نوازش چشم ها را به خود خیره کند. موتینیو بازیکنی است که توانایی بازی در هر 2 پست شماره 8 و شماره 10 را در خط هافبک دارد. هافبک های کمی در حال حاضر در دنیا یافت می شوند که بتوانند در هر 2 پست یاد شده با یک کیفیت بازی کنند. اما موتینیو به خوبی قادر است در هر 2 پست کیفیت ممتازش را ارائه دهد. ژائو موتینیو سبک خاص خودش را دارد. بر خلاف بسیاری از هافبک های طراح که به حمل توپ زیاد اعتقاد دارند، موتینیو معمولا علاقه ای به حفظ توپ و حمل توپ به مدت طولانی ندارد. هافبک پرتغالی اصولا یک «تک ضرب باز» قهار است و ترجیح می دهد به جای حمل طولانی توپ در کمترین زمان ممکن، بهترین تصمیم را اتخاذ کند. همین ویژگی موتینیو است که بازیش را چشم نواز می کند. دیشب وی تقریبا در همه نقاط زمین صاحب توپ شد و تقریبا در همه موارد در کمترین زمان ممکن توانست توپ را به خوبی برای دیگر هم تیمی هایش ارسال کند. موتینیو بدون شک یکی از باهوش ترین و سریع ترین بازیکنان در تصمیم گیری در تمام دنیا محسوب می شود. او از آن مدل بازیکنانی است که هر تیمی با داشتنش می تواند مرکز زمین را به مقر فرماندهی خود تبدیل کند. ژائو موتینیو نیز همچون برباتوف آن طور که باید هیچ گاه زیر ذره بین رسانه ها قرار نگرفته است. البته که او هیچ گاه در باشگاه های مورد علاقه رسانه ها به میدان نرفته است اما به خوبی این پتانسیل را دارد که به بهترین بازیکن بسیاری از همین باشگاه ها تبدیل شود. تماشای بازی برباتوف و موتینیو دیشب برای بسیاری از هواران فوتبال در سراسر دنیا لذت بخش بود. بسیاری از همین هواداران با دیدن نمایش دیشب قطعا آرزو می کنند که شاهد نمایش های این 2 بازیکن در باشگاه های بزرگ تری نیز باشند. البته این امر برای برباتوف دیگر تمام شده به نظر می رسد اما موتینیو همچنان در 28 سالگی این توانایی را دارد که دست کم تا 3 یا 4 سال آینده در یک باشگاه بزرگ و صد البته رسانه ای توپ بزند...