طرفداری - تماشای بازی مسوت اوزیل تحت هر شرایطی لذت بخش است. حتی اگر او در شرایط آرمانی هم نباشد، به علت «استایل» منحصر به فرد و نوع خاص کنترل توپ و لمس توپش طرفداران با دقت فوتبال را هیجان زده می کند. با این حال پلی میکر تیم ملی آلمان به اعتقاد بسیاری از کارشناسان هرگز نتوانسته از زمان حضور در امارات، آن درخشش گذشته را داشته باشد.منظور از آن درخشش گذشته، هنرنمایی های پیاپی در رئال مادرید است. جایی که او با هنر فانتزی بازیش چشم های بسیاری را خیره کرد و دل های بسیاری را نیز ربود. اما در آرسنال چندان خبری از آن هنرنمایی های گذشته نبود.مصدومیت شدید اوایل فصل جاری نیز البته در شکل گیری این مساله تاثیر مستقیم داشت چرا که مسوت 13 بازی کامل در لیگ برتر را به علت همین مصدومیت از دست داد. کمتر کسی تصور می کرد اوزیل بتواند دست کم در این فصل بازگشت شکوهمندانه ای داشته باشد اما پلی میکر تیم ملی آلمان چند بازی می شود که توانسته تبدیل به همان «دل ربای» گذشته شود. چه عواملی در اوج گیری مجدد مسوت اوزیل تاثیر گذار بوده است؟ اوزیل به چه سبکی بازی می کند و کدام پارامترها می تواند در اوج گیری وی موثر باشد؟ برای پاسخ به این سوال ها نیاز به مطالعه تخصصی روی سبک بازی مسوت اوزیل است. مطالعه ای که قطعا می تواند به نتایج جالب توجهی نیز ختم شود:
1 - لمس توپ، لمس توپ و باز هم لمس توپ
بازیکنان زیادی با خصوصیات مختلف در فوتبال روز دنیا وجود دارند. بعضی بازیکنان زمانی که بدون توپ حرکت می کنند، بسیار خطرناک تر هستند مانند توماس مولر. اما بازیکنان دیگری نیز وجود دارند که به لمس مداوم توپ برای درخشش احتیاج دارند. مسوت اوزیل از این دسته بازیکنان است.یکی از بزرگ ترین نقاط ضعف اوزیل این است که بدون توپ تبدیل به بازیکنانی نامرئی در زمین می شود. تمام کلاس کاری مسوت اوزیل مربوط به لمس توپ می شود و دقیقا همین لمس توپ منحصر به فردش است که وی را تبدیل به منحصر به فرد ترین و فانتزی ترین شماره 10 فعلی دنیا می کند. مسوت اوزیل استاد سبکی است که آلفرد گالستین مربی فوتبال پایه و تاکتیک نویس مشهور دنیا از آن تحت عنوان " first touch pass,-two touch play" نام می برد.سبکی که بهترین واژه فارسی برای آن «فوتبال بدون فوت وقت» است ، همان فوتبالی که ما به نوعی از آن تحت عنوان بازی تک ضرب نام می بریم.اوزیل هیچ علاقه ای به حرکات اضافه با توپ ندارد و به لطف سرعت بالایش در تصمیم گیری این توانایی را دارد که با یک یا حداکثر دو ضرب حملات یا ضد حملات تیمش را طراحی کند. اما همان طور که در ابتدا گفتیم، اوزیل برای به ثمر رساندن همه این مسائل گفته شده، به توپ و لمس مداوم آن احتیاج دارد.
2 - آیا اوزیل یک «inside forward» است؟
,وبسایت رسمی باشگاه آرسنال فصل گذشته پس از به خدمت گیری اوزیل در مطلبی فنی پیش بینی کرد که آرسن ونگر از این بازیکن در پست «inside forward» استفاده کند. مسئله ای که بیش از آنکه در فصل گذشته نمود داشته باشد، در فصل جاری خودش را نشان داد. آرسن ونگر در بازی های ابتدای فصل قبل از مصدومیت اوزیل، در اکثر بازی ها از اوزیل در کناره های زمین به عنوان یک «inside forward» استفاده کرد. «inside forward» اصطلاحی مربوط به عصر قدیمی فوتبال می شود که البته مجددا مدتی می شود در فوتبال مدرن نیز نمود پیدا کرده است. «inside forward» بازیکنی است که در سمت چپ یا راست مهاجم نوک تخصصی بازی را به عنوان یک وینگر آغاز می کند اما شرح وظایفش با یک وینگر تخصصی متفاوت است. اینساید فورواردها در واقع بیشتر از آنکه وظایف کلیشه ای یک وینگر مانند حرکات طولی در کناره های زمین بر عهده داشته باشند، وظیفه اضافه شدن به مهاجم نوک در محوطه جریمه را عهده دار هستند. بهترین مثال برای درک این پست، کریستیانو رونالدو است. بازیکنی که در 2 یا 3 سال اخیر تبدیل به یک اینساید فوروارد در رئال مادرید شده است. دقیقا نقطه مقابل عملکردی که وی به عنوان یک وینگر در منچستر یونایتد ارائه می کرد. مسوت اوزیل نیز در اوایل فصل جاری توسط ونگر به کناره های زمین سوق داده شد تا تبدیل به یک اینساید فوروارد شود. مسئله ای که البته آلکسیس به خوبی قادر به انجام آن است اما با ویژگی های فنی مسوت اوزیل تفاوت های کلیدی دارد. حضور در کناره های زمین مانع از همان مطلبی می شود که در مورد اول به آن اشاره کردیم: لمس مداوم توپ.شعاع حرکتی مسوت اوزیل در کناره های زمین مانع از حضور پویای او در بازی می شود و عدم حضور پویای اوزیل می تواند وی را محو کند. اوزیل در کناره های زمین اینساید فوروارد باشد یا فالس وینگر، تفاوتی در اصل قضیه به وجود نمی آید. او در هر صورت در کناره های زمین نمی تواند به قدر لازم توپ را لمس کند. به عنوان مثال در جدال ابتدای فصل آرسنال مقابل سیتی مسوت اوزیل علی رغم حضوری 90 دقیقه ای در بازی به عنوان بازیکن کناری سمت چپ، تنها 69 بار توپ را لمس کرد. در حالی که دیروز و در جدال برابر لیورپول، اوزیل به عنوان یک بازیکن پشت مهاجم تخصصی در حضوری 73 دقیقه ای توانست 78 بار توپ را لمس کند و در جریان بازی حضوری پویا داشته باشد. بهترین نقطه برای مسوت اوزیل حضور در پشت تک مهاجم تخصصی تیم در مناطق مرکزی زمین است تا بتواند استعداد خارق العاده خودش را در بازیسازی به بهترین نحو نشان دهد.
استایل منحصر به فرد مسوت اوزیل برای بازی در پشت تک مهاجم تخصصی آفریده شده است. پستی که بهترین لغت برای وصف آن «فانتزیستا» است و مسوت اوزیل نیز در حال حاضر نزدیک ترین بازیکن برای بیان آن است. پس از بر طرف شدن مصدومیت اوزیل، آرسن ونگر در اکثر بازی های از وی در این پست بهره گرفت و توانست بازدهی او را به شکل قابل توجهی افزایش دهد. در بازی مقابل لیورپول اوزیل علی رغم حضور 73 دقیقه ای بهترین بازیکن آرسنال از لحاظ حضور در جریان بازی محسوب می شد و توانست بیش ترین لمس توپ را به خود اختصاص دهد. این مساله باید در همه بازی های آرسنال نمود داشته باشد. مادامی که اوزیل در زمین بیش ترین لمس توپ را داشته باشد، خیلی سخت می توان متصور شد که آرسنال نتواند موقعیت های گل پیاپی و خطرناکی را ایجاد کند. مسوت اوزیل با استایل منحصر به فرد حمل توپ و توانایی های بی نظیرش در لمس آن، یک فانتزیستا واقعی محسوب می شود و به نظر می رسد که آرسن ونگر نیز این روزها بهتر از هر فرد دیگری به آن پی برده باشد.
و دوباره دل ربایی؛ «فانتزیستا» چگونه مجددا اوج گیری را آغاز کرد؟
۹٬۱۳۰ بازدیدیکشنبه ۱۶ فروردین ۱۳۹۴ - ۱۶:۲۶
کمتر علاقه مند به فوتبالی پیدا می شود که از افت بازیکنی همچون مسوت اوزیل خوشحال شود. اوزیل به علت های گوناگون بازیکنی است که طرفداران بی طرف فوتبال را به خود جذب می کند و برای این طرفداران بی طرف، هیچ چیزی جز بازگشت شکوهمندانه این بازیکن نمی تواند لذت بخش باشد.
