طرفداری- سومین حضور تیم ملی والیبال ایران در لیگ جهانی در حالی رقم خورده است که این تیم در گروهی دشوار به همراه تیم های امریکا، روسیه و لهستان برای صعود به دور نهایی باید تلاش کند. ملی پوشان والیبال ایران در دو بازی ابتدایی خود در این دوره میهمان تیم امریکا بودند و در هر دو بازی با نتیجه مشابه 3-1 مغلوب مدافع عنوان قهرمانی شدند تا همانند ادوار گذشته، بازی ها را با شکست آغاز کنند.
پیشرفت والیبال ایران در چند سال اخیر که توام با خلق شگفتی های بسیار و کسب نتایج قابل توجه مقابل تیم های بزرگ بوده، انتظارات را از این تیم رفته رفته بالا برده است. تیم ایران که در اوایل حضورش در میادین بزرگ با هدف کسب تجربه به مصاف حریفان می رفت، این روزها فشار زیادی را از سوی افکار عمومی احساس می کند. انتظار پیروزی مقابل حریفان قدر و حتی کسب مقام در رقابت های سطح بالا نظیر لیگ جهانی موجب شده تا هر شکستی از سوی ملی پوشان مورد انتقاد قرار بگیرد.
با نگاهی واقع بینانه به این قضیه به دو مساله اساسی بر می خوریم که بایستی به خوبی آنها را مورد توجه قرار دهیم. مساله اول کنترل انتظارات از تیم ملی والیبال است که این روزها در برخی محافل شاهد عدم رعایت آن هستیم. در اینکه تیم ایران با حضور در میادین مختلف بین المللی به آن پختگی لازم رسیده که پیروزی مقابل هر تیمی را از این تیم انتظار داشته باشیم هیچ شکی نیست و این انتظارات همگی از عملکرد خوب والیبالیست های کشورمان نشات می گیرد اما باید در این مورد کمی هم منصف باشیم و با هر شکستی تیم ایران را که هنوز یک تیم نو پا در میادین بزرگ به شمار می رود را زیر سوال نبریم. بدون شک با منطقی کردن نگاه مان به سمت تیم ملی و تعدیل سطح انتظارات و حمایت بجای انتقادات بی پایه می توانیم روزهای بهتری را برای والیبال کشورمان متصور باشیم.
از سوی دیگر والیبالیست های کشورمان نیز باید به جایگاه فعلی که در آن قرار گرفته اند به خوبی آگاه باشند و با ارتقای سطح دید خود نسبت به بازی های بزرگ از اندوخته های قبلی شان به بهترین شکل بهره برداری کنند. تلاشی که در یک برهه زمانی خاص برای رسیدن والیبال ایران به این سطح انجام گرفته باید ادامه داشته باشد و کم کم با الگوبرداری از تیم های سطح اول دنیا و پیاده کردن آنها در والیبال کشور با حذف معظلی به نام در جا زدن به دنبال بالا رفتن از پله هایی باشیم که برای رسیدن به هر کدام از آنها سال ها زحمت کشیده شده است. مهم ترین نکته ای که باید در تیم ایران دیده شود این است که بازی های ملی پوشان هر سال متفاوت و با کیفیت تر شود که اگر این اتفاق رخ دهد و پیشرفت در بازی تیم احساس شود آن موقع مسیر تیم را مثبت ارزیابی کرد.
به هر حال لیگ جهانی 2015 به عنوان سومین دوره پیاپی حضور ایران بایستی تفاوت هایی با سال های قبل داشته باشد و این تفاوت زمانی به چشم خواهد آمد که تیم ایران نسبت به دو دوره قبلی کم اشتباه تر و پر بازده تر بوده و چیزهای جدیدی برای ارائه کردن داشته باشد. در سوی دیگر ما نیز بایستی با منطقی کردن خواسته هایمان انتظارات را به مرحله ای نرسانیم که موجب تخریب این تیم شود.