طرفداری- سرانجام پرده آخر ماجرا نیز به وقوع پیوست و سپ بلاتر در فشار بیش از حدی که ناشی از اخبار متعدد فساد شنیده می شد استعفای خودش را از ریاست فیفا اعلام کرد تا حالا ایران به عنوان یکی از حامیان اصلی فیفای فاسد معرفی شود.
بعد از انتخاب بلاتر، احمد رضا براتی معاون حقوقی اتحادیه باشگاه های فوتبال ایران در یادداشتی ضمن تبریک به کفاشیان جهت دوراندیشی و تجربه اش و دوری گزیدن از فضای احساسی فیفا این رای را «شرط بستن» روی اسب برنده معرفی کرد و پیشگوئی کرد که به زودی پلاتینی و یوفا نیز نادم و پشیمان در کنار بلاتر خواهند بود. سایت های حامی کفاشیان حتی پا را فراتر گذاشتند و کفاشیان را را مسئول جمع کردن 13درصد از آرای بلاتر خواندند( چون گویا او توانست در دیدار با 15 عضو آسیایی فیفا آن ها را برای رای دادن به بلاتر ترغیب کند.) رئیس فدراسیون فوتبال ایران از معدود افرادی بود که به صورت علنی بارها از رای دادن به بلاتر سخن گفت تا خود را حامی اصلی رئیس مستعفی فیفا بخواند و مشخص بود که بعد از آرای 63درصدی بلاتر در انتخابات او روی موج برنده قصد سوار شدن داشت و فکر می کرد که حالا دیگر می تواند جای خودش را به عنوان یک پر فرد منتفذ و قدرتمند و دارای رگه های زیادی از سیاست و کیاست در فوتبال ایران معرفی کند. دریغ از این که او نشان داد جزء خنده هایش می تواند آبروی ایران را نیز با حمایت علنی از بلاتر ببرد و روی یک موج مرده بی خاصیت سوار شود.
بعد از روشن شدن ابعاد گسترده فساد در فیفا که افراد زیادی از داخل این سازمان را درگیر خود کرد و حتی بلاتر نیز نتوانست آن را تکذیب کند، کشورهای مخالف چون روسیه و ایران با این ادعا که این سناریوی پیش ساخته آمریکا و اروپا است در جهت حمایت از فیفا و بلاتر بر آمدند. تو گویی بلاتر در حد شخصیتی چون دکتر آلنده و فیدل کاسترو و پاتریس لومومبا و داعیه دار مبارزه با استثمار و استعمار و امپریالیسم در حال مبارزه با شیاطین بزرگ بوده و آن ها تاب نیاوردند و سناریوهای توطئه او و دستیارانش را به وجود آوردند. مشخص نیست تا کی قرار است رسانه ها و مسئولین داخل کشور هر آن چه در ضدیت با آمریکا و غرب قرار می گیرد را عزیز و محترم بشمارند و از آن ها قهرمان بسازند .
این استعفای بلاتر بعد از این همه آب و تاب جهت رای دادن به او، ما را یاد سفر چائوشسکو رئیس جمهور سابق رومانی به تهران در خلال اعتراضات مردمی رومانی می اندازد که چند روز بعد از سفرش ازسمتش برکنار و اعدام می شود تا ایران به عنوان کشوری معرفی شود که روی اسب های بازنده شرط بندی می کند. با همین ریسک ها و عدم سیاست سنجی و مصلحت اندیشی هاست که مساله دفاع بی پروا و علنی از شخصی چون بلاتر می تواند هویت کشوری به نام ایران را زیر سوال ببرد. وگرنه رای دادن به فردی که از قبل مشخص است با امتیاز دادن و پول برنده می شود نشانی از سیاست و کیاست ندارد، زیرکی افراد وقتی مشخص می شود که وقتی در شب انتخابات ابعاد جدیدی از فساد در فیفا رو می شود دست به عصاتر و محتاط تر خودشان را نشان دهند و هر لحظه امکان ایجاد مسائل جدید را داشته باشند. در حالی که حالا همه ایران و کفاشیان را به خاطر حمایت از بلاتر می شناسند و این مساله از چشم برندگان بعدی دور نخواهد بود. البته ممکن است کفاشیان از همین اکنون سبد رای خود را برای برنده بعدی آماده کند که البته اسم این سیاست و کیاست نیست، بلکه بوقلمون صفتی است.