طرفداری - هیچ وقت تصور نمی کردم یک بازیکن بازنشسته فوتبال تنها به علت اینکه در 2 روز چند قاب پیاپی از خود در رسانه های مختلف ایجاد کرده، بتواند سوژه ای برای نوشتن در ذهنم ایجاد کند. با این حال شما اگر دیوید بکام باشید چنین قابلیت هایی از ابتدایی ترین توانایی هایتان محسوب می شود. رخ نمایی های پیاپی دیوید بکام در ویمبلدون بار دیگر نام او را در محافل مختلف فوتبالی دنیا بر سر زبان ها انداخته است. خیلی دشوار است که یک بازیکن بازنشسته 40 ساله پس از چند سال بتواند باعث چنین حرکتی در محافل مختلف شود. اما دیوید بکام از معدود بازیکنانی است که چنین توانایی دارد.در رابطه با دیوید بکام علی الخصوص در میان نسل جدیدتر طرفداران فوتبال همواره سوء تفاهم ها و باورهای غلط زیادی وجود داشته است.عمده این باورهای غلط نیز در توانایی های فنی او به عنوان یک بازیکن طراز اول فوتبال دنیا خلاصه می شود.باورهایی که کاملا از ریشه غلط و نادرست هستند.
در مجموع افرادی که اعتقاد دارند دیوید بکام بیشتر به علت چهره جذاب و خاصیت سلبریتی بودنش در فوتبال دنیا معروف شده تا توانایی های فنی اش، به 2 دسته تقسیم می شوند. آن هایی که از از نسل جدیدتر طرفداران فوتبال هستند و به طور عامیانه و دهان به دهان این مسئله را تکرار می کنند و یا اگر هم از طرفداران قدیمی تر فوتبال باشند، چندان به مطالعه تخصصی روی دیوید بکام و عملکردش علاقه نداشته اند. حقیقت ماجرا اما دیوید بکام را به عنوان یک بازیکن درجه 1 در مجموع پارامترهای فنی معرفی می کند. بازیکنی که توانایی های چند بعدی در زمین داشته است.نه تنها از لحاظ فنی، بلکه به عنوان یک رهبر نیز بازیکن فوق العاده مسئولیت پذیر، وظیفه شناس و کاریزماتیکی بوده است. از لحاظ فنی مطالعه روی توانایی های گوناگون دیوید بکام فوق العاده هیجان انگیز است. کاپیتان اسبق تیم ملی انگلیس از دسته بازیکنانی محسوب می شود که تاکتیک نویسان از آن ها به عنوان «Traditional winger» یاد می کنند. وینگرهایی سنتی که معمولا در سیستم 2-4-4 « flat» معنا پیدا می کنند. وظایف این دسته از بازیکنان نسبت به آن چه بسیاری امروزه از وینگرها انتظار دارند، کاملا تفاوت است. شاید یکی از مهم ترین سوء تفاهمات در رابطه با دیوید بکام نیز مربوط به همین عدم توجه به تفاوت ها باشد. دیوید بکام وینگری بود که با توجه به توانایی های منحصر به فردش ترجیح می داد همواره به جای استفاده از تکنیک برای از پیش رو برداشتن بازیکنان در کناره های زمین، از سرعت و یک و دو با هم تیمی هایش استفاده کند. توانایی های خیره کننده او در سانتر از کناره های زمین همواره باعث می شد تا چندان مایل به نفوذ بیش از حد در کناره ها نداشته باشد. به همین خاطر است که شما نمی توانید صحنه های زیادی از دریبل زدن های پیاپی او در کناره های زمین پیدا کنید. اساسا بکام وینگری نبود که برای دریبل زدن طراحی شده باشد. وقتی از خودش می پرسند که پست بازی ات را تعریف کن وی به خوبی با یک کلمه آن را وصف می کند:" wide playmaker ".
4-4-2 « flat» بیشتر از آنکه به وینگرهایی فوق العاده سریع، تکنیکی و فانتزی نیاز داشته باشد، به وینگرهایی از جنس دیوید بکام نیاز دارد. وینگر هایی با دید بالا و توانایی های منحصر به فرد در سانتر از جناحین. اما اگر تصور می کنید توانایی های دیوید بکام تنها به عنوان یک سانتر کننده از کناره های زمین خلاصه می شود، سخت در اشتباه هستید. بکام علی الخصوص در سال های پایانی دوران حرفه ای اش نشان داد که چه توانایی های متفاوتی به عنوان یک « deep-lying playmaker» دارد. بسیاری از تاکنیک نویسان و ورزشی نویسان مشهور دنیا حتی معتقدند که اگر بکام زودتر در این پست به بازی گرفته می شد، می توانست تفاوت های بیشتری را در ابعاد فنی رقم بزند.
اما تمام توانایی های بکام در ابعاد فنی خلاصه نمی شود. دیوید هر چه به سن و سال و تجربه اش اضافه می شد، فوق العاده مسئولیت پذیر تر و به اصطلاح رهبرگونه تر رفتار می کرد.دیوید بکام چهارمین بازیکن تاریخ فوتبال انگلیس است که توانسته بیشترین تعداد بازی به عنوان کاپیتان را تجربه کند. اوج کار دیوید بکام در جام جهانی 2002 بود. جایی که استادانه هنرنمایی خودش را به عنوان یک رهبر و یک کاپیتان نشان داد. قطعا متوجه هستید که چه زمانی را می گویم. زمانی که دیوید بکام به عنوان کاپیتان انگلیس ترجیح داد به جای فکر کردن به خرده حساب های شخصی با دیگو سیمئونه، تیمش را هبری کند تا انتقامی فوتبالی از تقلب آرژانینی ها در جام جهانی 98 بگیرد. آن گونه شد که توانست با تک گلش از روی نقطه پنالتی سیمئونه را ناک اوت کند. خوشحالی او پس از گل تاریخی اش به آرژانتین، همواره به عنوان یکی از مهم ترین صحنه های فوتبالی انگلیسی ها یاد می شود. بی دلیل نیست که او توسط بی بی سی به عنوان شخصیت برجسته ورزشی سال 2001 انتخاب شده است.
بر خلاف تصور بسیاری، دیوید بکام به عنوان یک بازیکن فوتبال در مجموع پارامترها، فوق العاده کامل بود. اینکه حضور او در یونایتد همزمان با امثال اشمایکل، گیگز، اسکولز، کین و بسیاری دیگر از نوابغ بود، باعث شد تا نامش چندان به عنوان یک بازیکن فنی در رسانه ها عنوان نشود. با این حال تاثیری که او در یونایتد داشت، به هیچ عنوان کمتر از اسامی یاد شده نبود. دیوید بکام از لحاظ شخصیتی، یکی از کامل ترین فوتبالیست های تمام دوران است.حفظ ثبات شخصیتی همواره یکی از مهم ترین ویژگی های بارز او بوده است، ویژگی که این روزها به شدت در بازیکنان مشهور فوتبال نایاب است.دیوید این روزها 40 ساله است، سال های زیادی از هنرنمایی هایش می گذرد اما پس از چند قاب پیاپی در ویمبلدون می تواند مجددا نامش را در محافل فوتبالی مطرح کند. سرزندگی، شادابی و پویایی هنوز هم در چهره این مرد 40 ساله موج می زند. خدا گاهی اوقات مخلوقات عجیبی را خلق می کند. مخلوقاتی که گویا علاقه ای به «پیر» شدن ندارند...
