طرفداری - بدون هیچ شک و تردیدی دستِ کم برای من، نمایش دیشب یوونتوس در المپیکو رم ضعیف ترین نمایش این تیم در طول تمامی 4 سال گذشته بوده است. چه از لحاظ فنی و علی الخصوص از لحاظ رویکرد و دیدگاهی که در مجموعه تیم وجود داشت، این حقیرانه ترین یوونتوس 4 سال گذشته آن هم با اختلاف، محسوب می شد. روانشناسان حوزه ورزشی بارها و بارها گفته اند و نوشته اند که دیدگاه و ذهنیتی که در مجموعه بازیکنان یک تیم فوتبال وجود دارد، بخش اعظم آن به سرمربی و مجموعه کادر فنی باز می گردد. برایِ من نه حضور یوونتوس در قعر جدول، بلکه فراتر از آن، این «ذهنیت» فاجعه تیم در بازی دیشب است که اوضاع یوونتوس را بغرنج ترسیم می کند. ذهنیتی که اتفاقا در تیمی همچون یوونتوس اصل شماره 1 و خط قرمز اول و آخر محسوب می شود. مکس آلگری هر چند به خوبی تفاوت های مثبت فنی اش را با آنتونیو کنته در سال گذشته آشکار کرد، اما دیشب نیز به خوبی نشان داد که تا چه اندازه از لحاظ ذهنیتی و حفظ تمرکز با آنتونیو کنته فاصله دارد. کنفرانس خبریِ پس از پایان بازی به خوبی حجت را در این زمینه تمام می کند:" فصل بعد از بازی های ملی برای ما شروع می شود." و یا اینکه:" امیدوارم فصل نقل و انتقالات هر چه زودتر تمام شود." این جملات نشان از ذهنی مشوش، ناآرام و غیر متمرکز دارد که اتفاقا خیلی سریع تر از آنچه تصور کنید به بازیکنان تیم منتقل می شود. اینکه مکس آلگری بیشتر تمرکزش روی مسئله نقل و انتقالات تیم بوده و اینکه ترجیح داده در نبود مارکیزیو و خدیرا، با ذهنیتی منفعلانه راهی المپیکو شود. مشکل، همین ذهنیت منفعلانه است. یوونتوس در ایتالیا تیمی نیست که حتی در بدترین شرایط با ذهنیتی منفعلانه راهی ورزشگاه ها شود.حتی تیمی که تحقیر شده در سری ب دست و پا می زد نیز هیچ گاه ذهنیتی منفعلانه در دیدارهایش نداشت. مسئله بغرنج بعدی، وضعیت بازیکنان جدیدِ تیم است. جایی که مکس آلگری وظیفه دارد ذهنیتی بازی در یوونتوس را در بازیکنانی همچون مانژوکیچ یا دیبالا به وجود بیاورد. این جا نیز مسئله محل شک است. اگر آنتونیو کنته حضور می داشت، در کمتر از 2 هفته مانژوکیچ می توانست درک کند که یوونتوس چه باشگاهی محسوب می شود اما اینجا در کنارِ آلگری، ذهنیت بازیکنان جدید محل شک و تردید است. بازیکنانی که باید به آن ها القا شود اینجا در ایتالیا یوونتوس در هر بازی نه مقابل یک تیم، بلکه برابر 19 تیم صف آرایی می کند. تیم مملوء از بازیکنان جدید است، بازیکنانی که بعضی از آن ها از کشوری متفاوت می آیند و ذهنیت آن ها باید ساخته شود. پیش از این در مطلبی به اشتباهِ فاحش و غیر قابل انکار در فروش مضحک آرتورو ویدال اشاره کرده بودم. مسئله ای که می توند تعادل تیم را به کل از بین ببرد. حالا فراتر از آن مسئله، این ذهنیت خطرناک تیم در بازی دیشب است که نگران کننده به نظر می رسد. مکس آلگری شاید حتی بتواند با اندیشه های تاکتیکی خودش تعادل تیم را حتی بدونِ ویدال در همین فصل بازگرداند(کاری که حقیقتا دشوار است) اما نشان داده از لحاظ ذهنیتی، همیشه می تواند خطرناک باشد. یوونتوس حتی اگر 2 بازی بعدی اش را هم ببازد، از لحاظ فنی قابلیت جبران امتیازات و قهرمانی مجدد با یک دو جین امتیاز اختلاف را دارد، اما با ذهنیت بازی دیشب، دورنمای تیم در ادامه فصل فوق العاده خطرناک می تواند باشد.