چند روز پیش یکی از دوستان در صفحه مجازی خود مطلبی نوشته بود در حمله به زنانی که طرفدار فمنیست هستند. خطاب به آنها نوشته شده بود اگر خواهان برابری هستید پس باید از بعضی از امتیازات زن بودنتان چشم پوشی کنید. امتیازاتی مثل ساعت 9 آشغال نگذاشتن دم در!(که فکر نمی کنم هیچ مردی هم دیگر همچین کاری کند)، نمره گرفتن از استاد به دلیل دلبری، اول وارد شدن در یک مکان عمومی نسبت به مردان!! و چند امتیاز و برتری دیگر. فکر می کنم اتفاقی که برای نیلوفر اردلان بازیکن تیم ملی افتاد به خوبی جوابی برای عدهای باشد که به همین شکل به مسئله تفاوت های میان زن و مرد فکر می کنند.
از دست دادن بازیهای قهرمانی آسیا به دلیل مخالفت همسر. همسری که از بد روزگار همکار ما و کاملا آشنا به ورزش است که اگر نبود بهانهای وجود داشت به اسم آشنا نبودن با مصائب و سختیهای ورزش کردن و ورزشکار بودن برای بانوان، آن هم در سطح قهرمانی. دوست داشتم خیلی چیز ها در این مورد می نوشتم، میخواستم بنویسم، اما دیدم نوشتن بیش از این، بحث را وارد زندگی شخصی اردلان میکند، اما بعد این سوال را پرسیدم که کدام زندگی شخصی؟ مثلا اگر جواد نکونام جام ملتهای آسیا را به دلیل اختلاف با همسرش از دست میداد بحث باز هم شخصی بود یا ملی؟ اصلا شما سراغ دارید؟ سراغ دارید که اختلافات خانوادگی هر چقدر شدید و فارغ از این که در این اتفاقات و اختلافات حق با چه کسی است یک ملیپوش مرد را از رسیدن به بازیهایش بازداشته باشد؟ اگر هم هرازگاهی بحث ممنوع الخروجی به دلیل به اجرا گذاشته شدن مهریه همسر به وجود آمده، به طرفه العینی با مساعدت مسولان و درنظر گرفتن مصالح ملی به آسانی برطرف شده است.
به هر حال فرق جواد نکونام با نیلوفر اردلان و فرق تیم ملی مردان با تیم ملی زنان، فرق مطلب همان دوست روشنفکرمان است که اول مطلب به ان اشاره کردم. همان که محدودیتهای زنان را با امتیاز آشغال نگذاشتن دم در برابر دانسته بود.