شهاب احمدی / طرفداری 1- زمانی که ناباورانه در یک هشتم نهایی اولین گرند اسلم سال 2013 با بی دقتی هر چه تمام تر در 5 ست مغلوب نواک جوکوویچ صرب شده بود همه فکر می کردند این اتفاق حادثه ای بیش نبوده است. کمتر کسی در آن زمان فکر می کرد «استن» بتواند باز هم چنین حماسه ای را خلق کند. اما تنها این خود او بود که در درونش، در ذهنش و در قلبش روزهایی را ترسیم می کرد که می تواند خالق بزرگ ترین شگفتی ها و معجزات باشد. شگفتی همچون فتح یک گرند اسلم. 2-  یو اس اوپن 2013 بار دیگر شاهد هنر نمایی های مرد دوم تنیس سوییس بود. جایی که او مدافع عنوان قهرمانی یعنی اندی ماری را در یک بازی برتر مغلوب کرد و در نیمه نهایی بار دیگر به نواک جوکوویچ صرب رسید. «استن» اما باز هم در 5 ست مغلوب شد تا نتواند به رویایی که از اول سال برایش برنامه ریزی کرده بود دست پیدا کند. واورینکا باز هم «سر بزنگاه» مغلوب شده بود. 3- رمز موفقیت استن را شاید باید در خالکوبی روی دستش جست و جو کرد. آن جا که 2 ماه بعد از شکست ناباورانه در برابر جوکوویچ جمله ساموئل بکت نمایشنامه نویس ایرلندی را بر روی دست خود خالکوبی کرد: "سعی کردی. شکست خوردی. اشکالی ندارد. دوباره سعی کن. دوباره شکست بخور. بهتر شکست بخور." استن دو مرتبه تا آستانه افتخار پیش آمده بود اما هر بار ناکام ماند. با این حال تسلیم شدن در فلسفه استن جایی نداشت. او تصمیم خود را گرفته بود. تاریخ سازی، تصمیمی بود که استن برای عملی کردنش از هیچ تلاشی دریغ نمی کرد. 4- استرالیای 2014، گرند اسلمی بود که استن برای رسیدن به آن روزانه تقویم خود را ورق می زد. قرعه کشی دراماتیک رقابت ها، استن را بار دیگر در یک چهارم نهایی به نواک جوکوویچ می رساند. اما این بار استن با تمام وجودش برای این دیدار و این مبارزه تمرین کرده بود. دیدار با جوکوویچ دقیقا به همان اندازه مصاف های قبلی هیجان انگیز پیش رفت. باز هم کار به «ست سرنوشت» کشید. اما این بار استن خیال تسلیم شدن نداشت. شبانه روز برای این مبارزه تلاش کرده بود و طبیعی هم بود که تسلیم نشود. اصلا مهم نبود که جوکوویچ ناباورانه امتیاز آخر را از دست داد، مهم این بود که استن با شایستگی هر چه تمام تر در این دیدار به پیروزی رسید. هر فردی که بازی را نظاره کرده بود، به آسانی می توانست شهادت به برتری استن دهد. این بار نوبت استن فرا رسیده بود. 5- پیروزی بر بردیچ و رسیدن به فینال یک گرند اسلم، بزرگ ترین افتخاری بود که استن در طول دوران ورزشی اش به آن دست پیدا کرده بود اما در چهره او به هیچ عنوان نشانی از این افتخار بزرگ وجود نداشت. پس از امتیاز پایانی بازی تنها به مربیان و دوستانش خیره شده بود. تمرکز، تمرکز، تمرکز. بزرگ ترین رمز موفقیت استن در این موفقیت تاریخی شاید «تمرکز» بود. او ماه ها بر روی این لحظات «متمرکز» شده بود. 6- بر روی کره خاکی کمتر انسان هایی یافت می شوند که بتوانند در برابر یک رافائل نادال آماده نمایشی تهاجمی و برتر ارائه دهند. اما استن واورینکا در فینال اولین گرند اسلم زندگیش چنان در برابر رافائل نادال کوبنده حاضر شد که گویی بارها سابقه بازی در فینال گرند اسلم ها را در برابر او داشته است! نمایش خیره کننده استن در برابر نادال در ست اول و همچنین اوایل ست دوم جای هیچ گونه بحثی را باقی نگذاشت. هیچ اهمیتی ندارد که رافائل نادال در ست های بعدی مصدوم شده بود و نتوانست آن چنان که همه انتظار داشتند نبرد کند، همچنین هیچ اهمیتی هم ندارد که استن نتوانست آن طور که لیاقتش را داشت در انتهای بازی به خوشحالی بپردازد، آن چیزی که اهمیت داشت این بود که استن واورینکا به تاریخ پیوسته بود، با شایستگی هر چه تمام تر نیز به تاریخ پیوسته بود. 7- استن واورینکا حالا دیگر مرد شماره 1 تنیس سوییس محسوب می شود. بالاتر از راجر فدرر نابغه تمام دوران ها. استن اما آن قدر «جنتلمن» است که هیچ گاه ادعای چنین مسئله ای را نداشته باشد. در وصف اخلاق او بیان همین مسئله کفایت می کند که به احترام رقیب مصدومش حاضر نشد لذت بخش ترین لحظه زندگیش را در رفتارش بروز دهد. قهرمانی استن واورینکا در استرالیای 2014 قهرمانی تمرکز، جنگندگی و «ایستادن» بود...