قصد بر این است تا کتابهای فوتبالی و غیر فوتبالیِ مورد نظر به مرور و پیوسته در لیستی جامع و مرجع در برچسبِ «کتابِ تلگرافی» قرار گیرند. هدف از این امر، نه نقدِ کتاب بلکه نقلِ گزیدههایی از متنِ کتاب [و پیوستهای مورد نیاز!] میباشد. هدف، کتابخوان کردنِ فردی نیست! بلکه لذت بُردن از آنهاست.
کاری هست که هرچند ضروری به شمار میآید امّا، هیچ جنبشِ دانشجویی، شورشِ مدنی، اعتراضِ جهانی یا هرکس دیگری قادر به انجام آن نیست و آن اشغالِ زمینِ فوتبال در روزِ یکشنبه است [۲۲].
من همانقدر شور و هیجانِ فوتبال را دوست دارم که عاشقِ هیجان مسابقات اتومیبلرانیِ سرعت، شور رقابتهای موتورسواری در کمرکش کوهها، چتربازی، کوهنوردی در کوهستانهای مهآلود، گذشتن از اقیانوسها با قایقهای بادبانی، رولِت روسی یا مصرف مواد مخدر. مسابقات سبب ارتقا رقابت میشوند و همهٔ این بازیها خوشبختانه منجر به مرگِ بهترین افراد میشوند و این امکان را برای آدمی فراهم میآورند که هستیاش را با قهرمانبازی تداوم بخشد. به یک معنا میتوانم با این نظرِ «فوتوریستها۱» موافق باشم که جنگ مایهٔ سلامتِ جهان است البته با یک اصلاح جزئی: بله اگر تنها کسانی در جنگ شرکت کنند که داوطلبِ جنگیدن هستند. متأسفانه کسانی در جنگ شرکت میکنند که تمایلی به جنگیدن ندارند و لذا اخلاقاً در درجهٔ پایینتری از ورزشهای تماشاگرانه قرار میگیرد [۳۲].
قدیمیترین بازی فوتبالی که ثبتشده، در «سه شنبهٔ اعتراف»، ۲۱۷ سال بعد از میلاد، در دربی انگلستان بوده است. در واقع «فوتبال» بهعنوانِ بخشی از جشنهای مربوط به گرامیداشت پیروزی قاطع نظامی بر ارتش روم، بازی میشد [۳۴].
من هواداران فوتبال را دوست ندارم، زیرا این عده بیماری غریبی دارند. آنها نمیتوانند بفهمند چرا شما طرفدارِ فوتبال نیستید و آنقدر با شما دربارهٔ فوتبال حرف میزنند که انگار هوادار فوتبالید.
:
- خُب نظرت راجعبه «ویالی [جانلوکا ویالی]» چیه؟ هان؟
+ ندیدمش.
- مگه نمیخوای بازی امشب رو ببینی؟
+ نه، آخه مجبورم روی کتابِ «زتا متافیزیک» ارسطو کار کنم، استاگیرا.
- باشه، ببینیش میفهمی حق با منه یا نه ...
[۴۷].
کتابِ «امبرتو اکو و فوتبال». پیتر تریفوناس. ترجمهٔ محمود مقدس. نشر مهرگان خِرد.
۱- مکتبی هنری که پس از جنگ اول جهانی به وجود آمد و به ستایش از صنعت، فناوری، سرعت و پویایی بهعنوان نشانههای عصر مدرن و پیروزی انسان بر طبیعت میپرداخت.
*. تیتر برگرفته از متنِ کتاب است.
