طرفداری - یوونتوس در آستانه رسیدن به فینال لیگ قهرمانان اروپا و احتمالا یک 3 گانه هیجان انگیز قرار گرفته است. آن ها شب گذشته کار  را در مونت کارلو تمام کردند تا با خیالی آسوده تر  راهی دیدار برگشت خود مقابل موناکو در نیمه نهایی لیگ قهرمانان اروپا شوند. گلزنی های بازیکن چاق تیم در کنار نمایش خیره کننده جی جی بوفون و مدافعان میانی یوونتوس باعث شده تا آن ها بدون توقف در فصل جاری پیش روی کنند. با این حال فارغ از  اینکه یوونتوس یک «مجموعه» استثنایی در اختیار  دارد شب گذشته 1 بازیکن از  این مجموعه بار دیگر نمایشی در حد کلاس +A جهانی از خود ارائه کرد.  بازیکنی که همواره همین کیفیت را در یوونتوس از خود نشان داده اما کمتر توسط رسانه ها مورد ستایش قرار گرفته: ماریو مانژوکیچ.

پیش از این در چند مقطع در مطالبی تخصصی از نقش جدید ماریو مانژوکیچ در یوونتوس و تاثیرگذاری خارق العاده این بازیکن صحبت کرده بودم. با این حال شب گذشته این بازیکن کروات  نشان داد چه کیفیتی دارد و  از همه مهم تر از چه شخصیت استثنایی بهره می برد. مانژوکیچی که روزی در بایرن از بهترین شماره 9 های دنیا محسوب می شد با بهره گیری از شخصیت خارق العاده اش حاضر شده در پستی غیر تخصصی و زیر سایه هیگواین قرار گیرد و در عین حال کیفیت ممتازش را حفظ کند. او دقیقا همان کاری را می کند که مکس آلگری از او می خواهد. بدون اغراق می توان گفت که درصد قابل توجهی از قدرت تدافعی یوونتوس از مانژوکیچ شروع می شود. تعجب می کنید؟ بازی شب گذشته یوونتوس مقابل موناکو را با یکدیگر مرور خواهیم کرد.

 «بازپس گیری توپ» این روزها یکی از مهم ترین پارامترهای فنی فوتبال مدرن محسوب می شود. پارامتری که تاکتیک نویسان بسیار  درباره آن نوشته اند و بحث های زیادی درباره اهمیت آن به راه افتاده است. محققان زیادی در سراسر دنیا روی این پارامتر مطالعه کرده اند و خروجی های آماری مفصلی از آن وجود دارد که در آینده مفصل به آن خواهم پرداخت. مانژوکیچ بار دیگر شب گذشته در سمت چپ یوونتوس نشان داد که این پارامتر تا چه اندازه حائز اهمیت است. تصویر زیر آمار  بازپس گیری توپ توسط این بازیکن کروات را در طول 90 دقیقه نشان می دهد. 6 بازپس گیری توپ که 5 مورد در زمین خودی اتفاق افتاده در نقاط حساس سمت چپ، مطمئنا یکی از مهم ترین عواملی است که توانسته بازی موناکو را شب گذشته خراب کند. پنج بازپس گیری توپ در زمین خودی توسط مانژوکیچ در حقیقت به معنای دفع حمله حریف و آغاز حمله ای جدید برای یوونتوس است.

توانایی های مانژو در بازی هوایی یکی دیگر  از مهم ترین عواملی است که یوونتوس را علی الخصوص در فاز تدافعی قدرتمندتر می کند. تصاویر زیر به ترتیب آمار دفع توپ های هوایی مانژو با ضربه سر  و دوئل های هوایی موفق او را نشان می دهد. پنج دفع توپ موفق با ضربه سر که 4 مورد از آن ها در حساس ترین نقظه زمین یوونتوس رخ داده نشان می دهد که حریفان چه کار سختی برای غلبه هوایی درون باکس تورینی ها پیش رو دارند. هافبک - مهاجم کروات یوونتوس در  دوئل های هوایی اش نیز باور نکردنی عمل کرده است. آمار 100 درصد دوئل هوایی موفق نشان می دهد که موناکو روی هوا تا چه اندازه توسط یوونتوسی ها تحت فشار قرار گرفته است. آن ها جز 2 ضربه ایستگاهی هیچ گاه نتوانستند روی هوا کوچک ترین خطری برای یوونتوسی ها ایجاد کنند. آلگری در پایان بازی از ترسش روی توپ های هوایی سخن گفته بود و کمکی که مانژوکیچ در این امر به مدافعان میانی یوونتوس ارائه کرد، نقشی خیره کننده در آسایش آسمان یوونتوس داشت.

پیشگیری از  وقوع خطرات همواره یکی از ویژگی های بزرگ ترین بازیکنان تدافعی دنیا علی الخصوص در کناره های زمین بوده است. مسئله ای که به عنوان مثال دنی آلوز استاد مسلم آن در فوتبال مدرن محسوب می شود. اینکه دنی آلوس استاد مسلم این امر باشد چندان عجیب نیست اما برای یک مهاجم نوک، چنین توانایی حیرت انگیز  است. مانژوکیچ شب گذشته 3 بار در سمت چپ توانست توپ های ارسالی بازیکنان موناکو را بلاک کند. وقتی مهاجمی همچون فالکائو در باکس وجود دارد، هر توپ ارسالی روی محوطه جریمه می تواند بوی گل دهد و مانژوکیچ به خوبی توانست بهترین سرویس را در این زمینه در کنار آلکس ساندرو برای تبدیل فالکائو به یک بازیکن بی کار ارائه دهد. جی جی بوفون شب گذشته 9 بار در شروع های مجددش ترجیح داد تا مانژوکیچ را صاحب توپ کند، یعنی بیشتر از هر بازیکن دیگری. این مسئله نیز به خوبی نشان می دهد که مانژوکیچ تبدیل به تکیه گاه امن بازیکان یووه در آسمان و زمین شده است.

علی رغم شایستگی های بازیکنانی همچون ماریو بالوتلی و یا علی الخصوص ماریو گومز در دهه اخیر، ماریو مانژوکیچ به سبب استمرار، از خود گذشتگی و کیفیت فوق العاده بالایش در تیم های مختلف در سطح اول فوتبال اروپا، شایسته بیش ترین احترام و دریافت عنوان مشهور «سوپر ماریو» است. بازیکنی که قطعا با این کیفیت می توانست در بسیاری از باشگاه های مطرح اروپا گلزن شماره 1 باشد، این روزها با بهره گیری  از شخصیت کم نظیرش تبدیل به «کارگر» یوونتوس شده و ترجیح می دهد به جای سر زبان بودن، صرفا کیفیت و توانایی های فنی باور نکردنی اش را ارائه دهد. فوتبال دنیا فعلا، فقط و تنها فقط یک سوپر ماریو دارد.