طرفداری - اولین بازی یوونتوس در سری ب را هیچ گاه فراموش نمی کنم. ورزشگاه کوچک رومئو نری با آن جو عجیب و غریب و چشم های بهت زده جی جی بوفون و آلکس دل پیرو. نگاه های بهت زده بوفون و دل پیرو به یک دیگر در مراسم آغازین بازی احتمالا یکی از تاریخی ترین صحنه های حیات یوونتوس باشد، تاریخی و در عین حال تلخ. اینکه 2 تن از بهترین بازیکنان تاریخ فوتبال ایتالیا در یکی از بهترین سال های فوتبالی خود تصمیم گرفتند در ورزشگاه هایی 8 هزار نفری که 2 برابر ظرفیت هوادار می پذیرفت، مهمان تیم های حریف باشند. البته تنها یوفون و دل پیرو نبودند که چنین تصمیمی را گرفتند. مائورو کامورانزی، پاول ندود و دیوید ترزگه 3 تن دیگر از بهترین بازیکنان سری آ فوتبال ایتالیا نیز بر خلاف زامبروتا، تورام و کاناوارو ترجیح دادند در سطح دوم فوتبال ایتالیا کار خود را ادامه دهند. 5 نفری که «معرفتی ترین» اتفاق تاریخ فوتبال مدرن را خلق کردند.

نوشتن از این 5 بازیکن بعد از هر افتخار یوونتوس دیگر یک مسئله کاملا روتین شده است. در سراسر دنیا در محافل فوتبالی و ژورنالیستی و در میان هواداران، نام این 5 بازیکن است که پس از هر افتخار یوونتوس می درخشد. 5 بازیکنی که همواره رد پای فیزیکی و معنویشان در باشگاه هویدا بوده است. از بوفونی که هنوز هم شماره 1 است، تا پاول ندود در جایگاه مدیریت و داوید ترزگه در جایگاه سفیر باشگاه. آلکس دل پیرو و مائورو کامورانزی نیز علی رغم اینکه پست اجرایی در باشگاه ندارند، همواره واکنش ها و مصاحبه های مختلفشان در کنار تیم دیده شده است. شب گذشته و پس از صعود به فینال لیگ قهرمانان اروپا، برای دومین بار طی 3 فصل گذشته، باز هم نام این 5 بازیکن در حال درخشش بود. همین جا، در همین وبسایت طرفداری و در میان هواداران ایرانی یوونتوس نیز می شد رد پای «آن 5 نفر» را دید.

مسئله اصلی در مورد داشتن یک تکیه گاه بود. جایی که یوونتوس در قعرِ دنیا نیاز داشت تا به چیزی تکیه کند. نیاز داشت تا نقاط روشنی را پس از اینکه تورام، زامبروتا و کاناوارو در میان بهت و حیرت هواداران باشگاه را ترک کردند، ببیند و در نهایت این «ریشه» بود که حجت را تمام کرد. یوونتوس اگر قرار  بود جاذبه ای برای بازیکنانی که پرورش داده نداشته باشد، همان بهتر  که  در سری ب دفن می شد. اما «ریشه» حجت را تمام کرد تا 5 تن از بهترین های سری آ به باشگاه و مردمش وفادار باشند. این وفاداری در همان هفته نخست در ورزشگاه رومئو نری نشان داد که یووه مجددا به جایگاهی که قبل از کالچوپولی داشت، باز خواهد گشت.

کاردیف پس از برلین، دومین سرنوشت یووه و هوادارانش و آن 5 نفر خواهد بود. جایی که آن ها بار دیگر برای تمام کردن ماموریت ناتمام تلاش خواهند کرد. البته ماموریت اصلی چند فصلی می شود که به اتمام رسیده  و یوونتوس قدرتمندتر از آن چیزی که فکرش را بکنید به یکی از غول های مسلم فوتبال اروپا تبدیل شده است. آن ها اکنون چه از لحاظ فنی و چه از لحاظ اقتصادی خود را میان رئال مادرید، بارسلونا و بایرن مونیخ جای داده اند و فارغ از شکست یا پیروزی در کاردیف، به آن چیزی که باید رسیده اند. یووه پیش از کالچوپولی از غول های اروپا بود و اکنون پس از کالچوپولی نیز به همین جایگاه بازگشته و این مسئله بیش از هر فردی مربوط به آن 5 نفر و صد البته دیدیه دشان (سرمربی تیم در سری ب) می شود. آن ها حالا می توانند خوشحال و راحت باشند که ایثارگریشان به نتیجه ختم شده است.