طرفداری- 11 فصل از حضور مایکل کریک در منچستریونایتد گذشته و فردا به پاس بزرگداشت زحمات وی، یک بازی دوستانه برای قدردانی از او برگزار خواهد شد.
به گزارش تارنمای رسمی باشگاه منچستریونایتد، کریک که به تازگی برای یک فصل دیگر در منچستریونایتد ماندنی شده، در آستانه این بازی و هنگامی که از او خواسته شد تا دوران حضورش در تئاتر رویاها ها را تا بدین جا وصف کند، پاسخ داد:
ماجراجویی بلندی بوده است. فراز و نشیب بسیاری در کار بوده است. از برخی جریان ها مدت ها می گذرد و برخی دیگر خیلی زود گذشتند. هنگامی که کودکیِ در حال رشد بودم، رویایم انجام یک بازی در لیگ برتر بود. این که یک بار برای تیم ملی انگلیس بازی کنم. پس از رسیدن به تمامی آن رویاها و این که هنوز هم در حال انجام خواسته هایت باشی، باید هم به خود باد غرور بگیری.
او همچنین افزود:
یادم می آید نخستین بار با وست هم به اولدترافورد آمدم. هیجان زده بودم و به این فکر می کردم که: «شرایط در بالاترین سطح بدین نحو است. تصورش را بکن اگر می توانستی هر هفته در اینجا به میدان بروی.» برخی از چهره های حاضر در منچستریونایتد در آن دوران، کسانی بودند که در کودکی بازی های شان را دنبال می کردم. تنها حساسیت بازی برابر یونایتد یادم می آید؛ آن ها در سطح متفاوتی قرار داشتند.
یار شماره 16 شیاطین سرخ همچنین گذری به چگونگی پیوستنش به منچستریونایتد در سال 2006 زد.
نخستین بار که از علاقه منچستریونایتد به خود آگاه شدم، همراه با تیم ملی انگلیس در جام جهانی آلمان بودم. وقتی این خبر را شنیدم، ذهنم کمی به هم ریخت ولی وقتی پی بردم که آن ها به جذب من ابراز علاقه کرده اند، تنها می توانستم یک تصمیم بگیرم. زمان خیلی کمی برد ولی شنیدم که تاتنهام و یونایتد بر سر رقمی به توافق رسیدند و سپس همه چیز مهیای سفر شد. بنابراین رخت و لباسم را جمع کردم، سوار خودروی خود شدم و دیگر هرگز به منزل خود در لندن برنگشتم!
کریک در مورد لحظات به یادماندنی خود در منچستر اظهار داشت:
پیروزی برابر رم (با نتیجه 7-1 در اوریل 2007) چیز دیگری بود. رم بابت نحوه بازی ما و نتیجه که کسب کرده بودیم، در بهت فرو رفته بود. دو گلی که زدم و در مجموع خود آن شب، جایگاهی درخشان بود. جو و انرژی موجود در ورزشگاه، حال و هوای دیگری داشتند. نخستین بازی من در لیگ قهرمانان و در خانه برابر سلتیک هم ویژه بود. رویارویی با بارسلونا احتمالا بهترین جوی را داشت که من در اولدترافورد تجربه کرده ام. ما نبردهای کلاسیکی در طول سالیان داشته ایم ولی فشار بازیِ آن شب و به ویژه 10 دقیقه پایانی آن، شگفت آور بود. دیگر نقطه درخشان برای من، این بود که در جریان بازی با ویگان در سال 2009 گلی را زدم که موجبات قهرمانی مان در لیگ را فراهم آورد. همچنین نخستین تجربه حضورم در آنفیلد در سال 2007 ، جایی که شیزی (جان اوشی) در در دقایق پایانی بازی موفق به گلزنی شد هم حال و هوای ویژه ای داشت.