اختصاصی طرفداری- با احتساب این فصل رقابتهای سری آ، حالا دو سال است که لیگ ایتالیا توسط رسانه به اصطلاح ملی بایکوت شده است.
مشکل پخش نشدن ۹۰ دقیقه فوتبال از تنها راه قانونی مردم برای تماشای این رشته ورزشی نیست، مشکل صدا و سیمایی است که یکی از بزرگترین محلهای درآمدش بودجه دولتی است و حالا بیاعتنا به خواستههای مردمی روز به روز به سمت انحصاری شدن میرود. انحصاری که بارها صدای همه - از جمله رئیس جمهور - را در عرصههای مختلف در آورده بود و حالا پایش به پخش رقابتهای ورزشی هم باز شده است. کار حتی به جایی کشیده میشود که مخاطبان که به نوعی صاحبان این نهاد هستند به سخره گرفته میشوند و سری آ از نوع بزریلی برای آنها پخش میشود تا بیننده لبهایش را گاز بگیرد و یادش نرود ارباب کیست. البته که در فضایی غیر رقابتی که صدای هر رسانه دیگری خفه میشود (البته اگر مجالی برای به صدا رسیدن وجود داشته باشد)، کیفیت پایین و بیاعتنایی به بیننده اشکالی ندارد و خندیدن به ریش مخاطب هم گاهی اوقات میشود مفرح ذات!
چرا سازمانی که - به حق - در برنامههایش از استعمار آمریکا و غربی ها می گوید، خود به یک نهاد تمامیت خواه سلطه گر بدل شده است که حتی تاب فعالیت یک وب سایت صرفاً ورزشی را هم نمیآورد. جایی که با مجموع کمتر از ۱۰۰ کارمند در برابر ابر سازمان صدا و سیما که بیش از ۱۰۰ کانال رادیویی و تلویزیونی با بیش از پنجاه هزار کارمند دارد، هیچ به حساب می آید، اما قطعاً از نظر نرخ تولید محتوای مفید نسبت به تعداد کارکنان، فرسنگها فاصله را صدا و سیما دارد. نهادی که اگر مجالی برای سایر رسانهها بود، در عرض مدتی کوتاه به کلی از فهرست انتخابهای مردم کنار میرفت، کما اینکه همین حالا هم طبق آمار وزیر پیشین ارشاد، ۱۷ درصد مردم ایران از ماهواره استفاده میکنند و اگرچه آماری به علت همان انحصارها توسط نهادهای مستقل در دسترس نیست، اما آنگونه که ایسپا میگوید، بیش از نیمی از مردم باور دارند صدا و سیما واقعیتها را منتقل نمیکند. اما مسئله ما اصلاً پخش سری آ، ناکار آمدی صدا و سیما علیرغم داشتن بودجه دولتی در برابر رسانههای بیگانه و موضوع مبسوط عدم اعتماد مردم به این نهاد غیر مردمی نیست. مسئله این بغض هزاران بار ترکیده و برآمده در گلوی ماست که تقریبا خفهمان کرده است. مسئله اینجاست که یک تلویزیون اینترنتیِ احتمالاً وابسته به صدا و سیما، رقابتهای سری آ را پخش میکند و دور از انتظار نیست که این سرویس هم به زودی پولی شود تا باز هم جیب نهادی پر شود که از بیت المال برای تولید محتوا استفاده میکند. اما اگر یک نهاد خصوصی مانند طرفداری بخواهد - در شرایطی که ارتباط با مقر فرماندهی سالهاست قطع شده و این مقر دچار خلل شده است - آتش به اختیار عمل کند، سرنوشتی جز فیلترینگ در انتظار نخواهد بود، چراکه برخی برابرترند!
حقمان به آرزو تبدیل شد
می دانیم، نوشتن و اعتراض کردن اثر بر شما ندارد. سری آ را پخش کنید، لیگ برتر را پخش نمی کنید، لیگ برتر را پخش کنید بوندس لیگا را پخش نمی کنید، اصلاً به فرض اینکه ۲۴ ساعته فوتبال پخش کنید، کل متن را نوشتیم که بگوییم همه این ها بهانه است. تا وقتی قدرت دست شماست، خون ما در شیشه است و غلام حلقه به گوش شماییم تا ببینیم با کدام سازتان باید برقصیم، یک روز با تلویزیون اینترنتی اشتراکی و یک روز با پیامکهای حمایتی. کلام آخر اینکه فدای سرتان که سری آ را پخش نمیکنید، به قول مهدی هاشمینسب ای کاش کلاً فوتبالهای اروپایی را پخش نکنید تا بتوانیم از همین فوتبالهای داخلی - که حق پخش آن را هم آنگونه که باید پرداخت نمیکنید - لذت ببریم اما لطفاً از ملت برای نامگذاری رو صدا و سیمایتان مایه نگذارید. صدا و سیمایی که به غایت میلی اداره میشود و در اختیار منافع ژنهای خوب است.
