شهاب احمدی / طرفداری 1- 3 سال پیش یوونتوس به تحقیر آمیز ترین شکل ممکن هفتم ایتالیا شده بود. جالب است، یووه همان فصل در دور گروهی یورو لیگ بدون کسب حتی یک پیروزی به حقیرانه ترین شکل ممکن حذف شده بود. آنتونیو کنته «این» یوونتوس را تحویل گرفته بود. نمایش پنج شنبه شب یوونتوس «دلپذیر» نبود اما آن گونه هم نبود که بخواهیم این چنین نوک پیکان انتقادات را به سمت کنته بگیریم. آنتونیو کنته در یوونتوس انقلاب کرده است. با کمترین هزینه ممکن و با کمترین پشتیبانی معنوی ممکن هم انقلاب کرده است. تاریخ واضح و روشن است، می توانید پیش از کنته یوونتوس را ورق بزنید. حذف از یورو لیگی که پیش از یوونتوس، منچستر یونایتد و منچستر سیتی در آن به شکل بسیار بدتری حذف شدند آن قدر مسئله مهمی نیست که بخواهیم به خاطرش تمام آنچه که کنته برای یوونتوس انجام داده را فراموش کنیم. «اصل مطلب» دوشنبه شب اتفاق می افتد: ستاره سوم. 2- فابیو کاپلو با تیمی که به هیج عنوان نباید از لحاظ مهره با تیم کنته مقایسه شود، طی 2 فصل دو تساوی بسیار مفتضحانه 0-0 در دل آلپی مقابل لیورپول و آرسنال کسب کرد و از دور رقابت های لیگ قهرمانان کنار رفت. پس با این حساب کاپلو نیز نمی تواند «اروپایی» باشد؟ برای  موفقیت در اروپا پر واضح است که به تیمی کامل نیاز است. دست کم به مهره هایی نیاز است که از لحاظ کیفی نزدیک به یکدیگر باشند. در بازی مقابل بنفیکا به وضوح از دقیقه 70 به بعد می شد خستگی را در تک تک حرکات بازیکنانی مانند «لیخت» و آساموا حس کرد. چه قدر دست کنته در چنین شرایطی باز بود؟ ایسلا؟ ووچینیچ؟ پادوین؟ باور کنید سامان آقازمانی و احمد مومن زاده بازیکنان بسیار با کیفیت تری از این گزینه ها هستند. نمی شود به این راحتی ها گفت کنته اروپایی نیست و این شرایط را در نظر نگرفت. چرا به این نکته توجه نمی شود که همین کنته «غیر اروپایی» در دو بازی رفت و برگشت توانست نزدیک ترین بازی ممکن را با فینالیست این فصل لیگ قهرمانان انجام دهد؟ چرا به این نکته توجه نمی شود که فصل قبل نمایش کنته در لیگ قهرمانان اروپا بسیار تحسین بر انگیز بوده است؟ 3- لوث کردن قهرمانی های پیاپی کنته با یووه در سری آ، از دیگر شیوه های منتقدان این روزهای این سرمربی ایتالیایی محسوب می شود. بیان این مسئله که یووه در سری آ «رقیبی» ندارد از آن صحبت های «فیلسوفانه» است. ناپولی این فصل بیش از 100 میلیون یورو خرج خرید بازیکن کرده است. فیورنتینا و رم نیز به ترتیب نزدیک به 40 و 70 میلیون یورو در تابستان گذشته خرج کرده اند. همه این اعداد و رقم ها زمانی هیجان انگیز می شود که در کنار عدد یوونتوس قرار می گیرند: 30 میلیون یورو. در فصل اول حضور کنته در یووه، او توانست در شرایطی بدون شکست قهرمان لیگ شود که جدی ترین رقیبش یعنی میلان بازیکنانی همچون ایبراهیموویچ و تیاگو سیلوا را در ترکیب داشته است. رم این فصل خارق العاده عمل کرده است، به معنای واقعی کلمه خارق العاده کار کرده است اما باز هم 8 امتیاز کمتر از یووه دارد. نمی شود فوق العاده بودن کنته و تیمش را در این 3 سال به پای نداشتن رقیب نوشت، البته اگر «فیلسوف» باشیم، حتما می شود. 4- تساوی 0-0 یووه در برابر بنفیکا فرصت خوبی برای بعضی تیم ها فراهم آورده تا از این آب گل آلود ماهی بگیرند. موناکو خیلی زود پیشهاد خودش را به دست کنته رسانده است، بزرگان دیگر فوتبال اروپا نیز در کمین کنته نشسته اند تا در صورت عدم توافق این مربی با یووه، او را به چنگ بیاورند. البته آنیلی و ماروتا در این سال ها باهوش تر از این حرف ها خود را نشان داده اند که بگذارند «جواهری» همچون آنتونیو کنته از دست برود. دوشنبه شب یوونتوس برای کسب سومین اسکودتوی پیاپی به میدان می رود، سومین اسکودتویی که ستاره سوم را بدون هیچ بهانه و حرف و حدیثی در تاریخ باشگاه حک خواهد کرد. هواداران اصیل، با وقار و عاشق یوونتوس هیچ گاه فراموش نخواهند کرد که بدون آنتونیو کنته، تیمشان در این جایگاه رفیع و تاریخی قرار نمی گرفت. یوونتوس بدون کنته در کنار زمین، تا ابد کمبود «فاکتور X» را احساس خواهد کرد. دوشنبه شب یووه برای ستاره سوم خود تلاش خواهد کرد، هر چند ستاره سوم آن ها لب خط قرار دارد.