خودم از دقیقه 70 تا نود و چهار فقط داشتم گریه میکردم مادربزرگم کنارم بود و میگفت اخر اخرش گل میزنن ولی اصلا حس خوبی نداشتم و فقط اشک میریختم کرنر که زده شد بلند شدم و با ضربه سر راموس گریم شدیدتر شد ولی به اشک شوق تبدیل شده بود فقط داشتم دور خونه میچرخیدم و داد میزدم:) بعد از اون توی این چهار سال حداقل 6 بار فول مچ این بازیرو دیدم با کیفیت فوق العاده و هر دفعه هم باهاش هیجان داشتم اون شب حق به حق دارش رسید و هنوزم میتونم بگم سر هیچ فوتبالی اون لحظه رو تجربه نکردم لحظه 92:48