برتی فوکس: ده تریر، بازیکنی که 96 بار پیراهن مانشافت را به تن کرد و او بود که در بازی فینال، دوئل های دو نفره با یوهان کرایوف بزرگ را برد
گرژگورز لاتو: یکی از بازیکنانی نسل طلایی لهستان که همیشه در یادها خواهند ماند
جرزینیو: طوفان، فورکانو
یوهان کرایوف: برترین بازیکن جام جهانی 1974؛ او گفته است: "ما به جهانیان نشان دادیم می توان از فوتبالیست بودن لذت برد، خندید و لحظات شادی گذراند. من نماینده دوره ای هستم که ثابت کرد فوتبال زیبا هم می تواند دیدنی و موفق باشد."
وقتی یوهان نیسنکس در فینال مقابل آلمان گلزنی کرد، فقط 90 ثانیه از بازی گذشته بود.
ماریو زاگالو: پرفسور
بیلی برمر: او فقط در جام جهانی 74 پیراهن تیم ملی اسکاتلند را پوشید، ولی کاپیتانی او در لیدز یونایتد در دهه های 60 و 70، سبب شده او را به عنوان برترین بازیکن تاریخ این باشگاه بشناسند. مجسمه ای از او هم در الاند رود، قرار دارد.
پل برایتنر: موها، خط ریش و سبیل، همه خاص بودند! علاوه بر این، او بازیکنی بود که هر آنچه می شد را برنده شد.
یان تومازسکی: این دروازه بان لهستانی در 1973، در مقدماتی جام جهانی مقابل انگلیس، از سوی آنها، دلقکی با دستکش صدا زده می شد، ولی با صعود لهستان و حذف انگلیسی ها، این او بود که سه شیرها را انگشت به دهان گذاشت.
رود کرول: بهترین مدافع چپ عصر خودش بود. او همچنین در پست های وینگر، هافبک دفاعی و سوئیپر هم، فوق العاده بود.
تیم ملی هلند
تیم ملی برزیل
تیم ملی هائیتی
تیم ملی آلمان
تیم ملی اروگوئه
