در گذشته تیکه هایی از گزارش های عباس قانع رو دیده بودم چیزی که از همون ابتدا واضح بود لحن تصنعی ایشون بود یعنی کاملا مشخص بود که عباس قانع صرفا داره ادای اینو درمیاره که هیجانی شده ولی در واقعیت بازی کوچکترین اهمیتی براش نداره و چیزی که برام عجیب بود اینه که خیلی ها متوجه این مسئله واضح نشده بودند.
اما امروز خلاصه ی بازی تاتنهام_من سیتی با گزارش عباس قانع رو دیدم و می تونم بگم که این گزارش دیگه واقعا یک فاجعه ی تاریخی بود.
اولا وقتی یک بازی تا دقیقه ی 11 خوش 4 گل داره باید یک تفاوتی تو لحن گزارشگر بین گل اول با چهارم باشه نه این که سر هر گل شروع به عربده زدن و گفتن جملات بی ربط به ظاهر آهنگین و نامفهوم کنه و جالبه بعضی جملاتش رو اینقدر مصنوعی و بی روح میگه که واضحه از قبل آمادش کرده بوده و جملاتی رو هم که فی البداهه میگه یا تکراریه یا فوق العاده بی مفهوم و عباس قانع اصلا نتونست حس این اتفاق کم نظیر که تو 11 دقیقه چهار گل زده شده رو به مخاطب القا کنه چون اصلا براش آماده نبود. سر مردود شدن گل من سیتی هم قشنگ معلوم بود برای چنین حالتی برنامه ریزی نداره و هنگ کرد.
در ثانی عباس قانع در هنگام گل زدن اونقدر تمرکزش روی جو دادنه که اصلا به جزئیات گل توجهی نمی کنه و نکته ی دیگه اینه که تو طول بازی گزارشش بسیار سطح پائینه و کلا دنبال اینه که یک موقعیت خطرناک پیش بیاد یا گلی زده بشه که شروع کنه به داد فریاد کردن.
خلاصه که عباس قانع یک کپی بی ارزش از گزارشگرهایی مثل عصام شوالی هست و جالبه چیزی که اصلا تو گزارش هاش وجود نداره هیجانه. امیدوارم برای خودتون ارزش قائل باشید و اجازه ندید جنس بنجل با روکش جذاب بهتون بندازن.
