طرفداری - نمانیا ویدیچ، اسطوره منچستریونایتد به توضیح تفاوتهای سرخیو آگوئرو و لوییس سوارز پرداخت و از تلخی شکست در دو فینال لیگ قهرمانان اروپا مقابل بارسلونا گفت.
به گزارش سایت گل، ویدیچ میگوید:
در زمین این طور به نظر میرسد که آگوئرو علاقهای به فوتبال ندارد. مثل کسی به نظر نمیرسد که 10 متر بدود و بوم! سریع استارت بزند. متقاعد شدهام که او یک مدافع زاده شد! آگوئرو میداند توپ کجا خواهد آمد و از چه ناحیهای میتواند حمله کند. در محوطه جریمه او به خاطر مرکز ثقل پایینی که دارد، میتواند سریع مسیر حرکتش را عوض کند به خصوص مقابل مدافعان بزرگ انگلیسی. آگوئرو سریع شوت میزند؛ میتواند کار را در دهانه دروازه تمام کند؛ دریبل بزند و از بیرون محوطه هم گلزنی کند. در فصلی که دیوید مویس سرمربی منچستریونایتد بود و 4-1 به منچسترسیتی باختیم، مقابل او بازی کردم. آن بازی، بدترین بازی من برای یونایتد بود. میدانم که همه انتظار داشتند آن دو فینالی که به بارسلونا باختیم را نام ببرم. بازیهایی که باختنشان کابوس وار بود. هم رم و هم ومبلی که هضمش حتی سخت تر هم بود.
گواردیولا، مسی را عوض کرد. مسی عادت داشت سمت راست بازی کند و اغلب به داخل میزد. خطرناک بود ولی میشد حرکاتش را پیش بینی کرد. گواردیولا او را به مرکز میدان منتقل کرد و بهتر شد. تمام تیم شروع به بازی برای مسی کرد. مسی از جلوی مدافعان و وینگرها در اطراف او شروع به دویدن به سمت دروازه کردند. دو بار مقابل مسی بازی کردم و هر بار باختیم. اعتراف به اینکه آنها بهتر بودند، دشوار است؛ هنوز هم گفتنش سخت است هم هضمش. سال 2009 ما تیم فوق العادهای داشتیم. میتوانستیم بهتر از این کار کنیم. قهرمان اروپا و دنیا بودیم. بارسلونا از ما بیشتر میترسید تا ما از بارسلونا. شکست دادن ما به آنها باور بیشتری بخشید. فینال رم برای بارسای گواردیولا یک نقطه عطف بود.
لوییس سوارز؟ او بازیکنی خستگی ناپذیر و پر جنب و جوش است. با آگوئرو فرق دارد که همه 90 دقیقه را نمیدود. او بازیکنی است که بیشتر از غریزهاش استفاده میکند. هر کاری میکند، فی البداهه و ناگهانی است. فکر نمیکنم حتی خودش هم بداند میخواهد چه کار کند ولی در هر حال موفق میشود. توپ از پاهای مدافع عبور میکند و مردم فکر میکنند این اتفاقی است اما سوارز این قابلیت را دارد که شما را وادار به چنین اشتباهی کند. جابجا میشود و مسیر توپ را عوض میکند؛ همزمان از زانوهای خود و مدافع حریف استفاده میکند. سوارز بسیار تشنه گلزنی است و تمام 90 دقیقه را میدود. درون خودش آتشی دارد. بعضی از بازیکنان منچستریونایتد هم چنین خصوصیتی داشتند.