اختصاصی طرفداری- جونیور براندائو، مهرهای که سرخها پس از چندین ماه فقدان مهاجم با رقم ظاهراً بالایی سراغش را گرفتند و حالا که هفت هفته از لیگ و یک بازی از جام حذفی میگذرد، احتمالاً حسرت گلهای نزده پرسپولیسیها به افسوس دلارهای سوخته مبدل شده است.
در روزگاری که مهاجمان زهردار فوتبال ما اندک شمار شدهاند و به جز آنور آب رویایی در سر ندارند، دو راه پیش روی ماست؛ یا باید برویم و یک جنس خارجی به احتمال فراوان درجه nام انتخاب کنیم و یا این که دنبال استعدادهای داخلی بگردیم. برای بازیکن خارجی با کیفیت، دلار نداریم و برای نوع داخلی، شهامت! اما ظاهراً بهای شجاعت بیشتر از چند مشت دلار است که این روزها مهاجمان بنجل سر از فوتبالمان در آوردهاند. البته که نمیشود یک بازیکن را با آمار چند بازی به صندلی محاکمه کشاند، اما شماره ۷ این روزهای پرسپولیس تا کنون چشمهای از یک مهاجم یا بازیکن فوتبال از خود نشان نداده است. آن هم برای کسی که که با چالش اعتماد مواجه نبوده و چیزی جز حضور مستمر وی در ترکیب کالدرون ندیدهایم. در آخرین هنرنمایی جونیور برابر سایپا، ما چیزی جز عجز از کنترل توپ و پاس ندیدیم حالا چه برسد به شوت، آن هم در چارچوب!
حالا سرخپوشان که امید زیادی به مهره برزیلی خود داشتند، حداقل تا نیمفصل باید با داشتههایشان کنار بیایند که مبادا تندباد انتقادات همین اندک چنتههای فنی جونیور را زیر پا له کند. البته روی نیمکت سرخپوشان مهرههایی نظیر عالیشاه و عبدی به چشم میآیند که به عنوان درمان موقت درد خط حمله تجویز مناسبی هستند اما بهبودی کامل نیاز به خرید درست و حسابی در فصل نقل و انتقالات دارد. پرسپولیس میخواهد بهتر باشد و زیباتر بازی کند، اما این فعل خواستن باید رنگ حقیقت به خود بگیرد و برخلاف مدیریت قبلی، منحصر به شعار نباشد.