به نام خدا
امروز میخوام راجع به ویرانگر ترین فول بک تاریخ فوتبال صحبت کنم ، مورچه ی اتمی .
برزیل از اواخر دهه ی ۵۰ به اینور همیشه تهاجمی ترین و ویرانگر ترین فول بک ها رو داشته و اولین فول بک چپ بزرگ برزیل نیلتون سانتوز بود ک خیلیا اونو مدعی جدی برای بهترین فول بک چپ قرن بیست فوتبال میدونن ، البته نیلتون سانتوز برای این عنوان رقیب های جدی ای مثل مالدینی ، فاکتی ، برایتنر ، بره مه ، شنلینگر ، کرول و ... رو داره .
اوایل دهه ی نود فوتبال برزیل دو فول بک / وینگ بک مرگبار به فوتبال معرفی کرد ، روبرتو کارلوس و کافو
ک کارلوس نسبت به کافو تهاجمی تر و بی باک تر و غیر قابل پیش بینی تر بود .
روبرتو کارلوس از اون دست بازیکنایی هست ک توی فوتبال ملی و باشگاهی به همه چیز رسیده و دوره ی اوج طولانی مدتی داشته .
توی این پست قصد ندارم ک توی آمار و عملکرد کارلوس ریز بشم و در مورد جام هاش صحبت کنم بلکه میخوام ذات فوتبالی روبرتو کارلوس رو شرح بدم ، اینکه این بازیکن چه ویژگی هایی داشته و چه چیزی اون رو منحصر بفرد کرده .
پست بازی :
روبرتو کارلوس یه وینگ بک / فول بک چپ بود ک اگه بخوایم راجع به بالانسش توی حمله و دفاع درصد بندی کنیم ۷۰ درصد هجومی و ۳۰ درصد تدافعی هست بخاطر همین برزیل توی عصر کافو و کارلوس زیاد از سیستم ۳ دفاعه استفاده میکرد ک پشتشون خالی نمونه . در کنار این سه دفاع برزیل همیشه یک یا دو هافبک تماما تخریبی مثل دونگا ، مائورو سیلوا ، گیلبرتو سیلوا و امرسون رو توی ترکیب داشت ، مثل رئال مادرید ک فضای پشت سر مارسلو رو با کاسیمیرو و راموس پر میکنه و وجود هافبک تخریبی توی رئال الزامیه .
وضعیت فیزیکی روبرتو کارلوس :
میشه از روبرتو کارلوس به عنوان یکی از فیزیکی ترین و قدرتمند ترین بازیکنای تاریخ فوتبال اسم برد
روبرتو کارلوس سرعت و شتاب وحشتناکی داشت ، سرعت و شتابی بیش از دوران اوج جوردی آلبا .
روبرتو کارلوس یکی از با استقامت ترین ها بود و تا روزهای آخرش مثل بنز میرفت و برمیگشت .
شوت های مرگبار :
رکورد سرعت شوت روبرتو کارلوس ۱۶۹ کیلومتر بر ساعت هست ک من اون شوت رو ندیدم ولی توی بازی مقابل رئال بتیس سال ۲۰۰۳ یه شوتی به سرعت ۱۴۴ کیلومتر زد ک اونو دیدم ، یه خطای دو ضرب توی محوطه ی بتیس شد و از قضا فردوسی پور گزارش گر اون بازی بود ، وقتی روبرتو کارلوس اون شوت رو زد فردوسی پور گفت خداروشکر به کسی نخورد وگرنه طرف سر از بیمارستان در میاورد ??
روبرتو کارلوس به ندرت از بغل پا استفاده میکرد ، متخصص رو پا و بیرون پا بود ک گل های عجیب غریبش با بیرون پا رو همه دیدن ؛ گل عجیبش به فرانسه توی سال ۹۷ و گل ازون عجیب تر به رئال زاراگوزا ک دقیق نمیدونم چه سالی بود ولی احتمالا قبل از ۲۰۰۰ باشه
روبرتو کارلوس متخصص ضربات ازاد و شوت از راه دور بود ک گل های زیادی ام از این راه زده
روبرتو کارلوس پارسال توی ۴۶ سالگی توی تمرینات یه شوت ۱۲۹ کیلومتری زد ک فیلمش توی یوتیوب هست ، احتمال میدم ۹۰ درصد بازیکنای حال حاضر فوتبال توی بهترین دوران آمادگیشون هم نتونن چنین شوتی بزنن .
مهارت های هجومی :
روبرتو کارلوس متخصص اورلپ بود ، مدام نفوذ میکرد ، توی جاگذاشتن و دریبل زدن و دور زدن بازیکن های حریف استاد بود ، یه چیزی توی مایه های مارسلوی ۲۰۱۷ با تکنیک کمتر و فیزیک بهتر ، اما کارلوس سانترهای تیز و زمینی میفرستاد و کمتر از توپ بلند توی محوطه استفاده میکرد ؛ کارلوس توی تعویض منطقه ی بازی استاد بود ، سانتر های بلندش برای تعویض منطقه محکم و صاف و بدون کات بود و ضریب خطای کمی داشت .
کارلوس استپ های خوبی داشت ، توپ قشنگ رو سینش مینشست ، بازی تک ضربش حرف نداشت و سریع تصمیم میگرفت و اقدام میکرد .
کارلوس مثل مارسلو توی موقعیت سازی اینقد دقیق و خلاق نبود اما در کل توانایی های بالایی توی خلق موقعیت گلزنی برای مهاجما داشت .
مهارت های تدافعی :
کارلوس متخصص قطع توپ بود و عموما قبل از اینکه پاس به مهاجم های حریف برسه توپ رو میزد ، فیزیک قدرتمندی داشت و عموما توی کورس ها جا نمیموند ،نسبت به دفاعای اون زمان تکل زن بزرگی نبود اما از فول بکای امروزی قابلیت های تدافعی بهتری داشت .
کارلوس خیلی کوتاه بود و قدش ۱۶۸ سانتی متر بود اما پرش های نسبتا بلندی داشت و میتونست توی دفاع سر بزنه ، نسبت به دفاعای اون زمانی خیلی ریزه میزه و کوتاه بود اما از آلبا و مارسلو این دوره بسیار بهتر بود توی دفاع ، کارلوس شاید به کار تیم های ایتالیایی و سبک تدافعی و دفاع چند لایشون نمیومد اما توی تیم های هجومی ای مثل برزیل و رئال قطعا بهترین مهره ی ممکن بود و حتی مالدینی ک به عنوان بهترین فول بک چپ تاریخ محسوب میشه نمیتونست توی تیم های هجومی اینقد بدرد بخور باشه .
کارلوس در کل فول بک متعادل و بالانسی نبود ولی برای تیم های تهاجمی بهترین فول بک تاریخ بود ، هیچکس از کارلوس ویرانگر تر و مخوف تر نبود ، یه تهدید دائمی برای حریفا بود ، شخصیت محکم و جسوری داشت و هیچ وقت ترس رو توی چهرش نمیدیدی ، توی تورنومنت های بزرگ بهتر بازی میکرد .
پ.ن : ما آرژانتینیا یه فول بک همقد و اندازه ی کارلوس داشتیم ، خاویر زانتی . اما هیچ استفاده ای توی رده ی ملی ازش نبردیم ، زانتی توی جام جهانی ۲۰۰۶ و ۲۰۱۰ میتونست خیلی کارها واسه ما بکنه اما حیف ک مربی های لجبازی داشتیم ک ذخیرشو دعوت کردن اما خودش رو نه ، ای کاش روزی ک زانتی به جام جهانی دعوت نشد فدراسیون ارژانتین با تمام دست اندر کارانش میسوختن و خاکستر میشدن