بزرگ ترین ایراد سریال عشق های اب دوغ خیاری (مثل عشق احمقانه بازرس) و شخصیت پردازی ضعیف که هیچ منطق محکمی برای تصمیمات کاراکترا در طول سریال نیست (که وسط ماجرا گروگان ها عاشق گروگان گیر میشن .............عجب
اگه چیزی به اسم سندرم استکهلم هست باید نویسنده اونو بسازه وارد فیلمنامه کنه نه اینکه با یه اسم از زیر بار شخصیت پردازی خلاص بشه )
فقط کافیه با شخصیت پردازی درخشان برکینگ بد مقایسه بشه
اگر فیلم و سریال خوب دیده باشین مرعوب این هیجانات قرار نمی گیرین
