آهنگساز: کیوان ساکت
شعر: نیما یوشیج
ای فسانه… فسانه…. فسانه ای خدنگ تو را من نشانه
ای علاج دل، ای داروی درد همره گریههای شبانه
با من سوخته در چه کاری
ای فسانه خسانند آنان که فرو بسته ره را به گلزار
خس به صد سال طوفان ننالد گل ز یک تار باد است بیمار
تو مپوشان سخن ها که داری