فرانسه در جام جهانی 2010 تحت هدایت ریموند دومنک عملکردی فاجعه بار داشت اما با وجود حذف تحقیرآمیز خروس ها در مرحله گروهی، نسل جدیدی در فرانسه در حال ساخته شدن بود. نسلی که توانست در جام ملت های اروپا زیر 19 سال و البته جام جهانی زیر 20 سال قهرمان شود و در نهایت، فرانسه در جام جهانی 2018 توانست بر بام دنیا قرار گیرد.
قهرمانی با فرانسه و انتقال به رم، تضمین کننده موفقیت نبودند
فرانسه که در سال 2010 قهرمان جام ملت های اروپا زیر 19 سال شد، بازیکنانی چون آنتوان گریزمان و الکساندر لاکازت را در اختیار داشت که همین حالا ستارگان بزرگی در سطح اروپا هستند اما لویک نگو، یکی دیگر از بازیکنان آن فرانسه بود که نامش را شاید تا قبل از خواندن این مطلب، نشنیده بودید. لویک نگو یک فولبک راست مدرن با تکنیک بالایی بود که حتی یک دقیقه از بازی های فرانسه در آن جام را از دست نداد. بسیاری از باشگاه های بزرگ اروپا در تابستان 2012 خواستار جذب این استعداد جوان بودند اما آاس رم با والتر ساباتینی گوی سبقت را ربود و با توجه به پایان قرارداد نگو با نانت، این بازیکن فرانسوی به عنوان اولین خرید دوران جیمز پالوتا در آاس رم به صورت آزاد به جالوروسی پیوست.
لویک نگو ابتدا به تیم جوانان رم پیوست اما لوئیز انریکه، سرمربی وقت رم هیچ وقت به او بها نداد و با توجه به ضروری بودن کسب نتیجه، انریکه تصمیم گرفت روی بازیکنان جوان قمار نکند. در نتیجه لویک نگو طی یک سال و نیم حضورش در آاس رم، هیچ بازی رسمی برای این تیم انجام نداد و نتوانست به آن پدیده ای که خیلی ها انتظارش را داشتند، تبدیل شود. وی سپس به استاندارد لیژ بلژیک قرض داده شد و در نهایت به تیم اویپست مجارستان پیوست. در سال 2015، لویک نگو که حالا بازیکنی سطح پایین در فوتبال اروپا بود به تیم فهروار (مول ویدی سابق) مجارستان پیوست؛ انتقالی که زندگی او را به طور کلی تغییر داد. تا به امروز نگو که در فهروار مجارستان توپ می زند، توانسته در بیش از 200 بازی، 33 گل و 31 پاس گل ثبت کند و یک قهرمانی لیگ و دو قهرمانی جام حذفی کسب کند.
رویاها نه در پاریس و رم، بلکه در مجارستان رقم خوردند
آاس رم و تیم ملی فرانسه برای لویک نگو حالا یک خاطره فراموش شده بودند و او تصمیم گرفت در سال 2019 شهروند مجارستان شود تا بتواند برای تیم ملی این کشور بازی کند. در اکتبر 2020، مجوز حضور لویک نگو در تیم ملی مجارستان صادر شد و در پلی آف یورو مقابل بلغارستان او برای نخستین بار برای مجارستان به میدان رفت. مارکو روسی، سرمربی مجارستان از چند پسته بودن لویک نگو بهره برد و او را در پست های هافبک مرکزی و هجومی به کار گرفت. در فینال پلی آف، مجارستان مقابل ایسلند قرار گرفت و نگو نیمکت نشین بود اما او پس از ورودش به زمین برای کشور جدیدش، تاریخ سازی کرد. نگو که در دقیقه 84 به میدان آمد، در دقیقه 88 گل تساوی را وارد دروازه ایسلند کرد و در حرکتی جالب توجه، لوگوی پیراهن مجارستان را بوسید، کشوری که به او اجازه داد بتواند دوباره رویاهایش را دنبال کند؛ باقی ماجرا هم مشخص است. دومینیک سوبوسلای، پدیده اول تیم ملی مجارستان در دقیقه 92 گل دوم را به ایسلند زد و مجارستان با راهیابی به یورو، باید با آلمان، پرتغال و البته فرانسه رقابت کند. نگو که حالا نزد مجارستانی ها یک قهرمان است، در تابستان 2021، رو در روی تیم ملی سابق خود قرار می گیرد.
به قلم مارکو ترومبتا از وب سایت گل
همچنین بخوانید: