نیکولو بارلا هافبک 23 ساله اینتر و تیم ملی ایتالیا مصاحبه جذابی با دیلتا لئوتا، خبرنگار DAZN ایتالیا داشته و در خصوص موضوعات جذابی صحبت کرده است.
طرفداری | به گزارش گل ایتالیا، نیکولو بارلا در خصوص رابطه اش با آنتونیو کونته، بزرگ ترین ناامیدی اش، رابطه با روملو لوکاکو و دوران حضورش در کالیاری به دیلتا لئوتا گفت:
وقتی به کالیاری گل زدم هم خوشحال بودم و هم ناراحت
به لطف آنتونیو کونته به بازیکن مهم تری تبدیل شده ام. سرمربی به من چیزهای زیادی آموخته است. من تحقیقات زیادی در فوتبال دارم و سعی می کنم از قهرمانان بزرگ فوتبال چیزهای زیادی یاد بگیرم. آن ها را نگاه می کنم و سعی می کنم بهترین ویژگی های آن ها را بیاموزم. باخت در فینال لیگ اروپا، بزرگ ترین ناامیدی دوران فوتبالم بود چرا که شایسته کسب آن جام بودیم. این که جوان ترین کاپیتان تاریخ کالیاری شدم، برایم بسیار رضایت بخش بود و حس می کردم که شکست ناپذیر هستم. البته بهترین گلی که در سری آ به ثمر رسانده ام، مقابل همین کالیاری بود. عجیب به نظر می رسید چون در عین خوشحالی برای اینتر، برای تیم سابقم متاسف بودم. گل خیلی خوبی بود چون چشم هایم تقریبا بسته بود (خنده).
- فیلم گل بارلا به کالیاری: گل زیبای نیکولو بارلا به کالیاری (کالیاری 1-1 اینتر)
روملو لوکاکو مثل شکیل اونیل است
دژان استانکوویچ؟ او شماره یک است. گل های او، چشم ها را خیره می کرد و او در زمین بدون این که کلمه ای حرف بزند، بازهم یک رهبر بود. دیدن این که تمام سن سیرو دیوانه استانکوویچ بودند، حتی از صفحه تلویزیون هم هیجان انگیز بود. روملو لوکاکو؟ قدرت بدنی او مثل شکیل اونیل است. حتی در تمرینات هم کسی نمی تواند مقابل او مقاومت کند. برای مانع شدن لوکاکو، به سه بازیکن نیاز است! رومی، رهبری بزرگ است، با همه اعضای تیم رابطه خوبی دارد و البته هیچ کس در زمین مثل او تعیین کننده نیست. لوکاکو وقتی به اینتر آمد، ایتالیایی حرف می زد اما برای او نباید کار سختی باشد. لوکاکو همه زبان های دنیا را می داند!
کیه لینی دلسوز تر از یک پدر است
رسیدن به تیم ملی رویای هر بازیکنی است. خیلی خوشحالم که وقتی بسیار جوان بودم، به این دستاورد رسیدم. به مانچینی خیلی مدیونم چون وقتی که در کالیاری بودم، او به من اعتماد کرد. مانچینی تیمی عالی ساخته و آسان نیست که در مدت زمانی کم، بتوانید در تیم ملی یک گروه خوب بسازید. مانچینی به همه بیشترین میزان آرامش را می دهد، همه در تیم ملی ایتالیا می توانند توانایی هایشان را به نمایش بگذارند، مسن و جوان هم ندارد. جورجو کیه لینی؟ او در تیم ملی مثل مادر همه ماست. کیه لینی نسبت به یک پدر دلسوز تر است و بیشتر شبیه به یک مادر دلسوز است. او همیشه به جوانان حس مهم بودن می دهد و اعتماد زیادی به ما دارد.