رحمان رضایی سرانجام به اولین پیروزی خود در لیگ بیستم رسید.
به گزارش طرفداری، اغراق نیست اگر بگوییم رحمان رضایی بدشانس ترین مربی لیگ بیستم بوده است، انگار همه چیز دست به دست هم داده بود تا در لیگ بیستم رحمان و ذوب آهن رنگ موفقیت و آرامش را نبینند.
از همان هفته اول اگر بخواهیم سکانس به سکانس بررسی کنیم، ذوب آهن رحمان رضایی همانند یک درام تلخ است که نقش اول آن همانند فرماندهی می ماند که تازه در یک قلمرو تازه پا گذاشته و به دنبال پیدا کردن مسیری برای رسیدن به پیروزی در نبرد مقابل حریفان است ولی هر بار می خواهد گامی بردارد، یک اتفاق یا یک اشتباه (!) همه چیز را تغییر می دهد.
در این 12 هفته همه چیز دست به دست هم داد تا رحمان و شاگردانش به پیروزی نرسیدند، از داوری های عجیب و غریب که باعث شده بود اشتباهات داوری علیه ذوب آهن برای همه عادی شود بگیرید تا بدشانسی ها ادامه دار ...
همه آنهایی که باور خرافی دارند می گویند عدد 13 نحس است ولی رحمان در سیزدهمین هفته از نحسی ها دور شد و آن ها را حداقل برای یک هفته به دست فراموشی سپرد، درست در بزنگاهی که هیات مدیره به رحمان اولتیماتوم داده بود، تیر رحمان این بار به هدف خورد.
هرکس که فوتبال ایران در این فصل را دیده باشد، بدون شک می گوید تیم رحمان رضایی به اندازه ای که تلاش می کند امتیاز نگرفته، چه کسی می داند شاید برد در هفته ای که خیلی ها عدد آن را نحس تلقی می کنند، فرصتی به وجود بیاورد که رحمان از نحسی ها فرار کند...
پیروزی اول ذوب آهن باید در همان هفته اول به دست می آمد که ذوب تا دقیقه 95 با نتیجه 2 بر یک از فولاد جلو بود اما ناگهان مهدی مرجان زاده داور بازی یک برخورد ساده داخل نیم دایره بیرون محوطه جریمه را پنالتی تشخیص داد و توپ را روی نقطه پنالتی کاشت. بعد از این واقعه حداقل 5 بار دیگر داوران مانع پیروزی رحمان و ذوب آهن شدند اما سرانجام در قائمشهر و در روزی که داور هم بازیکن رحمان و هم خود او را اخراج کرد، رضایی اولین پیروزی را جشن گرفت.