اسکوچیچ صاحب کارنامه ای موفق در فوتبال ملی کشورمان بوده و برتری برابر عراق و بحرین در بازی های رسمی و سوریه و بوسنی در بازی های دوستانه، نتیجه بدی برای فوتبال ملی در دوره حضور او نیست.
به گزارش طرفداری، در تاریخ فوتبال کشورمان سابقه برکناری یک مربی تیم ملی بعد از موفقیت های نسبی او در تیم ملی وجود دارد که در ادامه نگاهی به این موضوع داریم:
- در سال 1966 بعد از نایب قهرمانی گئورگی سوچ با تیم ملی در بازی های آسیایی 1966 بانکوک، قرارداد او تمدید نشد و او از تیم ملی فوتبال کنار رفت.
- در سال 1968 بعد از قهرمانی تیم ملی با محمود بیاتی در جام ملتهای آسیا از وجود رایکوف به جای او در تیم ملی استفاده شد.
- در سال 1972 بعد از قهرمانی تیم ملی با محمد رنجبر در جام ملتهای 1972 و حضور تیم ملی در جام جهانی کوچک، او از تیم ملی کنار گذاشته شد.
- در سال 1975 بعد از صعود به المپیک 1976 با فرانک اوفارل او را کنار گذاشته و از وجود حشمت مهاجرانی بهره بردیم.
- در سال 1978 بعد از دوره پرافتخار تیم ملی فوتبال با حشمت مهاجرانی، او جای خود در تیم ملی را بنا به دلایلی خصوصی به حسن حبیبی داد.
- در سال 1998 بعد از صعود به جام جهانی 1998 با والدیر ویرا او را کنار گذاشته و از وجود ایویچ بهره بردیم.
- در سال 2006 بعد از دوره ای موفقیت با برانکو در تیم ملی قرارداد او را تمدید نکرده و کنارش گذاشتیم.
- در سال 2019 بعد از دوره ای پربار با کی روش در تیم ملی فوتبال او را از تیم ملی کنار گذاشته و به جای او از وجود ویلموتس بهره بردیم.
البته مربیانی هم بودند که عملکردی موفق داشتند و بنا به میل خود از تیم ملی کنار رفتند؛ مثل منصور پورحیدری و جلال طالبی بعد از جام جهانی که مصداق کنار رفتن آنها با مربیانی مثل حشمت مهاجرانی که بعد از انقلاب عزمی برای ماندن آنها نبود تفاوت دارد و رفتن امثال مهاجرانی را نباید به میل آنها ارتباط داد.



