حرفهایی که پرز درباره کاسیاس گفته چیزی غیر از واقعیت نیست. اگر چنین نظری ندارید، بزرگواری کنید یه جملش رو برای مثال این زیر نقل قول کنید که تطابقی با واقعیت نداشته.
کسی که اون دوره رو یادشه، حداقل به صادقانه بودن روایتم اعتراف میکنه چون کاسیاس غیر از فصل زیر نظر کاپلو و شوستر، هیچوقت آش دهنسوزی نبود برا رئالیا. والدز برای بارسلونا شاید حتی عنصر کلیدیتر و مفیدتری بود. کاسیاس سال ۲۰۰۲ طی یک بازه ۲۰ روزه به اندازه مجموع تمام دروازهبانهای تاریخ رئالمادرید خوششانسی آورد و سرنوشتش طی اون یک ماه کلآ تغییر کرد. اول تو فینال لیگ قهرمانان، سزار سانچز تو برخورد با لوسیو مصدوم شد. کاسیاس جای سزار اومد داخل و طی نیم ساعت، ۳ تا سیو دهنپرکن داشت.
کاسیاس گزینه دوم و ذخیرهی تیم ملی اسپانیا تو جامجهانی بود و نفر اول، سانتیاگو کانیزارس بود که بعد از رفتن از رئالمادرید، خودشو دوباره زنده کرده بود. با این حال چند روز مونده به جامجهانی، شیشه افترشیو کانیزارس میافته رو شصت پاش، رباطشو پاره میکنه و جامجهانی رو از دست میده.
کاسیاس جامجهانی بدی نداشت ولی یه چیزی که باعث شد خیلی عملکردش به چشم بیاد، گرفتن ۳ پنالتی از بازیکنهای ایرلند تو پنالتیهای آخر بازی بود. در جریان باشید که با وجود رسیدن به یکچهارمنهایی، حتی تو ۲۲ بازیکن منتخب جام هم قرار نگرفت (از اسپانیا رائول و هیرو تو این منتخب بودند).
کاسیاس ۲-۳ فصل خوب داشت (۲۰۰۷-۲۰۰۹). قبلش به غایت پایینتر از سطح رئال مادرید بود و بعدش هم بیش از اینکه رئال مادرید از وجودش منتفع بشه، کاسیاس از بازی تو رئال و اسپانیا کسب منفعت کرد.