پس از یک فصل پر و فراز نشیب برای منچستریونایتد، این باشگاه در پایان فصل با مربی جدیدش اریک تن هاخ، خود را برای فصل آینده آماده می‌کند و امیدوار است که دیگر خبری از حواشی و شکست‌های این فصل نباشد. طرفداری | منچستریوناتید در این فصل سه مربی متفاوت، اوله گونار سولشر، مایکل کریک و رالف رانگنیک را روی نیمکت خود دید و در پایان این فصل پر از آشوب، انواع و اقسام آمار‌های منفی را از خود در لیگ برتر ثبت کرد. اما سوالی که ایجاد می‌شود این است که مگر پشت پرده این فصل ناامید کننده شیاطین سرخ، چه اتفاقاتی رخ داده است؟ به گزارش اتلتیک، رانگنیک اعتقاد داشت که برخی از مشکلات ترکیب را می‌توان در پنجره نقل و انتقالاتی ژانویه حل کرد، اما او تا پیش از باز شدن پنجره نتوانست با اد وودوارد و مت جاج، ملاقاتی داشته باشد. در عوض او به مورتو و فلچر ارجاع داده شد. فلچر نیز از سوی سران باشگاه به رانگنیک این پیام را رساند که آن‌ها ژانویه را دوره خوبی برای نقل و انتقالات نمی‌دانند. این رویکرد باشگاه حتی پس از مسائل میسون گرینوود نیز تغییر نکرد. گرینوود بازیکنی بود که بیش‌ترین هماهنگی را با برنامه‌های رانگنیک داشت و او این احساس را داشت که برای او باید جایگزینی خریداری شود. رانگنیک نام خولیان آلوارز، لوئیس دیاز و دوشان ولاهوویچ را با باشگاه مطرح کرد. همچنین اگر رانگنیک می‌دانست چه مسائلی پیش روی گرینوود قرار می‌گیرد، هیچگاه اجازه خروج به مارسیال را نمی‌داد. اما در باشگاه این استدلال را داشتند که عجله برای خرید بازیکنان در پنجره ژانویه به دلیل داشتن دست پایین‌تر در مذاکرات مقابل باشگاه فروشنده و تلاش برای چنین کاری آن هم برای یک مربی جدید، احمقانه است.

در اوایل ژانویه نیز، جلسه‌ای به رهبری استیو براون رئیس بخش استخدام باشگاه برگزار شد تا در مورد رویکرد بلند مدت یونایتد توضیح داده شود. اما رانگنیک در این جلسه سردرگرم و گیچ شده بود. رانگنیک در داخل این سوال را مطرح که چرا در سال 2020 برای آماد دیالو، فاکوندو پلیستری و فن ده بیک 90 میلیون پوند هزینه شد و به جای آن، جایگزینی برای نمانیا ماتیچ و یک بازیکن قابل اطمینان در تیم اصلی خریداری نشده است. قرارداد‌های پر هزینه‌ای که با بازیکنان مختلف بسته شده بود، باعث تعجب رانگنیک شده بودند. در جواب سوال رانگنیک در این‌باره به او گفته شد که این قرارداد‌ها، پاداش عملکرد خوب بازیکنان بوده است. درن فلچر نیز در صحبت با رانگنیک به او گفت که این یک استراتژی از سوی اد وودوارد بوده تا ارزش مالی کلی تیم حفظ شود و این موضوع مورد تایید جوئل گلیزر نیز هست. در باشگاه این احساس وجود داشت که رانگنیک بیش‌تر از نتایج درون زمین، روی چشم انداز بلند مدت باشگاه تمرکز می‌کند. به همین خاطر سعی می‌کردند تا او را بیش‌تر به سمت مربیگری سوق دهند اما رانگنیک که وظایف یک مدیر ورزشی را نیز بر عهده داشت، احساس می‌کرد این دو کار را نمی‌توان از هم جدا کرد.

تنش‌های درون تیمی

عدم وجود روحیه تیمی در منچستر، یکی از بزرگ‌ترین موانع در سر راه رانگنیک بود. این مربی روبرو شدن با چنین مشکلاتی را پیش‌بینی نکرده بود. رانگنیک درکی از این موضوع که مربی موقت بودنش باعث ایجاد شک و تردید‌هایی بین بازیکنان برای پیشبرد دیگاه‌های او می‌شد، نداشت. رانگنیک این احساس را داشت که بازیکنانی با دیدگاه و انگیزه‌هایی متفاوت را در اختیار دارد. در مواقعی که بازیکنان نارضایتی خود را بروز می‌دادند، او از آن‌ها خواسته‌شان را در مورد سبک بازی تیم می‌پرسید و از هر کدام نظرات متفاوتی را می‌شنید. رانگنیک تا پیش از این در لایپزیش و هوفنهایم، باشگاه‌هایی را رهبری می‌کرد که بر اساس یک ایده کلی در بازار نقل و انتقالات فعالیت می‌کردند. او حتی در کنفرانس‌های خبری خود نیز به این موضوع که منچسترسیتی و لیورپول چگونه تیم‌هایشان را بر اساس یک ایده کلی تشکیل دادند، اشاره کرد. اما چنین چیزی در یونایتد وجود نداشت. رانگنیک در همان ابتدا بیان کرد که چقدر از حجم زیاد مشکلات درون باشگاه، شگفت زده شده است.

در ادامه گزارش ESPN، چندین بازیکن از اظهارات صریح رانگنیک در کنفرانس‌های خبری نسبت به آن‌ها، خشمگین شده بودند و این عامل باعث تشدید تنش‌ها در تیم شده بود. صراحت رانگنیک در کنفرانس‌هایش به همان اندازه که برای هواداران شیرین بود اما برای بازیکنان ناراحت کننده بود. صحبت‌های رانگنیک باعث شده بود تا بازیکنان بریتانیایی پشت یکدیگر قرار بگیرند و در حالی که بسیاری از بازیکنان جوان با ملیتی دیگر، کریستیانو رونالدو را الگو قرار داده بودند. زمانی که اخباری در مورد نارضایتی برخی از اعضای تیم از کاپیتان مگوایر منتشر شدند، باعث ناراحتی بازیکنان بریتانیایی شد. همچنین زمانی که رونالدو جلسه‌ای را همراه با دو بازیکن دیگر خط حمله تیم و رالف رانگنیک در مورد وضعیت باشگاه برگزار کرد، رانگنیک از اینکه هری مگوایر به عنوان کاپیتان در جلسه حضور ندارد، ناراحت شده و جلسه را پس از گذشت مدت زمان نسبتا کمی، به پایان رساند. به نقل از اتلتیک، در سومین بازی منچستریونایتد تحت هدایت رانگنیک مقابل نیوکاسل، بازیکنان 167 توپ را از دست دادند و بدترین آمار را از این حیث در لیگ برتر این فصل از خود ثبت کردند. بازیکنان تعویضی با دیدن نمایش تیم، قهقه می‌زدند. رونالدو و گرینوود در برخی مقاطع از بازی، با عصبانیت از دیگران می‌خواستند که پاس‌هایی با کیفیت بیش‌تری را به آن‌ها بدهند. رانگنیک همچنین در مورد موضوع رونالدو با احتیاط برخورد می‌کرد و نسبت به آن نگرانی داشت. واکنش رونالدو به تعویض مقابل برنتفورد، این نگرانی‌های رانگنیک را تایید می‌کردند. یا برای مثال در بازی مقابل یانگ بویز، رونالدو که متوجه نیمکت نشینی‌اش شده بود، محل تمرین را ترک کرد و به هم تیمی‌هایش گفت که یا باید در ترکیب قرار گیرد یا کاملا استراحت کند. زیرا که سه ساعت نیمکت نشینی در سرما، برایش ضرر دارد. این مشکل در یکی از بزرگ‌ترین بازی‌های فصل نیز گریبان گیر رانگنیک شد. زمانی که او رونالدو را از تغییر برنامه و تاکتیکش برای بازی مقابل منچسترسیتی مطلع کرد، این بازیکن به دلیل مصدومیت، به جای حضور در اتحاد به پرتغال سفر کرد. با این حال، برخی بازیکنان مشکوک بودند که او نمی‌خواست در چنین بازی بزرگی، نیمکت نشینی را تجربه کند.

در نهایت این تنش‌ها از بازیکنان به خانواده و ایجنت‌هایشان نیز سرایت کرد. برخی منابع گفته‌اند که این دو گروه رقیب و به وجود آمده در باشگاه، پیش از بازی مقابل اتلتیکو مادرید در مرحله یک هشتم نهایی لیگ قهرمانان اروپا، با یکدیگر درگیر شدند. این ظن در باشگاه وجود داشت که بسیاری از اخبار درز پیدا کرده، مربوط به سه بازیکن خاص می‌شود. روحیه درون تیمی به حدی افت کرده بود که در سالن غذاخوری، جو میان بازیکنان افتضاح توصیف شده است. در جریان شکست 4-0 مقابل لیورپول، این تنش‌ها به اوج خود رسیدند. رانگنیک تصمیم گرفت که با سه دفاع بازی کند و برای اولین بار در سه ماه اخیر، از فیل جونز استفاده کرد. به گفته منابع درون باشگاه، رانگنیک با اینکار فیل جونز را کاملا بی دفاع رها کرد و پس از سه ماه و چنین شرایط حساسی، او را در ترکیب قرار داد. اما با اینکه هری مگوایر نیز شب بدی را سپری کرده بود، رانگنیک تصمیم به تعویض فیل جونز گرفت زیرا جرئت کنار گذاشتن مگوایر را در آن موقعیت نداشت.  

پشت پرده منچستریونایتد در فصلی که گذشت (قسمت اول)