رویداد بازی‌های بین‌المللی نوروز بالاخره پایان یافت.

به گزارش طرفداری؛ پس از کشمکش‌های بسیار، تغییر مکان، تعویق یک ساله زمان و حتی تغییر نام، بالاخره بازی‌های بین‌المللی نوروز یا همان رویداد ورزشی نوروزگاه به صورت رسمی از ۱۹ اسفندماه در تهران شروع به‌کار کرد تا بانوان چندین کشور برای رقابت در این تورنمنت به تهران آمده و به مسابقه با بانوان ورزشکار ایرانی بپردازند.

بر خلاف تمامی تبلیغات گسترده‌ای که برای این رویداد وجود داشته و هزینه‌هایی هم که برای برگزاری آن در تهران انجام شده، باید از زاویه‌ای دیگر به ماجرای بازی‌های نوروزی نگریست. این رویداد در حالی به میزبانی ایران صورت گرفته که رسمی نیست، هزینه‌های بسیار گزافی روی دست ورزش ایران گذاشته و کشورهایی را هم میزبانی کرده که برخی از آن‌ها محلی از اعراب ندارند.

در ابتدا باید گفت که بازی‌های نوروز با وجود برگزاری در ۹ رشته فوتسال، کبدی، جودو، سوارکاری، دوومیدانی، وزنه‌برداری، چوگان، کاراته و شمشیربازی، در لیست تقویم فدراسیون‌ها یا اتحادیه‌های جهانی رشته‌های فوق قرار نگرفته و در واقع از نظر نهادهای بین‌المللی، بازی‌های بین‌المللی نوروز اصلاً رسمی به‌حساب نمی‌آیند.

صحبت‌های آرش فرهادیان، مدیرکل دفتر امور مشترک فدراسیون‌های ورزشی وزارت ورزش و جوانان مبنی بر تلاش وزارت و کمیته ملی المپیک بر رایزنی‌های این ۲ نهاد برای جا دادن تورنمنت بازی‌های نوروز در تقویم نهادهای ورزشی مرجع جهانی، ناظر بر همین ادعاست که این رویداد با این همه هزینه، یک رویداد رسمی معتبر نیست.

علی‌رغم این که در چرایی انتخاب برخی رشته‌ها و عدم حضور دیگر رشته‌ها در این رویداد ابهامات بسیاری وجود داشته، بنا بر اعلام مریم کاظمی‌پور؛ دبیر برگزاری بازی‌ها و معاون توسعه امور بانوان وزارت ورزش و جوانان ۳۷۸ ورزشکار از ۲۲ کشور در رویداد نوروزی حضور یافته‌اند؛ کشورهایی که برخی از آن‌ها در واقع محلی از اعراب در دنیای ورزش نداشته‌اند.

در شرایطی که سال آینده بازی‌های آسیایی و رویدادهای گزینشی المپیک پیش روی ورزش ماست، این رویداد در صورت برگزاری اصولی، مدون و برنامه‌مند می‌توانست به محلی برای به چالش کشیدن توانایی زنان ورزشکار ایرانی و رویدادی برای تشخیص و رفع نقص‌ها استفاده شود؛ البته در شرایطی که کشورهای معتبرتر و قدرت‌مندتری در این رویداد حضور می‌یافتند.

در ادامه باید به این مسئله هم اشاره کنیم که شنیده‌ها حاکی از برآورد هزینه بیش از ۱۰۰ میلیارد تومانی برای رویداد بازی‌های بین‌المللی نوروز هستند؛ رقمی که البته با وجود پی‌گیری خبرنگار طرفداری از معاون وزیر ورزش و جوانان در نشست خبری پیش از بازی‌ها اعلام نشد و کاظمی‌پور اعلام رقم هزینه برگزاری مسابقات را برعهده معاونت امور مالی و پشتیبانی وزارت انداخت.

هزینه‌هایی اعم از اسکان، جابه‌جایی، میزبانی و مهمتر از همه پاداش دلاری و ... همه بر عهده کشورمان بوده اما سؤال اصلی این‌جاست که آیا ورزش ایران به حدی که هزینه کرده، از رویداد نوروزی استفاده برده؟ آن هم در شرایطی که مبلغ ۱۰۰ میلیارد تومانی در سال بازی‌های آسیایی قطعاً استفاده‌های بیش‌تر، مثمرثمرتر و واجب‌تری برای ورزش زمان ایران داشت؛ آن هم در این سال بی‌بودجه و پر خرج.

در شرایطی که تمام ارکان ورزش ایران اعم از فدراسیون‌های ورزشی و کمیته ملی المپیک از بودجه ناراضی هستند و همه چشم به اعتبارات مجلس شورای اسلامی یا اصلاح لایحه بودجه از سوی نمایندگان ملت دارند، دستگاه ورزش و جوانان کشورمان هزینه‌ای بسیار بالا را خرج رویدادی کرده که آورده خاصی هم برای ورزش ایران نخواهد داشت.

در پایان هم می‌توان در ابعاد فرهنگی به این مسئله اشاره داشت که در مراسم افتتاحیه رویدادی که به نام عید باستانی ایرانیان یعنی نوروز مزین شده، هیچ خبری از نمادهای نوروزی اعم از ماسکوت خاص حامل فرهنگ نوروزی یا حتی وجود نمادهای نوروزی مثل هفت‌سین در لوگوی این تورنمنت وجود نداشت تا از این جهت هم نتوانیم به بازی‌های نوروزی نمره قبولی بدهیم.