L'Angelo Azzurro — فرشتهٔ آبی
با اجرای Umberto Balsamo
«فرشتهٔ آبی» ترانهای سرشار از حس دلتنگی و خاطره است؛ گویی خواننده با کسی سخن میگوید که زمانی در زندگیاش حضور داشته، اما اکنون از او دور شده است. «فرشتهٔ آبی» در ترانه تصویری شاعرانه از آن عشق و خاطرهای است که هنوز در ذهن و قلب باقی مانده.
راوی از احساسی میگوید که با گذشت زمان از بین نرفته؛ خاطرهای که شاید دیگر دستیافتنی نباشد، اما هنوز مثل تصویری دور در ذهن او زنده است. همین ترکیبِ عشق، دوری و حسرت، به ترانه حالوهوایی بسیار نوستالژیک میدهد.
در واقع، «فرشتهٔ آبی» را میتوان نمادی از عشقی ازدسترفته اما فراموشنشده دانست؛ چیزی زیبا که از زندگی رفته، ولی ردّ آن همچنان باقی مانده است.
و شاید زیبایی اصلی ترانه همین باشد: بعضی آدمها از کنار ما میروند، اما خاطرهشان مثل یک موسیقی قدیمی، سالها بعد هم ناگهان در گوش و دلمان زنده میشود.
«L’Angelo Azzurro» یا «فرشتهٔ آبی» اثر اومبرتو بالسامو (Umberto Balsamo) در سال ۱۹۷۷ منتشر شد. ترانه را خود بالسامو با کریستیانو مالجولیو (Cristiano Malgioglio) نوشته و تنظیمش را Gian Piero Reverberi انجام داده است. نخستین انتشار رسمی آن هم بهصورت صفحهٔ ۴۵ دور در مه ۱۹۷۷ توسط Polydor بود.