طرفداری ‍‍| تیم های استقلال و مس رفسنجان روز گذشته به مصاف هم رفتند و این بازی با نتیجه 1-0 به سود آبی پوشان تهرانی به پایان رسید و در عین حال حواشی این بازی برتری غالبی نسبت به متن داشت و از این بازی به نوعی به آینه تمام نمای مدیریت ورزشی در فوتبال یاد کرد. بازی این دو تیم طبق قرار قبلی قرار بود در ورزشگاه تازه تاسیس تیم مس رفسنجان برگزار شود و بالاخره پس از سال ها این استادیوم افتتاح شود اما روز قبل از بازی خبرهایی مبنی بر سرباز کردن قنات زیر استادیوم و فرونشست چمن منتشر شد و همه را به حیرت و تعجب وا داشت.

در حالی روز به روز خبرهای متفاوتی از پیشرفت فوتبال همسایگان ما به گوش می رسد ورزش ایران روز به روز در حال افت و وارد شدن به اتفاقات عجیب تری است و از آن جایی که فوتبال نیز به نوعی نماینده اصلی فوتبال ایران برای ورزش دوستان ایرانی است بازتاب این شکل از مدیریت و اوضاع را می توانیم به خوبی در این ورزش دنبال کنیم.

نکته جالب در خصوص استادیوم مس این است که این ورزشگاه چند سال قبل تا آستانه افتتاح هم پیش رفت اما مشخص شد که زیر آن یک قنات وجود دارد یعنی این موضوع اتفاقی پوشیده برای سازندگان این استادیوم نبوده و کاملا نسبت به این موضوع آگاه بودند که در حال احداث ورزشگاه روی قنات هستند در آن زمان مسئولان امر زیرسازی لازم برای پُر کردن قنات پیدا شده را انجام دادند و چمن جدید را روی آن کاشتند. در مرحله تکمیل استادیوم رفسنجان اما بخش کوچکی از چمن ورزشگاه بار دیگر فروکش کرده و زیر این بخش قنات دیده شده است!

اتفاقات رخ داده آن قدری عجیب است که نمی دانیم باید چه کسی را مقصر اصلی این موضوع بدانیم و از چه کسی ناراضی باشیم از اتفاقات استادیوم که می گذریم به کیفیت پخش بازی می رسیم جایی که در اتفاقی خنده دار بینندگان بازی توپ را نمی توانستند درون زمین بازی دنبال کنند در روزهایی که در جیب های هرکدام از ما گوشی های تلفن همراه هوشمند موجود است با قاطعیت می توانیم ادعا کنیم که کیفیت بسیاری از همین گوشی ها که با قیمت نه چندان بالایی خریداری می شوند از کیفیت امکانات پخش برخی استان ها بهتر است. مشکل و بخش دردناک ماجرا در این بخش نهفته است که همه ما می دانیم که در تمامی حوزه ها و بخش های این سرزمین پول و سرمایه وجود دارد اما ظاهرا قرار نیست در مسیر درست و هدفمند هزینه شود. فوتبال که برای صداوسیما و بسیاری دیگر از ارگان ها لقمه چرب و نرمی است درون این باتلاق گیر کرده و حتی حاضر نسیتند برای ارائه بهتر و بالا بردن رضایت بینندگانش کمی درست دست به جیب شوند و زمانی هم که در این حوزه ها زمان دست به جیب شدن می رسد اتفاقاتی مشابه پروژه استادیوم رخ می دهد...