مطلب ارسالی کاربران
فاجعه سوم برای ایتالیای فینالیست
وقتی داور سوت پایان بازی فینال جام جهانی در ورزشگاه آزتک در سال ۱۹۷۰ را زد همه فوتبالی های دنیا غرق تعجب بودند نه بخاطر آنکه برزیل مخوف آن سالها ۴ گل زده چون ایتالیا ۴ گل خورده بود و غیر از ۱۹۵۸ هیچگاه فینالی به این شکل یکطرفه اتفاق نیفتاده بود.این ایتالیا در نیمه نهایی و در بازی قرن آلمان را برده بود،کسانیکه آن بازی را دیده اند به کیفیت آتزوری ایمان دارند اما در فینال نابود شدند. ۴۲ سال بعد باز هم ایتالیا در نیمه نهایی در بازی نفس گیر دیگر آلمان را در خاک خودش شکست داد مثل جام جهانی ۶ سال پیشش اما اینبار قضیه متفاوت بود چون گرفتار قصابان بی رحم اسپانیایی شدند و با گل زودهنگامی که خوردند(شبیه سال۷۰) شیرازه تیم از هم پاشید و اینبار هم ۴ تا خوردند و حتی همان یک گل را هم نزدند.۱۳ سال از آن فینال تلخ گذشت و اینتر بعنوان پرچمدار این سالهای فوتبال ایتالیا بعد از صعود قدرتمند از گروه،بایرن قهرمان بوندسلیگا را و بارسلونا قهرمان لالیگا را با دی ان ای کاملاً ایتالیایی با همان تلاش تا آخرین توان شکست دادند و حذف کردند ،با اینکه نسبت به هردو تیم عمق ترکیب ضعیف تری داشتند همه گمان داشتند که شانس قهرمانی شان چه بسا بیشتر از تیم انریکه باشد ، اتمسفر بسیار خوبی هم پشت سرشان بود اما مشکل اینجا بود سن تیم بالا بود،تعداد بازیکن های مطمئن به زحمت به ۱۳ میرسید ، جدال بر سر اسکودتو تا آخرین روز که آخرین ثانیه درازا داشت و تمام انرژی تیم ته کشیده بود و از همه اینها مهم تر تیمی در روبرو ایستاده بود که مثل هیچ تیمی نبود،درست که آنها فقط یک تیم سخت که لیورپول بود را حذف کردند و غیر از آن محک جدی نخوردندو لیگ فرانسه هم لیگ رقابتی نبود که قهرمانی در آن خیلی سخت باشد برای شان اما میشود گفت شاید فقط بارسا میتوانست مانع شادی روح شانا شود.همه اینها که عرض شد و حتی بدتر از آن هم این نتیجه تحقیرآمیز را توجیه نمیکند، اتفاقاً در فینال سه سال پیش که اینتر قرار بود با سیتی بازی کند گمان بیشتری میرفت که پپ این بلای انریکه را سر سیمونه بیاورد در حالیکه در آن بازی تیم کاملاً برتر زمین نراتزوری بود و اگر بجای لوکاکو طارمی خودمان بود چه بسا اینتر جام را به مه آتزا برده بود.باری، به قول همایون خان شاهرخی فوتبال است و همین چیزها و مخصوصاً برای ایتالیایی جماعت این اتفاقات تازگی ندارد روزی ده نفره و دو پنالتی برای هلند صد و بیست دقیقه در زیر فشار پنجاه هزار نارنجی پوش شکست نمیخورد روزی هم از گروه اسلواکی و نیوزلند و پاراگوئه حذف میشود، روزی با تیم رو به قهقرا قهرمان اروپا میشود و روز دیگر از مقدونیه شکست میخورد و کماکان عاشقان تیمهای ایتالیایی از میلان و اینتر گرفته تا یووه و رم و.. با دوز عاشقی بالاتر به اتزوری عشق میورزند.