طرفداری | بهمناسبت نزدیک شدن به مسابقات جام جهانی باشگاههای 2025، به مرور تاریخچه قدیمی و طولانی بازیهای باشگاهی بین قارهای که بعدها به جام باشگاههای جهان شهرت یافت، میپردازیم.
در پایان سال 2004 و آخرین دورهی برگزاری جام بین قارهای، با وجود برتری اروپاییها در یک بازه چهار ساله بازهم تیمهای آمریکای جنوبی در مجموع به قهرمانیهای بیشتری رسیدند. در پایان فرمت جام بین قارهای، تیمهای آمریکای جنوبی موفق به کسب 22 جام شدند و اروپاییها به 21 جام رسیدند.
قسمتهای پیشین تاریخچه جام بین قارهای
- خشم برنابئو، قدرتنمایی رئال مادرید و ظهور سلطان پله (1960 تا 1962)
- دنیا زیر پای اینتر با سبک نوین هررا (1963 تا 1965)
- رئال مادرید یا منچستریونایتد فرقی ندارد، اروپا تسلیمِ آمریکای جنوبی (1966 تا 1968)
- خشونت آرژانتینیها، دستگیری بازیکن میلان و ترس آژاکس (1969 تا 1971)
- مأموریت ناکام «کُشتن» کرویف و قهرمانی خاص اتلتیکو مادرید (1972 تا 1974)
- بایرن مونیخِ افسانهای طعم قهرمانی را چشید (1975 تا 1977)
- مالمو سوئد - المپیا پاراگوئه؛ باورتان میشود این یک فینال جهانی بود؟ (1978 تا 1980)
- انگلیسیها آنقدر که فکر میکنید قوی نبودند (1981 تا 1983)
- یوونتوس اولین قهرمان تمام جامهای جهان (1984 تا 1986)
- شروع حکمرانی میلان آریگو ساکی (1987 تا 1989)
- ناکامی بارسلونا در اولین حضور (1990 تا 1992)
- باختن میلان به تیمهای دستکم گرفتهشده قصه غریبی نیست (1993 تا 1995)
- یوونتوس، دورتموند و رئال مادرید، شروع سلطه اروپا (1996 تا 1998)
- اولین دوره جام باشگاههای جهان، سرافکندگی رئال مادرید و منچستریونایتد (1999 تا 2000)
جام بین قارهای 2001 | بایرن مونیخ 1-0 بوکاجونیورز؛ خداحافظ توکیو!
درخشش اولیور کان در ضربات پنالتی بازی با والنسیا، بایرن مونیخ با هدایت اوتمار هیتسفلد را برای چهارمین بار قهرمان اروپا کرد و باواریاییها اولین قهرمانی خود در لیگ قهرمانان اروپا را کسب کردند. در آمریکای جنوبی هم بوکاجونیورز از مقام قهرمانیاش در کوپا لیبرتادورس دفاع کرد؛ آنها در فینال موفق شدند در ضربات پنالتی مقابل کروز آزول، اولین تیم مکزیکی که به فینال این بازیها میرسید، غلبه کنند.
فینال جام بین قارهای 2001 بین بایرن مونیخ و بوکاجونیورز، آخرین باری بود که استادیوم ملی توکیو از این مسابقات میزبانی میکرد و 21 سال میزبانی این ورزشگاه از بازی قهرمان قاره اروپا و آمریکای جنوبی، به پایان رسید. جدال بایرن و بوکا، دو قهرمان قاره که در ضربات پنالتی پیروز شده بودند، پس از تساوی در 90 دقیقه به وقتهای اضافه رفت و گل ساموئل کوفور، مدافع غنایی بایرن مونیخ، دومین قهرمانی آنها در جام بین قارهای را رقم زد.
جام بین قارهای 2002 | رئال مادرید 2-0 المپیا؛ هدیهای برای یک قرن افتخار
رئال مادرید، پرافتخارترین تیم لیگ قهرمانان اروپا موفق شد پس از دو سال دوباره فاتح این جام شود؛ آن گل تماشایی زین الدین زیدان و درخشش ایکر کاسیاس جوان، لوسبلانکوس را در جدال با بایرلورکوزن، پدیده جدید فوتبال اروپا پیروز کرد تا رئال مادرید، نهمین قهرمانیاش در لیگ قهرمانان را جشن بگیرد. در آمریکای جنوبی هم المپیا از پاراگوئه با برتری مقابل سائو کائتانو برزیل، پس از 12 سال موفق شد سومین قهرمانیاش در کوپا لیبرتادورس را تجربه کند.
با وجود به پایان رسیدن میزبانی توکیو از فینال جام بین قارهای، ژاپن همچنان میزبان این مسابقه باقیماند و استادیوم محل برگزاری تویوتا کاپ به شهر یوکوهاما انتقال یافت. رئال مادرید و المپیا در حالی در جام بین قارهای 2002 به مصاف هم رفتند که هر دو باشگاه، صدمین سالگرد تأسیس خود را جشن میگرفتند.
در ترکیب رئال مادرید، ستارگانی مثل کاسیاس، روبرتو کارلوس، لوئیس فیگو، زین الدین زیدان، رائول و رونالدو نازاریو حضور داشتند. رونالدو در دقیقه 14 و گوتی در دقیقه 84 برای سفیدهای مادرید گل زدند تا رئال مادرید هم با سه قهرمانی در کنار میلان، پنیارول و ناسیونال از پرافتخارترینهای جام بین قارهای باشد.
جام بین قارهای 2003 | میلان (1) 1-1 (3) بوکاجونیورز؛ آخرین گل جام زده شد!
در لیگ قهرمانان اروپا، برای اولین بار در تاریخ فینالی تمام ایتالیایی برگزار شد و میلان در ضربات پنالتی با درخشش دیدا موفق شد با برتری مقابل یوونتوس، ششمین قهرمانیاش در تاریخ لیگ قهرمانان را جشن بگیرد. در آمریکای جنوبی، بازهم بوکاجونیورز بود که همچنان بر این قاره سلطه داشت و این بار در یک نبرد غولهای سنتی قاره، با کنار زدن سانتوس موفق شد برای پنجمین بار قهرمان کوپا لیبرتادورس شود.
در یوکوهاما، میلان ابتدا با گل یان دال توماسون پیش افتاد اما پنج دقیقه بعد، ماتیاس دونت از بوکاجونیورز، گل تساوی تیمش را زد تا بازی با همین نتیجه به وقتهای اضافه و ضربات پنالتی برود. در ضربات پنالتی، ستارگان میلان از جمله پیرلو، سیدورف و کاستاکورتا ضربات خود را از دست دادند تا بوکاجونیورز برای سومین بار قهرمان جام بین قارهای شود. این چهارمین شکست روسونری در این مسابقات بود و بوکا هم با این قهرمانی در کنار میلان، رئال مادرید، ناسیونال و پنیارول قرار گرفت.
با توجه به تغییر فرمت جام بین قارهای از سال 2004 و تساوی بدون گل این مسابقه در سال بعد، ماتیاس دونتِ آرژانتینی از بوکاجونیورز آخرین گلزن تاریخ جام بین قارهای لقب گرفت.
جام بین قارهای 2004 | پورتو (8) 0-0 (7) اونسه کالداس؛ اژدها، آخرین قهرمان
سال 2004 از سالهای عجیب فوتبال بود؛ پر از اتفاقهای غیرمنتظره و قهرمانهایی که کسی پیشبینی نمیکرد. پورتو با هدایت ژوزه مورینیوی جوان در لیگ قهرمانان اروپا حماسه آفرید و یک قهرمانی تاریخی در این مسابقات کسب کرد تا اژدهای فوتبال پرتغال به دومین قهرمانیاش در این تورنمنت برسد. اگرچه خود او به چلسی رفت و برای بازی جام بین قارهای دیگر در پورتو نبود.
آمریکای جنوبی هم شاهد یک شگفتی بود؛ اونسه کالداس از کلمبیا با شکست دادن بوکاجونیورزِ همیشه فینالیست توانست به دومین باشگاه کلمبیایی تبدیل شود که به قهرمانی کوپا لیبرتادوس دست پیدا میکند.
با برگزاری جام باشگاههای جهان در سال 2005، بازی پورتو و اونسه کالداس آخرین مسابقه جام بین قارهای بود و یوکوهاما، آخرین میزبان این بازی. اگرچه آخرین فینال میان این دو تیم نهچندان بزرگ، چندان جالب از آب بیرون نیامد و با تساوی بدون گل در وقتهای معمول و اضافه، کار به ضربات پنالتی کشید. مانیش، بهترین بازیکن مسابقه، پنالتیاش را برای پورتو از دست داد اما خوششانس بود که سایر بازیکنان پنالتیشان را گل کردند و پورتو با پیروزی 8-7 آخرین قهرمان جام بین قارهای لقب گرفت. این دومین قهرمانی آنها در دومین حضورشان بود.
