طرفداری | لئوپولدو جاسینتو لوکه (Leopoldo Jacinto Luque) زاده سوم می 1949 در شهر سانتافه آرژانتین است. او در پست مهاجم نوک بازی میکرد. پدر لئو، کفاش بود و همزمان، یک دوچرخهسوار ماهر بود؛ از این رو، این مرد آرژانتینی دوست داشت تا پسرش نیز همانند خود، یک دوچرخهسوار شود و در مسابقات حرفهای این ورزش شرکت کند. لئو در یکی از روزهایی که مشغول دوچرخهسواری بود، با دعوت چند کشیش، فوتبال بازی کرد و به شدت علاقهمند به این ورزش شد. او در مسابقات فوتبال آنقدر خوب بازی کرد که به بازیکنی محبوب برای محله خود تبدیل شد. او به مرور راهی سطوح بالاتر فوتبال شد و پس از بازی در تیمهای یونیون سانتافه، اسپورتیوو گودالوپ، خیمناسیا دجوجوی و سنترال دسالتا، در سال 1972 به روزاریو سنترال پیوست. بازی در روزاریو و ثبت سه گل در چهار بازی، او را مورد توجه باشگاه سابقش یعنی یونیون سانتافه قرار داد تا او در سال 1973، راهی این باشگاه شود. دو سال بازی در یونیون، آمار 35 بازی و 10 گل را برای این مهاجم به همراه داشت. او که در تیم شهر زادگاهش، خوش درخشیده بود، پیشنهاد مهمی را در سال 1975، از باشگاه ریورپلاته دریافت کرد.
او همزمان با حضورش در یونیون، برای امرار معاش خود در یک کارخانه تولید کفش و سپس موزاییکسازی کار میکرد اما درخشش در این باشگاه و توجه باشگاهی همچون ریورپلاته، او را تمام وقت به سوی فوتبال کشاند. لابرونا، مدیر عامل وقت ریورپلاته، برای جذب لوکه، سختیهای بسیاری را متحمل شد و در برابر هیئت مدیره که با جذب بازیکنی 26 ساله مخالفت میکردند، ایستاد. اصرار مدیر ریورپلاته به جذب این بازیکن، به گونهای بود که او پس از مخالفت هیئت مدیره ریور، اعلام کرد که حاضر است با هزینه شخصی خود، این بازیکن را خریداری کند. نخستین بازی لوکه برای ریورپلاته، دیدار سوپرکلاسیکو برابر بوکاجونیورز بود که با گل پیروزیبخش این بازیکن، همراه بود. او پنج سال در ریورپلاته حضور داشت و یکی از ستارههای تاریخ این باشگاه شد. او در مجموع 175 بازی خود به 75 گل رسید. ثبت پنج گل در یکی از مسابقات ریور برابر سن لورنزو، یکی از بهترین نمایشهای لوکه در این باشگاه بود. آخرین بازی این بازیکن برای ریور، دیدار برابر اینستیتو در سال 1980 بود. به لوکه، لقب «اختاپوس» را داده بودند زیرا این نام مستعار از زمان حضورش در تیمهای پایه، به دلیل استفاده از بازوهایش در هنگام کنترل توپ، به او داده شده بود. او پس از جدایی از ریورپلاته، راهی تیمهایی مثل یونیون سانتافه (24 بازی و 10 گل)، دپورتیوو تامپیکوی مکزیک (چهار بازی و دو گل)، سانتوس برزیل، بلگرانو، بوکا کورینتس، چاکاریتا جونیورز و دپورتیوو مایپو شد. او در سال 1985، از دنیای فوتبال خداحافظی کرد.
نخستین بازی ملی این بازیکن برای تیم ملی آرژانتین، دیدار برابر ونزوئلا در کوپا آمریکای 1975 بود. او در همان نخستین بازی خود برای کشورش هتتریک کرد تا پس از گلزنی در دومین دیدار کشورش در این جام برابر ونزوئلا، با چهار گل، آقای گل این دوره از کوپا آمریکا باشد. لوکه در این دوره از کوپا آمریکا، موفق به حضور در چهار مسابقه کشورش شد. پس از گلزنی برابر اروگوئه و مجارستان، لوکه یکی از بازیکنان دیدار کشورش در دیدار با تیم ملی ایران بود و 120 دقیقه در سانتیاگو برنابئو برابر ایرانیها بازی کرد. جام جهانی 1978، مجالی مهم برای درخشش لوکه در عرصه جهانی فوتبال بود. پس از گلزنی در نخستین بازی برابر مجارستان، این بازیکن، ستاره آرژانتین در دیدار برابر فرانسه بود تا با یک گل و یک پاس گلش در این مسابقه، نقش بسیار مهمی در صعود آرژانتین به دور بعدی داشته باشد. درخشش لوکه در دیدار برابر فرانسه، در روزی رخ داد که برادرش پس از یک تصادف رانندگی، فوت کرد. سران تیم ملی آرژانتین تصمیم گرفتند تا خبر فوت برادر لئوپولدو را به او ندهند تا مهاجم کلیدی تیمشان در جدال بسیار حساس برابر فرانسه، کشورش را به پیروزی مهمی برساند. او در میانه بازی به دلیل شکستگی آرنج، مجبور به ترک زمین شد اما به دلیل تمامشدن تعویضهای قانونی آرژانتین، با یک بانداژ به زمین بازگشت. پس از پایان بازی، خبر ناگوار فوت برادر به لئوپولدو رسید تا او، اردوی تیم ملی کشورش را ترک کند.
لوکه، دو بازی کشورش برابر ایتالیا و لهستان را از دست داد و در بازی با برزیل، به ترکیب آرژانتین بازگشت. او در پیروزی 0-6 کشورش برابر پرو، بریس کرد تا نقش مهمی در فینالیستشدن آرژانتینیها داشته باشد. در دیدار فینال برابر هلند، یک پاس گل، سهم لوکه از قهرمانی آرژانتین در این دوره از جامهای جهانی بود. او جامی را که با تلخی فوت برادر شروع شده بود را با قهرمانی به پایان رساند. یک سال پس از این قهرمانی بود که این بازیکن توسط دولت دیکتاتوری آرژانتین دستگیر شد و سپس مورد دزدی قرار گرفت. به گفته لوکه، او به سختی از مرگ نجات پیدا کرد و توانست به زندگی خود ادامه دهد. او پس از قهرمانی جام جهانی، در بازیهای معمولیتری در رده ملی بازی کرد و پس از دیدار سال 1981 برابر برزیل، دیگر در تیم ملی کشورش دیده نشد. در بحبوحه همهگیری ویروس کرونا بود که آزمایش لوکه در 25 دسامبر 2020، مثبت شد و این بیماری، پس از گذر از مراحل نهفتگی و علائم اولیه، در چهارم ژانویه 2021، وخیمتر شد. لوکه به دلیل ابتلا به ذاتالریه، در نتیجه ویروس کرونا، به کمک دستگاه تنفس مصنوعی نفس میکشید و در 15 فوریه 2021، در سن 78 سالگی، به دلیل ایست قلبی درگذشت. لوکه، یکی از بازیکنان مهم فوتبال آرژانتین بود که با تمامکنندگی خود و تعصبش به تیم، شناخته میشد. او دوستی نزدیکی را با دیگو آرماندو ماردونای افسانهای داشت و در یکی از مسابقات ملی آرژانتین، با این بازیکن که در آن زمان، 16 ساله بود، تعویض شد. سبیلهای لوکه، از مهمترین المانهای شخصیتی این بازیکن در فوتبالش بوده است؛ به گونهای که این بازیکن، از فاصلههای بسیار دور نیز در ترکیب تیمهایش، قابل تشخیص بود. او سبیلهایش را نمادی از خود میدانست و به جز اوایل حضورش در ریورپلاته، هیچگاه آنها را نتراشید.
