دروازه بانشون انقدر پلشت بود کافی بود فقط توپو محکم بزنی این همه قر و قمیش اومدی فنی بزنی ریدی. حالا خوبه نصف گلات توی برنتفورد هم از روی نقطه پنالتی بوده خیر سرت
چچچچچقدر حال خوشحالی بعد از بردشون خوب بود... وقتی تماشاگران اومدن توی زمین هیچ بازیکنی به سمت رختکن فرار نکرد و همه با هم شروع به جشن گرفتن کردن... دختربچه و پسربچه هایی که روی دوش پدرهاشون که وسط زمین بالا و پایین می‌پریدند ژست های پیروزی میگرفتن...هیچ انتظاماتی کسی رو از بازیکن ها و مربی ها به زور جدا نمی‌کرد و البته هیچکس هم نه واسه عکس و امضا و نه واسه کری خونی و متلک و توهین سمت هیچکدوم از ستاره های بزرگ یونایتد نرفت....هنوزم فوتبال میتونه نه بخاطر حق پخش و کمیسیون مدیرای برنامه یا تبلیغات ميلياردی و شرط بندی های سرسام آور بلکه فقط و فقط واسه خوده فوتبال بودنش،بهترین حالت های آدم هارو و شادترین و تلخ ترین لحظاتی که فقط از این بازی ساختنشون برمیاد واسه هممون بسازه....کاش هیچ وقت یادمون نره که چرا و واسه چی بود که عاشق این ورزش شدیم
دیدگاه‌ها