طرفداری | ادوالدو ایزیدیو نتو (Edvaldo Izídio Neto)، ملقب به واوا (Vava)، زاده 12 نوامبر 1934 در شهر رسیفه برزیل است. او در پستهای مهاجم نوک و هافبک میانی بازی میکرد. واوا فوتبالش را از باشگاه شهر زادگاهش یعنی اسپورت رسیفه شروع کرد. او در سال 1949 راهی تیم اصلی رسیفه شد و به مدت یک فصل در این سطح بازی کرد. با معرفی آدمیر دمنزس، مهاجم مشهور برزیل، این بازیکن در سال 1951 به واسکودوگاما پیوست و توانست بر مخالفتهای پدرش غلبه کند. در ابتدا، واوا بازیکن فیکس خط هافبک تیمش بود اما با مصدومیت مهاجم واسکودوگاما، او به خط حمله منتقل شد و توانست تا خود را در این پست تثبیت کند. در سال 1952، این بازیکن توانست با گل پیروزیبخش خود برابر بانگو، تیمش را به قهرمانی کامپوناتو کاریوکا برساند. ادوالدو به مدت هفت سال در واسکودوگاما حضور داشت و توانست به افتخاراتی چون سه قهرمانی کامپوناتو کاریوکا و یک قهرمانی در تورنمنتهای ریواداویا کوریا، پاریس و سائوپائولو رسید. آمار کلی او در واسکو، 456 بازی و 191 گل بود.
درخشش واوا در سطح باشگاهی و ملی باعث شد تا باشگاه اتلتیکو مادرید در سال 1958، او را خریداری کند. نخستین بازی واوا با پیراهن اتلتیکو مادرید، دیدار برابر رئال اوویدو بود که با گلزنی این بازیکن همراه شد. هتتریک برابر سویا در هفته پنجم، پنج گل برابر رئال زاراگوزا در هفته 13 و بریس برابر سلتاویگو در هفته 25، از جمله مهمترین لحظات واوا در نخستین فصل همکاریاش با اتلتیکو بود. او در این فصل برای نخستین بار در جام باشگاههای اروپا به میدان رفت و تا نیمه نهایی این تورنمنت، سه گل در مرحله نخست برابر درامکوندرا، سه گل در مرحله دوم برابر زسکا صوفیه و دو گل برابر شالکه در مرحله یکچهارم نهایی به ثمر رساند. 37 بازی، 24 گل و یک پاس گل در دومین فصل حضور واوا در اتلتیکو ثبت شد. او دو فصل دیگر در مادرید حضور داشت و به آمارهای 29 بازی، 10 گل و یک پاس گل در فصل 60-1959 و 15 بازی و پنج گل در فصل 61-1960 رسید. او به همراه اتلتیکو مادرید به دو قهرمانی در جام حذفی اسپانیا رسید. او پس از جدایی از اتلتیکو به آمریکای جنوبی و برزیل بازگشت تا در دو سال حضورش در پالمیراس به آمار 142 بازی و 71 گل برسد. واوا پس از جدایی از پالمیراس به ماجراجوییهایش در آمریکای شمالی ادامه داد و برای آمهریکا و توروس نزا در مکزیک و سن دیگو توروس در ایالات متحده آمریکا ادامه داد. او پس از مدتی بازی در پورتوگزای برزیل، در سال 1969، از دنیای فوتبال خداحافظی کرد.
نخستین بازی ملی واوا برای تیم ملی برزیل در سال 1955 برابر تیم ملی پاراگوئه به ثبت رسید اما پیش از این بازی، او در المپیک 1952، تیم فوتبال کشورش را همراهی کرد و در سه بازی به یک گل برابر هلند رسید. واوا در سال 1958، نخستین جام جهانی دوران فوتبالش را تجربه کرد و توانست در لیست نهایی برزیل قرار گیرد. پس از عدم گلزنی برابر انگلستان، این بازیکن در دومین بازی خود در جام جهانی برابر شوروی بریس کرد. واوا در دیدار مرحله یکچهارم نهایی برابر ولز نیمکتنشین بود اما در نیمه نهایی و دیدار برابر فرانسه، بازگشت قدرتمندانهای به ترکیب اصلی داشت و با دو گل و یک پاس گل، نقشی مهم در فینالیستشدن برزیل داشت. درخشش واوا در این بازی باعث شد تا ژوست فونتین، بازیکن مطرح تیم ملی فرانسه، دیدار برابر برزیل را همانند یک جهنم توصیف کند زیرا مهار پله و گارینشا نیز کافی نیست و یک بازیکن باید مأمور مهار واوا نیز شود. در فینال این دوره، واوا بریس کرد و در نهایت، جام قهرمانی جهان را بالای سر برد. پس از این قهرمانی باشکوه، او در سال 1962، یکی از یاران مهم برزیلیها برای تکرار عنوان قهرمانی بود. پس از سه بازی گل نزدن، او در دیدار مرحله یکچهارم نهایی برابر انگلستان به یک گل و یک پاس گل، در نیمه نهایی برابر شیلی به دو گل و در فینال برابر چکسلواکی به یک گل رسید تا علاوه بر ثبت دومین قهرمانی پیاپی در تاریخ جامهای جهانی و گلزنی در دو فینال متوالی این تورنمنت، آقای گل جام جهانی 1962 شود. این مهم در حالی صورت گرفت که واوا در دوره قبلی، تعداد گل بیشتری را به ثبت رسانده بود. دیدار برابر آرژانتین در سال 1964، آخرین بازی ملی واوا بود. او با ثبت 15 گل و سه پاس گل در 21 بازی، دوران ملی پربار خود را به پایان رساند.
سبک بازی پرشور و حرارت واوا، چه در مسابقات باشگاهی و چه در مسابقات ملی، بسیار مورد توجه دوستداران فوتبال قرار داشت تا این بازیکن به «Peito de Aço» یا «سینه آهنی» مشهور شود. این لقب از آن جایی به واوا داده شد که او در نبردهای تن به تن بسیار موفق بود و به گفته همبازیانش، بدنی همانند آهن داشت. یکی دیگر از دلایل رسیدن او به این لقب، کنترلهای سینه بسیار با صلابت او بود که باعث میشد تا توپ، تمام و کمال در اختیارش قرار گیرد و به سوی دروازه حریف بشتابد. از دیگر القاب واوا در دوران بازیاش، «شیر جام جهانی» بود که اشاره به درخشش او در دو دوره جام جهانی دارد. او پس از پایان فوتبال، تصمیم گرفت تا خود را در چالش مربیگری بیازماید و در تیمهای سائو استوائو، مادوریرا، کوردوبای اسپانیا (دو مقطع)، بانگو، فروویاریو، گرانادای اسپانیا، ریوبرانکو، رمو، تیم ملی زیر 20 سال برزیل و الریان قطر حضور داشته باشد. او در 19 ژانویه 2002، دچار سکته قلبی حاد شد و در نتیجه آن، در سن 67 سالگی دار فانی را وداع گفت. رئیس جمهور وقت کشور برزیل، فرناندو هنریکه کاردوسو، درگذشت واوا را یک جای خالی بزرگ در فوتبال برزیل دانست و از شور و حرارت این بازیکن در دوران ورزشیاش تمجید کرد. پیکر واوا، شیر جام جهانی در آرامستان سائو فرانسیسکو ده پائولا در شهر ریودوژانیرو به خاک سپرده شده است.
