طرفداری | فرودگاه امام خمینی (ره) دوشنبه شب صحنه یکی از متفاوتترین استقبالهای ورزشی ایران بود.
از ساعات اولیه عصر دوشنبه، جمعیت زیادی با پرچمهای سهرنگ ایران، دستهگلها و شور وصفناشدنی در سالن ورودی فرودگاه حاضر شدند تا قهرمانان کشتی فرنگی کشور را از نزدیک ببینند و خوشامد بگویند. با ورود ملیپوشان، موجی از فریادهای شادی و تشویقهای بیوقفه سالن را فرا گرفت. خانوادههای کشتیگیران نیز در میان جمعیت بودند و با اشک شوق و آغوشی گرم فرزندان خود را در آغوش گرفتند.
حضور پررنگ ایل بختیاری با لباسهای محلی، ساز و دهل و پرچمهای برافراشته ایران حال و هوای فرودگاه را به یک جشن ملی بدل کرد. رقص محلی بختیاریها در کنار شور مردم، صحنهای ماندگار ساخت و نشان داد کشتی تا چه اندازه در قلب ایرانیها جای دارد. مردم گلهای سرخ و سفید را بر گردن قهرمانان انداختند و آنها را روی دوش خود گرفتند؛ تصاویری که ارزش کشتی در فرهنگ ایرانی را بهخوبی به نمایش گذاشت. هرچند علیرضا عبدولی و علی احمدیوفا در مسابقات جهانی مدال نگرفتند، اما مردم در این استقبال پرشور آنها را از یاد نبردند و نامشان را در کنار مدالآوران فریاد زدند. این رفتار ثابت کرد که برای ایرانیها غیرت و تلاش قهرمانان مهمتر از رنگ مدالهاست.
در میان جمعیت، بانویی با لباس بختیاری از اهواز توجه بسیاری را جلب کرد. او با بغض و اشک از حسرت مدال طلای علیرضا مهمدی گفت و تأکید کرد که مردم ایران بیش از هر چیز به فداکاری و تلاش ورزشکاران اهمیت میدهند. به گفته او، لحظهای که مهمدی پس از پایان مبارزه اشک ریخت، قلب میلیونها ایرانی نیز با او گریست. این استقبال کمنظیر نشان داد قهرمانی تیم ملی کشتی فرنگی در زاگرب کرواسی فقط یک موفقیت ورزشی نبود، بلکه غرور و شادی ملی را زنده کرد و پیوند عمیق مردم با ورزش ملی ایران را به نمایش گذاشت. کشتی بار دیگر ثابت کرد ریشههایش در فرهنگ ایران فراتر از هر جام و مدالی است؛ پیوندی ماندگار و به وسعت ایران.
