طرفداری | ژوئل بتس (Joël Bats) زاده چهارم ژانویه 1957 در شهر مون دو مارسان فرانسه است. او در پست دروازهبان بازی میکرد. ژوئل از کودکی، توانایی لازم برای درخشش در هر ورزشی را داشت؛ از قهرمانی پرش با نیزه در رده جوانان تا حضور در مسابقات راگبی. فوتبال، یکی از ورزشهایی بود که ژوئل، توانایی لازم برای حضوری موفق را در آن داشت. او در ابتدا یک وینگر بود اما مصدومیت دروازهبان در یکی از مسابقات آماتور، باعث شد تا ژوئل درون دروازه قرار گیرد و دیگر از آنجا تکان نخورد. پس از عدم موفقیت در عقد قرارداد با باشگاه سن اتین، این دروازهبان به تیمهای پایه سوشو اضافه شد و در سال 1974، راهی تیم دوم این باشگاه شد. در سال 1976، بتس راهی تیم اصلی سوشو شد و در نخستین بازی خود برای این باشگاه، در دیدار برابر هیبرنیان در جام یوفا به میدان رفت. او در دیدار برگشت این مسابقه، موفق به کلینشیت شد اما سوشو، تیم حذفشده جام بود. حاصل نخستین فصل حضور بتس در سطح حرفهای، 18 بازی و دو کلینشیت بود.
بتس، سه فصل دیگر در سوشو حضور داشت و آمارهای 20 بازی و پنج کلینشیت در فصل 78-1977، 21 بازی و پنج کلینشیت در فصل 79-1978 و 13 بازی و پنج کلینشیت در فصل 80-1979 را به ثبت رساند. در سال 1980، باشگاه اوسر، به تازگی به لیگ برتر فرانسه یا دیویژن وان صعود کرده بود و در جستجوی خود برای خرید یک دروازهبان به نام بتس رسید. دیدار هفته سوم لیگ فرانسه برابر استراسبورگ، نخستین بازی بتس برای اوسر بود. او پس از این مسابقه، دروازهبان شماره یک این باشگاه شد و تا پایان فصل، آمار 37 بازی و هشت گل را به ثبت رساند. این دروازهبان، چهار فصل دیگر در اوسر بازی کرد و آمارهای 41 بازی و 13 کلینشیت در فصل 82-1981، 39 بازی و هشت کلینشیت در فصل 83-1982، 37 بازی و 16 کلینشیت در فصل 84-1983 و 41 بازی و 15 کلینشیت در فصل 85-1984 را به ثبت رساند. بتس به همراه اوسر، موفق به تجربه پیشرفت چشمگیری شد و به تیم ملی فرانسه رسید.
بتس در میانههای راهش با اوسر در سال 1982، دچار بیماری سرطان بیضه شد تا دوره درمان خود را بلافاصله شروع کند. او خیلی زود توانست تا بر این بیماری فائق بیاید و به بازیهای اوسر برگردد. در سال 1985، ژرار هولیه، سرمربی وقت پاری سن ژرمن، این دروازهبان را برای حضور در تیمش مناسب دید تا بتس، عازم پاریس شود. نخستین بازی او، دیدار برابر باستیا در هفته نخست لیگ فرانسه بود. او در 46 بازی فصل خود برای تیمش، 17 کلینشیت را به ثبت رساند. حضور بتس در باشگاه پایتختنشین فرانسه، معاملهای دوسر برد بود زیرا بتس در قفس توری پاری سن ژرمن، کلینشیتهای بیشتری را تجربه کرد و این باشگاه نیز به قهرمانی لیگ فرانسه رسید. در ادامه، این دروازهبان به فرم خوبش ادامه داد و به آمارهای 37 بازی و 15 کلینشیت در فصل 87-1986، 41 بازی و 12 کلینشیت در فصل 88-1987، 43 بازی و 23 کلینشیت در فصل 89-1988، 43 بازی و 9 کلینشیت در فصل 90-1989، 40 بازی و 16 کلینشیت در فصل 91-1990 و 36 بازی و 19 کلینشیت در فصل 92-1991 رسید. بتس در سال 1992، تصمیم به بازنشستگی از میادین فوتبالی گرفت.
نخستین بازی ملی بتس برای تیم ملی فرانسه، دیدار این کشور برابر دانمارک در سال 1983 بود. او در همین سال و دیدار برابر یوگسلاوی سابق، نخستین کلینشیت در سطح ملی را تجربه کرد. بتس در یورو 1984، دروازهبان ثابت فرانسه بود و توانست تا با ثبت سه کلینشیت در پنج بازیريال فرانسویها را به سوی قهرمانی یورو، هدایت کند. او سپس در دیدار جام بینقارهای برابر اروگوئه، کلینشیت دیگری را تجربه و به قهرمانی جدیدی در سطح ملی رسید. جام جهانی 1986، نخستین حضور بتس در مهمترین تورنمنت ملی جهان بود. او در نخستین گام برابر کانادا، دروازهاش را بسته نگاه داشت و سپس این مهم را برابر مجارستان در سومین دیدار مرحله گروهی و ایتالیا در مرحله یکهشتم نهایی تکرار کرد. پس از تعیین تکلیف مرحله یکچهارم نهایی میان فرانسه و برزیل در ضربات پنالتی، بتس به درخشش درون دروازه رسید و با مهار پنالتی زیکو در جریان بازی و سوکراتس در ضیافت پنالتیها، تیمش را به مرحله بعدی رقابتها، هدایت کرد. فرانسه در این جام که با سه کلینشیت بتس همراه بود، رتبه سوم را دریافت کرد. این دروازهبان در سال 1989 و دیدار برابر قبرس به آخرین بازی ملی خود رسید.
بتس در سال 1982 و در کوران مبارزه برای بقا با بیماری سرطان بیضه، دست به قلم شد و از ذوق شاعرانه خود برای غلبه بر این دیو، استفاده کرد. بتس که شاعر بود، در همین دوران، کتاب شعرش را با نام «نگهبان زندگی من» منتشر کرد. او در سال 1986، اشعار خود را به یک آلبوم موسیقیایی تبدیل کرد تا بدینگونه برای سایر مردم جهان نیز قابل لمس باشد. در همین سال، بتس به انتشار تکآهنگهایی از اشعارش با نامهای «یک ترانه کودکانه»، «حلزون»، «سولی سولیتدود» و «حتی اگر در حال پرواز باشم» را منتشر کرد. بتس پس از پایان دوران فوتبال، مربی دروازهبانها و پس از مدتی، دستیار سرمربی در پاری سن ژرمن شد. او پس از پایان کارش در پاریس، راهی شاتورو شد و هدایت این باشگاه را برعهده گرفت. او پس از حضور در کادرفنی لیون به عنوان مربی دروازهبانها، دروازهبانهایی مهم همچون هوگو لوریس را تربیت کرد و بسیار در پیشرفت دروازهبانهای کشورش نقش داشت.
کاش موجی بودم تا در کنار پای تو، بمیرم؛ ردی از نور طلایی بر شن خیس ساحل بیندازم و هرگز از نوازش تو، خسته نشوم. (بخشی از شعر «حتی اگر در حال پرواز باشم»، از ژوئل بتس)
